Σελίδα 1 από 5 123 ... ΤελευταίοΤελευταίο
Αποτελέσματα 1 έως 10 από 42

Θέμα: Attenberg (2010)

  1. #1
    Αρθρογράφος Το Avatar του/της elgalla
    Εγγραφή
    11-07-2008
    Τοποθεσία
    Οδός Τρεχαγύρευε, Αριθμός Τρεχαρώτα
    Δημοσιεύσεις
    2.270
    Likes / Thanks

    Attenberg (2010)



    Σκηνοθεσία: Αθηνά Ραχήλ Τσαγγάρη
    Πρωταγωνιστούν: Ariane Labed, Γιώργος Λάνθιμος, Βαγγέλης Μουρίκης, Ευαγγελία Ράντου
    Διάρκεια: 95 λεπτά
    Βραβείο Γυναικείας Ερμηνείας στο 67ο Φεστιβάλ Βενετίας για την Ariane Labed



    Καταρχήν, θέλω να πω ότι αν και μου αρέσει ο κινηματογράφος και είμαι οπαδός της μεγάλης οθόνης, ούτε κατά διάνοια δεν διαθέτω όσες γνώσεις θα ήθελα να διαθέτω ή όσες γνώσεις διαθέτουν άλλοι άνθρωποι σχετικά με τα κινηματογραφικά δρώμενα. Οπότε, θα διευκρινίσω εξαρχής και –ελπίζω- μία και καλή, ότι το παρόν review (όπως και κανένα άλλο γραμμένο από μένα) δεν προβάλλει αξιώσεις αντικειμενικότητας. Η γράφουσα θεωρεί το αντικειμενικό κριτήριο στην τέχνη μύθο αντίστοιχο της χαμένης Ατλαντίδας και του Ελ Ντοράντο. Επίσης, δηλώνει ανερυθρίαστα και χωρίς φόβο και πάθος ότι αυτό θα είναι ένα πολύ ανορθόδοξο review.


    Όταν έγραφα στο θέμα του Above για τον «Κυνόδοντα» την δική μου ανάγνωση της ταινίας, είχα παρεμβάλει στίχους των Bauhaus. Είπα να ακολουθήσω αυτήν την τακτική και εδώ, αλλά με Sisters of Mercy αυτή τη φορά. Κι αν αναρωτηθείτε τι δουλειά μπορεί να έχουν τα gothic συγκροτήματα με τις ελληνικές ταινίες, καλά θα κάνετε, γιατί πράγματι δεν έχουν μεγάλη. Αλλά και στις δύο περιπτώσεις, τα συγκεκριμένα τραγούδια μου ήρθαν στο μυαλό παρακολουθώντας την εκάστοτε ταινία, οπότε είπα να τα χρησιμοποιήσω σαν άτυπο soundtrack.


    Alice pressed against the wall
    So she can see the door
    In case the laughing strangers crawl
    And crush the petals on the floor


    Μία νεαρή κοπέλα, στα μετεφηβικά της χρόνια, ζει μαζί με τον άρρωστο πατέρα της σε ένα περιβάλλον συναισθηματικά αποστειρωμένο και οριοθετημένο από τις επισκέψεις στο νοσοκομείο και τα ντοκιμαντέρ που βλέπουν και μιμούνται παίζοντας. Καθηλωμένη σε ένα άλυτο Οιδιπόδειο, με μόνη σύντροφο την «έμπειρη» φίλη της, Μπέλα, η πρωταγωνίστριά μας προσπαθεί να ανακαλύψει τη δική της σεξουαλική ταυτότητα και να συμφιλιωθεί με τον επερχόμενο θάνατο του πατέρα της.


    Alice in her party dress
    She thanks you kindly, so serene
    She needs you like she needs her tranqs
    To tell her that the world is clean



    Η ιστορία του Attenberg είναι, στην πραγματικότητα, μια μη-ιστορία. Αυτό είναι κάτι που, με την πρώτη ματιά, ενδεχομένως να φαντάζει παράδοξο. Είναι, όμως; Η Vi, η ακαδημαϊκός φίλη της πρωταγωνίστριας στο «Our Tragic Universe» της Scarlett Thomas, ισχυρίζεται πως οι ιστορίες ακολουθούν συνήθως μία φόρμουλα. Αρχίζουν με μια σύγκρουση και καταλήγουν σε μια επίλυση. Αυτό, όμως, από ένα σημείο και έπειτα γίνεται κουραστικό και, εξάλλου, η εξιστόρηση δεν θα έπρεπε να είναι αυτοσκοπός για μια ιστορία. Οι περισσότεροι άνθρωποι, όταν αφηγούνται τις εμπειρίες τους, το κάνουν χωρίς αρχή, μέση, τέλος, ηθικά διδάγματα και επεξηγήσεις. Και, με την έννοια αυτή, ως αφήγηση μιας τέτοιας σειράς ασύνδετων μεταξύ τους εμπειριών, το Attenberg είναι μια μη-ιστορία. Είναι μία ταινία στην οποία, πράγματι, δεν υπάρχει σύγκρουση ούτε επίλυση. Για την ακρίβεια, έχει κανείς την αίσθηση ότι δεν συμβαίνει απολύτως τίποτα. Η πρώτη ερώτηση, λοιπόν, που θα κάνω στον εαυτό μου καθώς γράφω αυτές τις γραμμές είναι η η εξής: σε τι βαθμό ισχύει αυτό;


    To promise her a definition
    Tell her where the rain will fall
    Tell her where the sun shines bright
    And tell her she can have it all
    Today


