PDA

Δείτε τη Πλήρη Έκδοση : Doctor Who 5x03 - Victory of the Daleks



GTVSBot
17 Απριλίου 2010, 22:35
Σειρά : Doctor Who
Σαιζόν : 5
Επεισόδιο : 03
Τίτλος : Victory of the Daleks

Κανάλι : BBC
Πρώτη Προβολή : 17/04/2010

HristinaB
27 Απριλίου 2020, 12:55
Μεταφορά σχολίων από την αρχική θέαση:


http://junkee.com/wp-content/uploads/2015/05/god-of-decent-writing.jpg
Ποιότητα επιπέδου πρώτης σεζόν. Πολύχρωμα Ντάλεκ, σαν cupcakes παιδικού πάρτυ. (Για να μην πω για την ιστορία τους. Απλά αρνούμαι να προσπαθήσω να βγάλω νόημα πια.) Ένα Τάρντις που τρίζει από καθαριότητα. Μια Έιμι σκέτο αγγούρι υποκριτικά.


https://i.imgflip.com/o9pz6.jpg


^ Νταξει υπερβολες θα ελεγα και προφανως εχεις παρει πολυ αρνητικα τη σεζον και τις αλλαγες. Εγω κατατασσω την 5η σεζον στο ιδιο επιπεδο σεναριακα με την εξαιρετικη 4η. Τον Matt Smith τον αγαπησα στην 6η κυριως, αλλα η σεζον στο συνολο της ειναι σαφως ανωτερη απο τις τρεις πρωτες και η Amy με τον Rory παντα ξεχωριστοι στο συμπαν του Doctor Who. Το συγκεκριμενο επεισοδιο ειναι απο τον Mark Gatiss, ο οποιος ειναι απο τους χειροτερους σεναριογραφους της σειρας για μενα και προφανως δεν ειναι και τιποτα σπουδαιο, αλλα κακο δεν το λες.



Κακό δεν το είπα, το είπα ΑΘΛΙΟ. Γιατί ήταν, βρε παιδιά, απλά ήταν! Εγώ ξεκίνησα τη σεζόν όσο πιο αντικειμενικά μπορούσα, αλλά δε φταίω που ακόμα δεν έχω δει τίποτα που μου αρέσει, εκτός από τον Ρόρι, που τον βρήκα συμπαθέστατο, στα 3,5'' δευτερόλεπτα που τον έδειξε στο 5Χ01.

Αν η σεζόν βελτιωθεί στη συνέχεια δεν το ξέρω, αλλά πραγματικά το ελπίζω, γιατί ούτε το χρόνο μου θέλω να χάνω, ούτε να καταλήξω να κράζω κάτι που έμαθα να συμπαθώ πολύ. Προς το παρόν δυσκολεύομαι να ευχαριστηθώ αυτά που βλέπω, γιατί οι ιστορίες είναι πάρα πολύ παιδικές**: η σειρά είναι οικογενειακή, κατάλληλη για παιδιά κι αυτό φαίνεται κι εμένα δε μου αρέσει.

** Ατάκα από το προηγούμενο επεισόδιο:

Αρχική Δημοσίευση από τον/την Amy Pond
You "never interfere in the affairs of other peoples or planets," unless there's children crying
Απλά... μπλιαχ. Δηλαδή... μπλιαχ, όμως.

Από τον Ντόκτορ περιμένω περισσότερο πάθος και να με κάνει να νιώσω ότι το εννοεί, γιατί επί του παρόντος τον βρίσκω πολύ αδύναμο. Ακόμα κι όταν οργίζεται και φωνάζει, μοιάζει σαν παιδάκι που έχει νεύρα, όχι σαν παντοδύναμος Time Lord, που θα σε πάρει και θα σε σηκώσει. Η Έιμι, και πάλι επί του παρόντος, έχει την προσωπικότητα μιας αμοιβάδας (μιλάμε, σχεδόν νοσταλγώ τη Ρόουζ, σε τέτοιο σημείο έχω φτάσει) και η Γκίλαν υποκριτικά (για τη δική μου αισθητική και γούστο) είναι τρα-γι-κή.

Και τα Ντάλεκ; Είναι ΠΟΛΥΧΡΩΜΑ! Πολύχρωμα, φλούο κίτρινα και πορτοκαλί, σαν γρανίτες... Τα πιο τρομαχτικά, σκληρά, άπονα πλάσματα του σύμπαντος μοιάζουν με γλειφιτζούρια (μας βλέπουν παιδάκια, λέμε) και περιμένουν από εμένα να τα πάρω στα σοβαρά; Καμιά αίσθηση απειλής, μπορεί όμως να ξόδεψα 2-3 λεπτά γκρινιάζοντας για τις ασυνέχειες στην ιστορία τους. Βέβαια, υποψιάζομαι ότι πρόκειται να βγάλουν λαγό από το καπέλο πάνω σ' αυτό το θέμα, αφού η Έιμι δε θυμάται τα Ντάλεκ, πράγμα που σημαίνει ότι το "Stolen Earth" δε συνέβη ποτέ; Και το "Doomsday"; Ο Ντόκτορ είπε ότι τους έστειλε στο Κενό, γιατί αυτό το θυμάται και δε θυμάται τη γενοκτονία τους από τον Δέκατο Ντόκτορ-κλώνο στο "Journey's End";; Δεν ξέρω, αλλά υποψιάζομαι ότι θα μάθω σύντομα. Το αν θα χειροκροτήσω ή θα μουντζώσω την οθόνη αναμένεται να αποδειχτεί. Θέλω να είμαι αισιόδοξη, αλλά ό,τι έχω δει προς το παρόν δε με βοηθάει και πολύ προς αυτή την κατεύθυνση.