PDA

Δείτε τη Πλήρη Έκδοση : Doctor Who 8x99 - Christmas Special: Last Christmas



GTVSBot
25 Δεκεμβρίου 2014, 21:35
Σειρά : Doctor Who
Σαιζόν : 8
Επεισόδιο : 99
Τίτλος : Christmas Special: Last Christmas

Κανάλι : BBC
Πρώτη Προβολή : 25/12/2014

Περίληψη :

Ο Δόκτωρ και η Κλάρα πρέπει να αντιμετωπίσουν τα τελευταία τους Χριστούγεννα...

kKKK
26 Δεκεμβρίου 2014, 00:51
ΤΕΛΕΙΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ!!!!! Μπράβο ρε Μόφατ. Είχε τα πάντα. Τρόμο, παραμύθι και φυσικά επιστημονική φαντασία και εξηγήσεις. Έβαλε στο μπλέντερ πολλά (πολλά εκ των οποίων τα ανέφερε στη λίστα -αν και θα πρόσθετα και το inception) και έφτιαξε κάτι νέο, φρέσκο, έξυπνο και συγκινητικό συνεχίζοντας την ετήσια Χριστουγεννιάτικη παράδοση των απανταχού whovians.

Και φυσικά μάθαμε ότι η Κλάρα θα είναι μαζί μας και του χρόνου. Η αλήθεια είναι ότι όταν την είδα γριά ψιλοψάρωσα. Αν και άρχισα να σκέφτομαι τον απόγονο του Ντάνυ απο το listen και άλλα πράγματα που πιθανόν δεν κολλούσαν αλλά λίγο η συγκίνηση και λίγο η ακόμη περισσότερη συγκίνηση, τα αγνόησα.

Γενικά πολύ δυνατό σπέσιαλ επεισόδιο. Μακάρι να έκαναν μερικά τέτοια και μέσα στη χρονιά για να μη μας φαίνεται τόσο μεγάλο το κενό μεταξύ σεζόν.

blackys88b
26 Δεκεμβρίου 2014, 02:50
αγαπω Doctor Who...λατρευω Doctor Who..και κατι τετοια επεισοδια με κανουν να αγαπω τη σειρα 10 φορες περισσοτερο..!! τα παραμυθια της σειρας παντα με ταξιδευουν και πιστευω οτι αυτο απο μονο του κανει την σειρα must για εμενα...

Merry Xmas with Doctor Who..:)

t0ny3
31 Δεκεμβρίου 2014, 18:47
http://www.bbcamerica.com/anglophenia/files/2014/12/claratardis2.gif


Γενικα δεν εχω μεγαλες απαιτησεις απο τα Χριστουγεννιατικα επεισοδια, εξαιρεση φυσικα αποτελει το The Time of the Doctor, οπου και ειχαμε regeneration. Συνυθως αυτο που επιζητω ειναι να εχει το κλιμα και την ατμοσφαιρα των Χριστουγεννων και να ειναι παραμυθενιο.

Ωραιο επεισοδιο, ειχε τις στιγμες του, αν και μου θυμισε λιγο Inception και το επεισοδιο απο την πεμπτη σεζον Amy's Choice. Ηταν ενας ωραιος επιλογος για τη σεζον και τη χροναι που περασε, γιατι ειχα μεινει απογοητευμενος απο το διπλο φιναλε. Σε δηλωσεις του ο Moffat ειπε οτι υπαρχουν ετοιμα τρια σεναρια για την νεα σεζον και πως ξερει το arc που θα ακολουθησουν. Εμπιστοσυνη του εχω, οποτε αναμονη για τη συνεχεια.

Υ.Γ. Θα ηθελα να βλεπαμε ενα special και μεσα στην ανοιξη γιατι το κενο μεχρι τον Αυγουστο ειναι πολυ μεγαλο.


http://www.bbcamerica.com/anglophenia/files/2014/12/cracker1.gif http://www.bbcamerica.com/anglophenia/files/2014/12/cracker2.gif
http://www.bbcamerica.com/anglophenia/files/2014/12/cracker3.gif http://www.bbcamerica.com/anglophenia/files/2014/12/cracker4.gif
http://www.bbcamerica.com/anglophenia/files/2014/12/cracker5.gif http://www.bbcamerica.com/anglophenia/files/2014/12/cracker6.gif

Hrisa76
6 Ιανουαρίου 2015, 17:37
Με εξαίρεση το A Christmas Carol τα υπόλοιπα Χριστουγεννιάτικα δεν μου άρεσαν ποτέ ιδιαίτερα. Το φετινό όμως μου άρεσε πολύ. Ιδιαίτερα συγκινήθηκα και έμεινα με το στόμα ανοιχτό στην κυριολεξία με τον Αγιο Βασίλη. Και δεδομένης της κακής μου ψυχολογίας αυτό ήταν μια τονωτική ένεση μαγείας που την είχα απίστευτη ανάγκη.
Τελικά αποδεικνύεται ότι ήταν μεγάλο λάθος ο θάνατος του Ντάνι. Είχε να δώσει πολλά αυτός ο χαρακτήρας.

constadine
9 Ιανουαρίου 2015, 20:27
Είχα δει λίγα επεισόδια πέρσι , είδα και αυτό μόνο φέτος με τον νέο Doctor .
Το περσινό μου φαινόταν πιο παιδικό .
Αυτό που είδα μου άρεσε στην αρχή λίγο περισσότερο .