    Δυστυχώς ή ευτυχώς, σε μεγάλο. Κι αν κάνω το διαχωρισμό αυτό είναι επειδή, όπως έγραψα και στην αρχή, το review αυτό δεν προβάλλει αξιώσεις αντικειμενικότητας. Για μένα, που εννιά στις δέκα φορές θα προτιμήσω να διαβάσω ένα βιβλίο από το να δω μια ταινία, οι μη-ιστορίες λειτουργούν καλύτερα στον γραπτό λόγο. Θα φέρω εδώ το παράδειγμα της «Πιανίστριας» της Γέλινεκ που μεταφέρθηκε σε ταινία από τον Χάνεκε. Πρόκειται για μια τέτοια μη-ιστορία, η οποία είναι συγκλονιστικά γραμμένη, αλλά πολύ κατώτερη ως κινηματογραφική μεταφορά.


    Η δύναμη της γραφής δεν μπορεί να λειτουργήσει στον κινηματογράφο ως έχει. Πρέπει, λοιπόν, να αντικατασταθεί από κάτι άλλο. Από τη δύναμη της εικόνας. Δεν είναι τυχαίο που οι ταινίες του Kim Ki-Duk, για παράδειγμα, επενδύουν τόσο πολύ πάνω στο λυρισμό, την ποίηση της εικόνας, της κινηματογράφησης, της φωτογραφίας ούτε είναι τυχαίο που βρίθουν συμβολισμών. Όπως και να το κάνουμε, είναι δύσκολο να πείσεις κάποιον ότι δεν έχασε δυο ώρες από τη ζωή του όταν στην ταινία σου δεν συμβαίνει απολύτως τίποτα.


    Η Τσαγγάρη κατέβαλε μια φιλότιμη προσπάθεια να κερδίσει αυτό το στοίχημα και, ως ένα σημείο, τα κατάφερε. Ναι, πράγματι, αντικειμενικά στην ταινία δεν υπάρχει κάποια εξέλιξη. Παρόλα αυτά, τα υπερρεαλιστικά στοιχεία σώζουν κάπως την κατάσταση και αυτό είναι το ένα σημείο στο οποίο το “Attenberg” διαφέρει ουσιαστικά από τον «Κυνόδοντα». Υπάρχει επαφή μεταξύ της ιστορίας και του τρόπου με τον οποίο αυτή αποδόθηκε. Όχι απόλυτη και το ξεκαθαρίζω αυτό, όμως κάπως καλύτερη απ’ ότι στον «Κυνόδοντα».


    Past the crystal, spread the Tarot
    In illusion comfort lies
    The safest way, the straight and narrow
    No confusion, no surprise


    Οι ερμηνείες είναι άχρωμες και άοσμες κι αυτό είναι μια σκηνοθετική γραμμή που, προσωπικά, σαν θεατής δεν εκτιμώ. Όχι ότι θέλω το βαρύ το δράμα της Μάρθας Βούρτση στα «έργα με ουσία», όπως τα λέει η γιαγιά μου. Καμία σχέση. Μου αρέσει το καθημερινό, το πειστικό, το ρεαλιστικό. Μου αρέσει όταν κάποιος τσαντίζεται σε μια ταινία να φαίνεται τσαντισμένος κι όχι να κάθεται ανέκφραστος και να δηλώνει «εγώ τώρα τσαντίστηκα». Από την άλλη, όμως, είδα τον γιο του «Κυνόδοντα» να παίζει τον Γεννήτσαρο στο «Μαύρο Λιβάδι» και έπαθα πλάκα όταν είδα ότι είναι ο ίδιος άνθρωπος. Επομένως, είμαι πρόθυμη να αποδεχτώ ότι πρόκειται όντως για σκηνοθετική γραμμή και ότι οι ηθοποιοί έκαναν ό,τι καλύτερο μπορούσαν προκειμένου να την ακολουθήσουν, όπως είναι και η δουλειά τους, άλλωστε. Αν και αδυνατώ να τις χαρακτηρίσω «καλές» ή έστω «ενδιαφέρουσες», αναγνωρίζω ότι είναι πολύ πιθανό να μην ευθύνονται οι ηθοποιοί γι’αυτό.

    Alice in her party dressed to kill
    She thanks you, turns away
    She needs you like she needs her pills
    To tell her that the world’s okay


    Τα τεχνικά μέρη ήταν ικανοποιητικά, χωρίς όμως να σε στέλνουν και για τσάι –και εδώ, πιστεύω, υπερείχε ο «Κυνόδοντας». Η σκηνή όπου βλέπουμε την κίνηση στην πλάτη της πρωταγωνίστριας με έκανε να σκεφτώ φτερά παγιδευμένα κάτω από δέρμα, φτερά που προσπαθούν μάταια να ανοίξουν, αλλά ποτέ δεν το καταφέρνουν. Ήταν ίσως η ομορφότερη σκηνή της ταινίας και δικαίως επιλέχθηκε ως αφίσα. Οι εμβόλιμες σκηνές με τις βόλτες, τις μιμήσεις ζώων, τους άσχετους που έπαιζαν τένις και τα λοιπά με κούρασαν αρκετά. Θα προτιμούσα να ήταν λιγότερες. Γενικά θα προτιμούσα η ταινία να είχε μικρότερη διάρκεια, από ένα σημείο και μετά επαναλαμβάνονταν τα ίδια σκηνικά.

