spoiler alert...αλλά δεν πειράζει!
Ναι, δεν θα διαφωνήσω εντελως! Αλλα είναι και ο τρόπος του στο δραματικό, που ο Allen, δεν του αφήνει περιθώρια για άκρατο δράμα! Μέχρι και στην πιο δραματική του ίσως ταινια, που ήταν το Interiors (Εσωτερικές σχέσεις) του 1978 πάντα είχε ένα μαύρο χιούμορ ως μικρή ηλιαχτίδα ελπίδας, μπροστά στην απελπισία και στον θάνατο! Έτσι και εδώ θέλει μέσα από το γεγονός να πει αυτό που θέλει, σύμφωνα με το δικό του ύφος και όχι απαραίτητα με το συνηθισμένο που θα απαιτούσε μια τέτοια σκηνή ή εξέλιξη!