HristinaB
17 Νοεμβρίου 2015, 21:01
Ίσως το καλύτερο Χριστουγεννιάτικο της εποχής Μόφατ (το "Time of the Doctor" δεν πιάνεται, γιατί ήταν μυθολογικό). Η βασική ιδέα μου θύμισε εντελώς το "Field Trip" της έκτης σεζόν των X-Files και, μάλιστα, έκανα quote και μια ατάκα του Μώλντερ ("Scully, how could we simply will ourselves out of a chemical hallucination?"), γιατί ο τρόπος με τον οποίο δόθηκε η λύση (=ο Ντόκτορ συνειδητοποιεί ότι ονειρεύονται και πρέπει να πείσουν τους εαυτούς τους γι' αυτό, προκειμένου να ξυπνήσουν και να σωθούν) ήταν η μία από τις μόλις δύο ενστάσεις που έχω για το επεισόδιο.

Η δεύτερη είναι ότι ο Μόφατ χρησιμοποίησε πάρα πολλές το εύρημα του ονείρου-μέσα-στο-όνειρο, ώστε στο τέλος να χάσει το ενδιαφέρον του. Βέβαια, δε θα ήθελα να δω την ιστορία της Κλάρα να τελειώνει έτσι, οπότε η τελευταία ανατροπή αποδείχθηκε σωτήρια για την ψυχολογική μου κατάσταση...

... η οποία είχε διαλυθεί από την εμφάνιση του Ντάνι και τον υπέροχο διάλογο που είχε με την Κλάρα:

DANNY: I didn't die saving the world, Doctor, I died saving Clara. The rest of you just got lucky. How long has she got?
DOCTOR: Minutes, till it's irreversible.
DANNY: Well then, get out the way. (The Doctor moves aside and Danny walks up to Clara.) I'm a dream and you know I am, right? (...)
CLARA: I miss you.
DANNY: Five minutes.
CLARA: What?
DANNY: You can miss me for five minutes a day. And you'd better do it properly. You'd better be sad. I expect my five. But all the rest of the time, Clara, all the rest of the time, every single second, you just get the hell on with it. Clear?
CLARA: Don't you soldier me.
DANNY: Do as you're told.
DOCTOR: Brave.
DANNY: Dead already. How does she wake up?
DOCTOR: I don't know. Just try. Accept this isn't real, and try.
DANNY: Do it. For me.
CLARA: (crying) When I wake up, you won't be there.
DANNY: Do you know why people get together at Christmas? Because every time they do, it might be the last time. Every Christmas is last Christmas, and this is ours. This was a bonus. This is extra. But now it's time to wake up.

Έχω λυπηθεί πολύ από την απώλεια αυτού του χαρακτήρα και μου άρεσε που βρήκαν έναν πολύ έξυπνο και λογικά αποδεκτό τρόπο να τον επαναφέρουν, έστω και γι' αυτό μόνο το επεισόδιο.

Πάρα πολύ με συγκίνησε επίσης η σκηνή με το Χριστουγεννιάτικο κράκερ, που gifαρε ο t0ny3 (πολύ τα γουστάρω αυτά τα full circle πράγματα), ενώ στα θετικά καταλογίζω και τους γυναικείους δευτεραγωνιστικούς ρόλους, που τους βρήκα εξαιρετικά συμπαθητικούς.

Από εκεί και πέρα, ο Ντόκτορ επιτέλους λύνεται συναισθηματικά λίγο περισσότερο απέναντι στην Κλάρα ("Clara Oswald, you will never look any different to me." [να πάλι η αίσθηση του Ματ Σμιθ - συνέχεια του Ντόκτορ ως ο ίδιος χαρακτήρας με άλλο πρόσωπο] / "I'm sorry. I was stupid. I should have come back earlier. I wish that I had." / "So, all of time and all of space is sitting out there. A big blue box. Please, don't even argue.") κι εκείνη του εκφράζει τον (μισό πλατωνικό, μισό "κανονικό") έρωτά της ("There was one other man, but that would never have worked out.") Θέλω να ελπίζω ότι στην επόμενη σεζόν θα εξακολουθήσουν να εξερευνούν αυτή τη σχέση, γιατί μου αρέσει πολύ (τι χαμένη ευκαιρία με τον Έντεκα, αλλά και τι επιτυχία με τον Δώδεκα: μου αρέσουν τόσο μαζί, που δε δίνω καν σημασία στη διαφορά ηλικίας).

Δυο-τρία τελευταία σχόλια:


Το ένα από τα ξωτικά έπαιξε τον Φιν στις δύο τελευταίες σεζόν του Misfits.
Καλά, ρε συ Ντόκτορ, μη χαίρεσαι τόσο που οδηγείς το έλκηθρο, το έχεις ξανακάνει (με καρχαρία).
Το ότι ο Ντόκτορ ξυπνά από το όνειρο και βρίσκεται σ' εκείνο το ηφαίστειο, όπου η Κλάρα είχε πετάξει τα κλειδιά του Τάρντις στη λάβα, δε γίνεται να είναι τυχαίο. Μόνο που εκείνο ήταν ένα όνειρο. Που σημαίνει ότι ο Ντόκτορ ποτέ δεν πήγε στην πραγματικότητα στο ηφαίστειο. Άρα, το ότι ξυπνάει (; ) δίπλα σε αυτό... είναι επίσης όνειρο;

Do you know what's rarer? Second chances. I never get a second chance, so what happened this time? Συγγνώμη, βρε καλέ μου, αλλά το να κερδίσεις ένα ολόκληρο νέο σετ αναγεννήσεων δε μετράει ως "δεύτερη ευκαιρία"; Η Ρόουζ που γύρισε στην τέταρτη σεζόν; (Άλλο που δεν έκατσε καλά η ιστορία.) Και τώρα που το σκέφτομαι... αν δεν ήταν δεύτερη ευκαιρία ό,τι έγινε με τον Γκάλιφρεϊ στο επετειακό, τότε τι είναι;; Μόφατ, συγκεντρώσουουουουου.