    To promise her a definition
    Tell her where the rain will fall
    Tell her where the sun shines bright
    And tell her she can have it all
    Today



    Οι χαρακτήρες, για μένα, ήταν το βασικότερο μειονέκτημα της ταινίας. Αυτοί και οι πολλές ομοιότητες με τον «Κυνόδοντα», ομοιότητες που έφταναν σε σημείο να σε κάνουν να δυσπιστείς σχετικά με το κατά πόσο οι δύο ταινίες γυρίστηκαν όντως από δύο διαφορετικά άτομα. Δεν μπορούσες ούτε να τους συμπαθήσεις, ούτε να ταυτιστείς μαζί τους, ούτε να νιώσεις το οτιδήποτε γι’ αυτούς. Εδώ και πάλι νομίζω πως ευθύνεται η σκηνοθετική γραμμή που ήθελε τους ηθοποιούς να ερμηνεύουν επίπεδα και χωρίς συναίσθημα. Όπως και να το κάνουμε, δεν γίνεται να ενδιαφερθείς για το πρόβλημα κάποιου τη στιγμή που ο ίδιος δεν δείχνει να ενδιαφέρεται.

    Και, μ’ αυτό, φτάνω σε κάτι άλλο που θεωρώ σημαντικό. Σε ποιον απευθύνεται, τελικά, αυτή η ταινία; Με ενδιαφέρει εδώ ιδιαίτερα το input όσων την είδαν εκτός του πλαισίου του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, όπως εγώ. Στη δική μου αίθουσα, στο «Νιρβάνα» στους Αμπελόκηπους, ήμουν η μόνη κάτω των 40-50. Τυχαίο; Δεν είμαι σίγουρη. Αλλά εμένα, προσωπικά, το “Attenberg” δεν μου μίλησε. Δεν εκφράζει τα προβλήματά μου ούτε έχει την οποιαδήποτε σύνδεση με το πνεύμα της εποχής του. Τρέφω, σαν άνθρωπος, μεγάλη απέχθεια προς το δόγμα που θέλει την «Τέχνη για την Τέχνη». Είμαι της άποψης πως δεν μπορεί και ούτε θα έπρεπε να υπάρχει Τέχνη αποκομμένη από την εποχή της και τις κοινωνικές/πολιτικές/ιστορικές συνθήκες που την πλαισιώνουν.


    Το “Attenberg” είναι μια ταινία που θα είχε μεγαλύτερη αξία αν είχε γυριστεί μέσα στη σεξουαλική επανάσταση και κάπου στο εξωτερικό. Σ’ αυτήν τη χώρα και αυτήν την περίοδο, ειδικά, τι είναι αυτό που έχει να προσφέρει; Εγώ, τουλάχιστον, δεν είμαι σίγουρη. Ειδικά τη στιγμή που στη Γαλλία γυρίζονται τέτοιες ταινίες τα τελευταία τριάντα χρόνια με το κιλό. Αλλά βγάζω εξανθήματα με ταινίες που κάνουν την προβολή σε φεστιβάλ αυτοσκοπό και με πιάνει τεταρταίος πυρετός όταν βλέπω να πέφτει τέτοιο γλύψιμο στους κριτικούς. Η κριτική υπάρχει για να υπηρετεί την τέχνη, όχι το αντίστροφο. Κι αν μια ταινία πραγματικά αξίζει, όσο κι αν τη θάψουν οι κριτικοί, θα βρει τον τρόπο να λάμψει στα μάτια του κοινού.


    Είμαι της άποψης πως το “Attenberg” θα είχε κερδίσει καλύτερες εντυπώσεις αν δεν είχε γυριστεί μετά τον «Κυνόδοντα». Οι εξόφθαλμες ομοιότητές του με αυτόν, όμως, κόβουν και τα φτερά της ταινίας μαζί με αυτά της πρωταγωνίστριας. Ποιον ενδιαφέρει; Ενδιαφέρει κανέναν; Τι έχει να πει στους συνομηλίκους της πρωταγωνίστριας εν έτη 2010; Πόσο εκφράζει τα προβλήματά τους; Οι κουτσουρεμένες ερμηνείες της είναι ικανές να προκαλέσουν ταύτιση ή ενδιαφέρον για τους ήρωες; Η τεχνική αρτιότητα και ο σχετικά έξυπνος χειρισμός ενός ανύπαρκτου σεναρίου είναι ικανά να υπερκαλύψουν τα σημεία στα οποία η ταινία πάσχει; Ή μήπως, τελικά, πρόκειται απλά για το αφόρητα δήθεν κακέκτυπο μιας ήδη αφόρητα δήθεν ταινίας; Μήπως, τελικά, ο λόγος που καταπιάνεται με μια απαρχαιωμένη θεματική είναι η ( εσφαλμένη; ) πεποίθηση ότι το μόνο πράγμα που θα πουλάει ό,τι κι αν γίνει, σε οποιαδήποτε χώρα και οποιαδήποτε εποχή είναι το σεξ;

    Όλες αυτές είναι ερωτήσεις που δεν θα επιδιώξω να απαντήσω. Εμένα προσωπικά δεν μου άρεσε το Attenberg. Δεν με άγγιξε, δεν με έπεισε και, γενικότερα, δεν με κράτησε. Η σύγκριση με τον «Κυνόδοντα» είναι αναπόφευκτη κι αυτό δεν κολακεύει καθόλου την ταινία. Τι σημαίνει, όμως, αυτό, πρακτικά; Ότι δεν υπάρχουν αξιόλογες σύγχρονες ελληνικές ταινίες; Όχι. Σημαίνει απλά πως η αντικειμενική κριτική είναι πράγματι ένας μεγάλος μύθος και πως στους κριτικούς κινηματογράφου –όπως και στους κριτικούς λογοτεχνίας, for that matter- αρέσουν συγκεκριμένα πράγματα, τα οποία δεν προσφέρουν, ωστόσο, καμία απολύτως εγγύηση σχετικά με την ποιότητα της ταινίας και την αντοχή της στο χρόνο.


    Γιατί ναι, κρίνουμε. Αλλά με βάση τι; Με βάση το σήμερα και το κατά πόσο η Τέχνη αρθρώνει σύγχρονη φωνή και εκφράζει σύγχρονα προβλήματα που κανείς άλλος δεν τολμά να εκφράσει; Με βάση το όραμα, τον προβληματισμό που προκαλεί, την τροφή για σκέψη που προσφέρει; Ή κρίνουμε με βάση το παρελθόν και το περιστασιακό σύμπλεγμα κατωτερότητας του οποιουδήποτε κριτικού που πιστεύει πως αυτό που δεν καταλαβαίνει είναι απαραίτητα αριστούργημα; Όπως είχε πει κι ο Ντοστογιέφσκι, «αν ο Θεός είναι νεκρός, όλα επιτρέπονται». Οι «θεοί» του παρελθόντος πέθαναν, παίδες. Και ναι, όλα επιτρέπονται. Αυτό που λείπει από το σύγχρονο Ελληνικό σινεμά είναι η τόλμη, το ρίσκο, η διάθεση να τσιγκλίσει, να ενοχλήσει ουσιαστικά και όχι μόνο θεωρητικά. Να καταγγείλει τα κακώς κείμενα της κοινωνίας. Αν μη τι άλλο, έχει τόση τροφή με την κατάσταση στην οποία βρίσκεται η χώρα. Θα περίμενε κανείς να το εκμεταλλευτεί και να κάνει Τέχνη με την πιο αγνή και ουσιώδη έννοια του όρου. Κι όχι να αναλώνεται στην εξερεύνηση μιας σεξουαλικής επανάστασης που σε όλον τον υπόλοιπο κόσμο έγινε 40 χρόνια πριν.

    Δεν θα βάλω βαθμό. Σας το είπα ήδη, είναι ένα ανορθόδοξο review. Κι αν βαρεθήκατε να το διαβάσετε όλο, καθόλου δεν σας αδικώ. Αν πάλι αντέξατε τη φλυαρία μου, σας συγχαίρω, είστε ήρωες! Το καλό στο να πηγαίνεις σινεμά μόνος σου είναι ότι κανείς δεν κάνει χαβαλέ και δεν σε αναγκάζει να βγεις από το mood της ταινίας. Το κακό είναι ότι δεν έχεις κανέναν να το συζητήσεις μετά. Οπότε είτε διαβάσατε το κατεβατό είτε όχι, η ουσία του πράγματος συνοψίζεται στις εξής δύο προτάσεις:

    «Εγώ δεν ψήθηκα. Εσείς»;



    Τελευταία επεξεργασία από τον/την elgalla; 21 Δεκεμβρίου 2010 στις 20:08

    "No one holds command over me. No man. No god. No Prince.What is a claim of age for ones who are immortal? What is a claim of power for ones who defy death? Call your damnable hunt. We shall see who I drag screaming to hell with me."
     
     

  2. #2
    Newbie Το Avatar του/της Le Grant
    Εγγραφή
    10-07-2010
    Τοποθεσία
    Αθηνα
    Δημοσιεύσεις
    58
    Likes / Thanks
    Kαταπληκτική ανάλυση και review αγάπητη elgalla, και με αυτό θα ήθελα να ξεκινήσω. Μπράβο. Την ταινία την είδα στο φεστιβάλ Θεσ/κης, και μου άρεσε. Δεν εχώ δει ακόμα τον Κυνόδοντα που τόσος λόγος γίνεται-επιβάλεται μάλλον-γιατί υπάρχουν ομοιότητες όπως λες, και μάλλον θα μ' αρέσει. Ο κινηματογράφος αυτός εχει πράγματα να μου πεί, γιατί πολλά πράγματα τα νιώθεις και κάποιες φορές, και εγώ την κοπέλα και την ιστορία της, την ένιωσα. Μου φορέθηκε αν θες, στη ψυχή μου. Και η απλή και λιτή σκηνοθεσία την συνόδευσε. Θα δω και τον κυνόδοντα και θα επανέλθω. Ευχαριστώ πολύ, για αυτό το υπέροχο review. Χίλια μπράβο.

    ( βρήκα και βιβλίο για τα χριστούγεννα)

  3. Thanks Pepem, Rookieblast, ASante, DeeMon, elgalla thanked for this post
  4. #3
    Αρθρογράφος Το Avatar του/της Dr. Iceman Georges
    Εγγραφή
    23-02-2009
    Δημοσιεύσεις
    1.817
    Likes / Thanks

    Τροικάνος Κινηματογράφος

    Παράθεση Αρχική Δημοσίευση από τον/την elgalla Εμφάνιση Δημοσίευσης


    Τρέφω, σαν άνθρωπος, μεγάλη απέχθεια προς το δόγμα που θέλει την «Τέχνη για την Τέχνη». Είμαι της άποψης πως δεν μπορεί και ούτε θα έπρεπε να υπάρχει Τέχνη αποκομμένη από την εποχή της και τις κοινωνικές/πολιτικές/ιστορικές συνθήκες που την πλαισιώνουν.


    Το “Attenberg” είναι μια ταινία που θα είχε μεγαλύτερη αξία αν είχε γυριστεί μέσα στη σεξουαλική επανάσταση και κάπου στο εξωτερικό. Σ’ αυτήν τη χώρα και αυτήν την περίοδο, ειδικά, τι είναι αυτό που έχει να προσφέρει;


    Τι έχει να πει στους συνομηλίκους της πρωταγωνίστριας εν έτη 2010; Πόσο εκφράζει τα προβλήματά τους;


    Αυτό που λείπει από το σύγχρονο Ελληνικό σινεμά είναι η τόλμη, το ρίσκο, η διάθεση να τσιγκλίσει, να ενοχλήσει ουσιαστικά και όχι μόνο θεωρητικά. Να καταγγείλει τα κακώς κείμενα της κοινωνίας. Αν μη τι άλλο, έχει τόση τροφή με την κατάσταση στην οποία βρίσκεται η χώρα.
    Γράφεις με την καρδιά σου, el, και εν θερμώ, καλό είναι αυτό, και πολύ πιο ενδιαφέρον.

    El, η ψυχρή αντιμετώπιση απέναντι στα πρόσωπα και στα πράγματα, η πίστη στην παρατήρηση και τις αισθήσεις, ο κοινωνικός αυτισμός είναι θέματα που στο δικό μου νου θίχθηκαν στο attenberg βαθύτερα από την προφανή ανάγνωση της σεξουαλικής εξερεύνησης.

    Και είναι θέματα πολιτικά και επίκαιρα και ενδιαφέροντα και ενοχλητικά για όλες τις γενιές.

    Για τη μανιέρα των ηθοποιών, συμφωνώ και διαφωνώ μαζί. Η labed πάντως στα χέρια του βογιατζή ή του τερζόπουλου θα έκανε πάταγο στην αθήνα.

  5. Thanks cgeorge^^, Above, elgalla thanked for this post
  6. #4
    TV Maniac Το Avatar του/της kukube
    Εγγραφή
    13-01-2010
    Τοποθεσία
    Θεσσαλονίκη
    Δημοσιεύσεις
    925
    Likes / Thanks
    Διαβάζω τέτοια review και μετά θέλω να κάνω και εγώ!!! πού πάω ξυπόλητος στα αγκάθια;;; οεο;;;

    elgalla ένα μέγαλο μπράβο από μένα (δεν ξέρω φυσικά πόσο αξία έχει) γιαί όχι μόνο παρουσίασες την ταινία και την σχολίασες αλλά επειδή με τέτοια διαύγεια ανέφερες δύσκολα κινηματογραφικά θέματα τα οποία ενσωμάτωσες άψογα στα πλαίσια της ταινίας χωρίς να φυγεις καθόλου!! όχι, δεν βαρέθηκα καθόλου όσο το διάβαζα....ίσα-ίσα βρήκα κάποιες απόψεις τόσο σωστές (για μένα) που ήθελα να τις εκφράσω για τον κυνόδοντα και δεν έβρισκα τον τρόπο...και ήρθες εσύ με το μαγικό σου ραβδί...!!!

    Φυσικά όσο διάβαζα το review έλεγα "που ήσουν όταν στην τελετή λήξης του φεστιβαλ θεσσαλονίκης αποθέωναν το Attenberg να βγεις να πεις 2 λόγια!!"

    Τον κυνόδοντα να πω την αλήθεια δεν μου άρεσε και είπα ότι δεν θα δω το Attenberg...αλλά ,μάλλον θα το τολμήσω μόλις βγει σε dvd!!!
    Επειδή μια ταινία δεν τελειώνει ποτέ...

     
     

  7. Thanks Above, bill667, greg_m, elgalla thanked for this post
  8. #5
    TV Guru! Το Avatar του/της bill667
    Εγγραφή
    25-12-2007
    Τοποθεσία
    Θεσ/νικη
    Δημοσιεύσεις
    3.261
    Likes / Thanks
    Πολυ ωραιο review, elgalla και αν και μεγαλο, εμενα δεν με κουρασε... το διαβασα ολο...

    Λοιπον, εγω το Attenberg το ειδα στο φεστιβαλ. Πουθενα αλλου δεν θα μπορουσα να το δω (ουτε σε μεμονωμενη προβολη, ουτε και σε dvd) καθως απο το trailer και μονο καταλαβα οτι ανηκει σε ενα ειδος ταινιων που δεν μου αρεσουν... Συμφωνα με μερικους αυτο το ειδος ξεκινησε με τον κυνοδοντα, αλλα συμφωνα με την δικη μου οπτικη ζει και βασιλευει εδω και 30 χρονια (ασχετα αν πολλα απο τα ονοματα που καταπιανονται με αυτο δεν εχουν γινει φιρμες οπως ο Λανθιμος)

    Γιατι το ειδα τοτε? Ο λογος ειναι οτι -κακα τα ψεμματα- στα φεστιβαλ, με το ολο τζερτζελο που επικρατει και με τις τοσες ταινιες που βλεπουμε, δεν τρεχει και τιποτα αν δουμε και μια ταινια παραπανω. Υπαρχει και αλλος λογος ομως: Οτι δεν εχω δει τον κυνοδοντα (και ουτε και προκειται), οποτε ειπα κι εγω να δω αυτο το "spin-off" με την προυποθεση ότι δυσκολα θα ξαναψηθω για κατι τετοιο. Και οντως, χορτασα με αυτο.

    Παμε τωρα στα οσα αποκομισα: Η ταινια ειναι πολυ απλοικη σαν ιστορια και μπραβο στη σκηνοθετιδα που καταφερε να διατηρησει το ενδιαφερον μεχρι το τελος (σε σημειο που τουλαχιστον να μην με παρει ο υπνος).

    Οι ερμηνειες: Εχω αλλεργια σε αυτου του ειδους τις ερμηνειες. Τις θεωρω αψυχες σαν να προερχονται απο ρομποτ και οχι απο ανθρωπους. Και ΑΥΤΟΣ ειναι ο λογος που αυτη τη σχολη την εχω χ@σμ@νη εδω και χρονια. πολυ περισσοτερο οταν αυτου του ειδους οι ερμηνειες επιστρατευονται για να καλυψουν την ανυπαρξια ταλεντου. Εδω απ' οτι εχω ακουσει ο "πατερας" ειναι πολυ καλος ηθοποιος και η "κορη" πηρε βραβειο... Φανταζομαι λοιπον οτι σε αλλες ταινιες θα μου αρεσουν... Σε αυτου του τυπου τις ταινιες ομως τι να κρινω? Κατι το αψυχο, αχρωμο και αοσμο?

    Οι διαλογοι: Αρκετα καλοι και προκαλλουσαν ενα ανεπιτηδευτο γελιο που αποφόρτιζε το βαρυ κλιμα της ολης ιστοριας.

    Η χρηση της μιμογλωσσας ειχε επισης πολυ ενδιαφερον και μπορει να ερμηνευτει και συμβολικα.

    Απαραδεκτο βρηκα το κλεισιμο της ταινιας. Μα ειναι δυνατον να ακολουθουμε μια πρωταγωνιστρια επι τοση ωρα και αντι στο τελος να δουμε έστω και μια σκηνη απο το "μετά" στη ζωή της να βλεπουμε μια ΧΑΒΟΥΖΑ???? Ψεκαστε-σκουπιστε-τελειωσατε μου φανηκε αυτο...

    Ομως δεν θεωρω οτι η ταινια ειναι κακη. Προσωπικα την βρηκα "μετρια", που θα μπορουσε να ειναι και "καλη" αν δεν υπηρχαν αυτες οι ρομποτικες ερμηνειες. Σε εκεινη την περιπτωση θα μπορουσα να συμπασχω τουλαχιστον. Οχι οτι δεν με αγγιξε καθολου, ομως με αγγιξε περισσοτερο σε επιπεδο καταστασεων (σαν ιστορια δηλαδη) και οχι προσωπων.

    Εδω τελειωνει η αποψη μου για την ταινια και τωρα θα πω κατι αλλο πανω στο ιδιο θεμα...

    Elgalla εχεις πολυ μεγαλο δικιο σχετικα με το ποσο υπερτιμημενα ειναι τα θεματα που απτονται της σεξουαλικης επαναστασης στην Ελλαδα. Μεχρι και στη μουσικη το 90% ειναι καψουροτραγουδα και ερωτικα. Ακομη και στις κομμωδιες, συνηθως τα παντα περιστρεφονται γυρω απο ενα κρεβατι. Καλα, δεν απασχολει τιποτα αλλο αυτον τον λαο? Ομως το εχω παρει αποφαση και το θεωρω πια αυτονοητο ή τουλαχιστον επαψε να μου φαινεται περιεργο και να μου κανει εντυπωση αυτου του τυπου το "περα βρεχει"... (Η αλλιως ο κοσμος καιγεται και το νινι χτενιζεται, που μαλιστα στην εν λογω ταινια ηταν και αχτενιστο -στο βωμο της κουλτουρας ισως)...

    Αλλα και σε παγκοσμιο επιπεδο εξακολουθουν και βγαινουν γκλαμουρατα δραματα σαλονιου μαζι με τις πιο καθημερινες ιστοριες (ευτυχως που το Attenberg ειναι μια τετοια καθημερινη ιστορια τουλαχιστον)... Και υπαρχει μεγαλη μεριδα του κοινου που δικαιως προτεινει προς τα γυαλιστερα ρομαντζα και προς τους δημιουργους τους τα οπισθιά του. Υπάρχουν ομως και ιστοριες καθημερινων ανθρωπων που δινουν εναν καθημερινο αγωνα (και στην Ελλαδα υπαρχουν αρκετες) και που αξιζει τον κοπο να τις παρακολουθησει κανεις...
    Τελευταία επεξεργασία από τον/την bill667; 21 Δεκεμβρίου 2010 στις 21:50

     
     

  9. Thanks cgeorge^^, elgalla, kKKK thanked for this post
  10. #6
    Αρθρογράφος Το Avatar του/της elgalla
    Εγγραφή
    11-07-2008
    Τοποθεσία
    Οδός Τρεχαγύρευε, Αριθμός Τρεχαρώτα
    Δημοσιεύσεις
    2.270
    Likes / Thanks
    Ευχαριστώ, παιδιά, για τα καλά σας λόγια και τις πολύτιμες απόψεις σας που προσφέρουν έδαφος για συζήτηση.

    @Le Grant, αν αναφέρεσαι στην "Πιανίστρια", οφείλω να σε προειδοποιήσω ότι είναι βιβλίο για γερά στομάχια. Αν και εγώ το λάτρεψα, είναι προκλητικό και ακραίο και στη γραφή του και στη θεματική του.

    @Ice, πολύ ενδιαφέρον το input σου, όπως πάντα. Χαίρομαι όταν μου προσφέρονται εναλλακτικές οπτικές τις οποίες πιθανόν να μην είχα σκεφτεί η ίδια. Πράγματι, η ανάγνωσή σου της ταινίας δίνει πάτημα για να εκφράσω άλλο ένα ερώτημα που με τρώει σχετικά μ' αυτές τις ταινίες: έχουν όντως το νόημα που τους αποδίδουμε ή απλά νιώθουμε την ανάγκη να τους αποδώσουμε ένα νόημα πολύ μεγαλύτερο και σπουδαιότερο απ' αυτό που πράγματι διαθέτουν, επειδή είναι επίτηδες τόσο χαοτικές και δυσνόητες που θα καθιστούσαν οποιαδήποτε μία ερμηνεία (του νοήματος) περισσότερο ταιριαστή από οποιαδήποτε άλλη;

    @Kuk, σιγά μωρέ, απλά μια άνεση στην έκφραση έχω, οι γνώσεις μου είναι περιορισμένες γι' αυτό και, όπως ορθά επεσήμανε ο Ice, γράφω με την καρδιά μου -τουλάχιστον στα κινηματογραφικά reviews. Να γράψεις review και να μας "στείλεις" (με την καλή την έννοια πάντα!)! Στο εύχομαι! Όσο για το πού ήμουν στο κλείσιμο του Φεστιβάλ...ήμουν στην Αθήνα και έβλεπα το Attenberg!

    @bill, αντικειμενικά (και "αντικειμενικά" σημαίνει στα τεχνικά κριτήρια) δεν διαφωνώ ότι η ταινία δεν ήταν κακή. Υποκειμενικά, εμένα δεν μου άρεσε. Γι' αυτό και απέφυγα να βαθμολογήσω ή να πάρω σαφή θέση και να πω "ήταν καλή ταινία" ή "ήταν για τα μπάζα". Είπαμε, ανορθόδοξα πράγματα!

    "No one holds command over me. No man. No god. No Prince.What is a claim of age for ones who are immortal? What is a claim of power for ones who defy death? Call your damnable hunt. We shall see who I drag screaming to hell with me."
     
     

  11. Thanks Dr. Iceman Georges, bill667 thanked for this post
  12. #7
    Αρθρογράφος Το Avatar του/της Above
    Εγγραφή
    21-04-2008
    Δημοσιεύσεις
    7.309
    Likes / Thanks
    Mικρή μου, αλλά μεγάλη πνευματικά, El, είσαι ταχύτατο πιστόλι.

    "Σήμερα ερωτευτηκα σημερα παντρεύτηκα" που λένε! Αμέσως το εκτέλεσες το εργάκι! Το 'πες σήμερα, και το κάνες ρε θηρίο. Μόλις γύρισα από μια κοπιαστική και δύσκολη και ψυχικά μέρα, -είμαι κομματάκια- αλλά διάβασα μονορούφι το καταπληκτικό σου review, και δεν κρατήθηκα να μην σου δώσω συχγαρητήρια! Βέβαια, δεν σημαίνει ο,τι συμφωνώ σε όλα όσα γραφείς... Θα επανέλθω αύριο, ξεκούραστος πλέον -έχω και άδεια- για να τα ξαναπούμε... Τώρα στάθηκα για τα συγχαρίκια...

  13. Thanks elgalla thanked for this post
  14. #8
    Αρθρογράφος Το Avatar του/της elgalla
    Εγγραφή
    11-07-2008
    Τοποθεσία
    Οδός Τρεχαγύρευε, Αριθμός Τρεχαρώτα
    Δημοσιεύσεις
    2.270
    Likes / Thanks
    Χαίρομαι που διαφωνείς, η διαφωνία γεννά διάλογο! Αν όλοι συμφωνούσαμε ο κόσμος θα ήταν τόσο, μα τόσο βαρετός! Ανυπομονώ να διαβάσω τις απόψεις σου!

    "No one holds command over me. No man. No god. No Prince.What is a claim of age for ones who are immortal? What is a claim of power for ones who defy death? Call your damnable hunt. We shall see who I drag screaming to hell with me."
     
     

  15. Thanks tanoulitsa, Above thanked for this post
  16. #9
    TV Guru! Το Avatar του/της kKKK
    Εγγραφή
    05-09-2007
    Τοποθεσία
    Black Lodge
    Δημοσιεύσεις
    5.151
    Likes / Thanks
    Την ταινία την είδα στο πλαίσιο του φεστιβάλ και μου άρεσε αρκετά.Σαφώς και πρόκειται για ταινία που δεν απευθύνεται σε όλους (αλλά όπως έχω ξαναπεί, δε νομίζω οτι υπάρχει κάποια ταινία που απευθύνεται σε όλους)

    Η ιστορία της ταινίας μου άρεσε.Σε καμιά περίπτωση δεν την βρήκα μή-ιστορία.Κάτι το οποίο κάποιος μπορεί να το περιγράψει δεν μπορεί να λέγεται μη-ιστορία.Και για να μην παρεξηγηθώ,δεν διαφωνώ μαζί σου elgalla αλλά με την Vi.

    Η σκηνοθεσία μου άρεσε γιατί με κράτησε χωρίς να βαρεθώ καθόλου ως το τέλος (και βαριέμαι εύκολα).Επίσης μου άρεσε πολύ τα μέρη που επέλεξαν για να γυρίσουν την ταινία.Θεωρώ οτι προσέθεταν στην ταινία.

    Οι χαρακτήρες μου άρεσαν αλλά υπήρξε μια ανισότητα στην ανάπτυξή τους.Η πρωταγωνίστρια και ο πατέρας της θεωρώ οτι αναπτύχθηκαν καλά σε αντίθεση με την φίλη και τον γκόμενο που ήταν γλάστρες.

    Οι ερμηνείες δεν ήταν ούτε καλές ούτε κακές κι αυτό γιατί κατα τη γνώμη μου αυτό το είδος κινηματογράφησης απλά δεν προσφέρεται για ερμηνείες.Ξεκινά απο την ανάγκη του δημιουργού να πεί κάτι και καταλήγει πάλι στον δημιουργό (σε τέτοιο βαθμό μερικές φορές που οι θεατές φαίνονται περιττοί ).
    Πάντως ο Μουρίκης μου άρεσε πολύ στο ρόλο του πατέρα.Βέβαια είναι ο αγαπημένος μου έλληνας ηθοποιός και φυσικά δεν είμαι αντικειμενικός.

    Το συναίσθημα που μου άφησε η ταινία ήταν καλό.Και στο τέλος μιας ταινίας έτσι έχω μάθει να την κρίνω και όχι δια του τεμαχισμού.Η ταινία μιλά για την απομόνωση,τη μοναξιά,μας δείχνει μια κοπέλα προσκολλημένη στον πατέρα της που πέρα απο αυτόν δεν έχει άλλο αντρικό πρότυπο στη ζωή της.
    Μέχρι τη στιγμή που ο πατέρας της αρρωσταίνει και είναι ετοιμοθάνατος και αυτή καθυστερημένα ψάνει να βρεί νέο άντρα στη ζωή της.
    Για μένα δεν είναι μια ιστορία για τη γυναικεία σεξουαλικότητα μόνο.Είναι η διαχρονική ιστορία της ανθρώπινης ψυχοσύνθεσης,η οποία με άγγιξε και με συγκίνησε.

    Όσο για τις σκηνές με τη φίλη της που παιδιαρίζανε τις βρήκα απόλυτα ταιριαστές μέσα στην ταινία.Νομίζω οτι αν δεν υπήρχαν θα έλειπαν απο την ταινία.
    Και φυσικά αποδείκνυαν οτι
    Spoiler


    Νομίζω οτι είναι λάθος να συγκρίνεται η ταινία με τον κυνόδοντα γιατί πολύ απλά αυτό το είδος του κινηματογράφου δεν ξεκίνησε με τον κυνόδοντα.Έχουν βγεί εκατοντάδες ταινίες όμοιας αισθητικής στην κινηματογραφική ιστορία.

    Τέλος θέλω να πώ οτι κάθε χρόνο βγαίνουν 20-30 ελληνικές ταινίες.Κωμωδίες,κοινωνικές,δραματα,καμιά αστυνομική που και πού,μερικές τρόμου τα τελευταία χρόνια.Αυτό που προσπαθώ να πώ είναι οτι αν ψάξετε όλο και θα βρείτε κάποια που να σας αρέσει.Δεν χρειάζεται να δείτε αυτή που έχει το μεγαλύτερο hype μόνο και μόνο για να έχετε άποψη.Τουλάχιστον διαβάστε πρώτα την υπόθεση.

    Btw elgalla μπράβο για το review.Παρά το ότι διαφωνώ σε πόλλά απο όσα λές ήταν καλύτερο απο αυτό που περίμενα απο κάποιον που δεν του άρεσε μια ταινία.
    Για να διαβάζετε comics σε μορφή cbr ή cbz κατεβάστε το CDisplay απο εδώ
     
     

  17. Thanks DeeMon, saya, bill667, elgalla thanked for this post
  18. #10
    Αρθρογράφος Το Avatar του/της Above
    Εγγραφή
    21-04-2008
    Δημοσιεύσεις
    7.309
    Likes / Thanks
    Παράθεση Αρχική Δημοσίευση από τον/την elgalla Εμφάνιση Δημοσίευσης
    Χαίρομαι που διαφωνείς, η διαφωνία γεννά διάλογο! Αν όλοι συμφωνούσαμε ο κόσμος θα ήταν τόσο, μα τόσο βαρετός! Ανυπομονώ να διαβάσω τις απόψεις σου!
    Καλά μην περιμένεις ο,τι θα υπάρξει βαθιά σχισμή και βάθος διαφωνιών βρε χαζό... Το σκεπτικό σου με βρίσκει σύμφωνο σχεδόν, το κινηματογραφικό σκέλος με άφορα. Το πνευματικό και η οπτική με εξερεθίζει πνευματικά για διάλογο, όταν είναι βασισμένο σε παπαγαλίες και λάθος πληροφορίες όμως, άπλα γυρίζω πλευρό και κοιμάμαι. Το δεύτερο δεν ισχύει με σένα..γιατί έχεις γραφή με τσαμπουκά και ψυχή, και εκεί δεν εισβάλλω, συνεπώς, αλλού θα εστιάσω...

  19. Thanks Dr. Iceman Georges, elgalla thanked for this post
Σελίδα 1 από 5 123 ... ΤελευταίοΤελευταίο

Δικαιώματα Δημοσίευσης

  • Δεν μπορείτε να δημοσιεύσετε νέα θέματα
  • Δεν μπορείτε να δημοσιεύετε απαντήσεις
  • Δεν μπορείτε να δημοσιεύσετε επισυναπτόμενα αρχεία
  • Δεν μπορείτε να επεξεργαστείτε τις δημοσιεύσεις σας
  •  
  • Ο BB code είναι σε λειτουργία
  • Τα Smilies είναι σε λειτουργία
  • Ο Κώδικας [IMG] είναι σε λειτουργία
  • Ο Κώδικας [VIDEO] είναι σε λειτουργία
  • Ο Κώδικας HTML είναι εκτός λειτουργίας
join us
style
switch to fluid
vBulletin & Site Copyright