PDA

Δείτε τη Πλήρη Έκδοση : True Detective 1x02 - Seeing Things



GTVSBot
20 Ιανουαρίου 2014, 03:00
Σειρά : True Detective
Σαιζόν : 1
Επεισόδιο : 02
Τίτλος : Seeing Things

Κανάλι : HBO
Πρώτη Προβολή : 19/01/2014

Περίληψη :

Οι Cohle και Hart προσπαθούν να μαζέψουν στοιχεία για την υπόθεση, ενώ μαθαίνουμε περισσότερα για τη ζωή και την καθημερινότητα του Hart.

thanasislost
21 Ιανουαρίου 2014, 01:08
Συνέχισε πολύ καλά!Η ποιότητα αλλά και η υπογραφή του HBO είναι ξεκάθαρη σε όλη την σειρά.Όλα τα στοιχεία είναι εκεί!!

Boyd Crowder
21 Ιανουαρίου 2014, 01:41
http://25.media.tumblr.com/39c71d5eaa53e1a5d37da9d7695ab094/tumblr_mzpap6IVcD1so0s3vo3_250.gif

Κάθε νέο δεδομένο για το backstory του Cohle σε έκανε να τον βλέπεις από διαδοχικά διαφορετικά πρίσματα, να κατανοείς το πως βρέθηκε να πιστεύει πράγματα όπως το "είναι ύβρις να φέρνεις παιδιά στον κόσμο", να αναρωτιέσαι πως κατάφερε να διανύσει το υπόλοιπο της απόστασης που τον έφερε τόσο διαφορετικό στο σήμερα, να βλέπεις πως έχει λογική να νιώθει νικητής, παρά την τραγική εντύπωση που σου δίνει καθισμένος απέναντι στους δύο ακροατές του. Κάθε νέο δεδομένο για τις ισορροπίες του Hart με την οικογένειά του στα 90s σου δείχνει πως ούτε κι εκείνος απέχει απ' το μαύρο σύννεφο που σκεπάζει τα πάντα. Δεν υπομένει με εμπιστοσύνη την εκκεντρική ιδιοφυΐα μόνο γιατί τη θαυμάζει, αλλά γιατί θέλει να είναι πρώτος στο team που εξιχνίασε την υπόθεση, δεν είναι ο Watson που βρίσκεται εκεί για να ενδιαφέρεται για το τι νιώθουν οι άλλοι, σε αντίθεση με το συνεργάτη του. Έχει τη δική του σκοτεινή πλευρά, που μπορεί να διαφέρει απ' του Cohle ποιοτικά, σίγουρα να προκαλεί λιγότερο εμφανείς δυσκολίες στην καθημερινότητά του. Μάλλον όμως σε σχέση με το συνεργάτη του είναι περισσότερο ένοχος για τη δημιουργία των προβληματικών του σχέσεων, παρά θύμα των περιστάσεων. Δεν κρύβεται αυτό, ούτε στο θυμό του προς τα σχόλια του Cohle, ούτε στην ένταση στις δύο σκηνές με την οικογένειά του και στον τρόπο που χειρίστηκε τις κατηγορίες της γυναίκας του, ούτε στη ζήλια προς τη νεαρή του φίλη. Δεν ξέρω αν ήχησε πιο άσχημα το "What good is cake if you can't eat it?" ως απάντηση για το εγωιστικό της συμπεριφοράς του ή το "in the end it's for the good of the family.", που πραγματικά μοιάζει βγαλμένο από σελίδες self help book με την υπογραφή του Walter White.

Να συμφωνήσω με το προηγούμενο post πως δεν υπήρχε κανένας λόγος να δούμε το - ενδιαφέρον, δε λέω - γυμνό της Daddario, πέρα απ' το να θυμηθούμε πόσο kewl είναι το ΗΒΟ. Δεν έμοιαζε να ταιριάζει καν με την ατμόσφαιρα του επεισοδίου.
Το τοπίο παραμένει μουντό, αλλά ενώ αντίστοιχα είναι καταθλιπτικό πόσο αφημένα στη μοίρα τους μοιάζουν τα περισσότερα πρόσωπα και πόσο άσχημες οι καταστάσεις που συναντούμε, το bunny ranch, με δόση υπερβολής έστω, μοιάζει σαν το ησυχαστήριο του Top of the Lake, με την ιδιοκτήτρια να βάζει μάλιστα το Hart στη θέση του με έναν τρόπο που ίσως θα έμοιαζε άκαιρος, αν δεν είχαν προηγηθεί οι σκηνές του Harrelson της πρώτης μισής ώρας.
Το εύρημα στο τέλος αναμενόμενα δικαιώνει τη θεωρία περί occult χαρακτήρα των δολοφονιών και αν το χειριστούν καλά κι όχι σαχλά, θα κρατηθεί το ενδιαφέρον μου στο κομμάτι του μυστηρίου ως το τέλος. Αλλά κακά τα ψέματα, επιβεβαιώθηκε και με τη δεύτερη απ' τις οκτώ ώρες (25% finished ήδη, :( ), είμαστε εδώ για τη σπουδή χαρακτήρων των δύο πρωταγωνιστών.

Chiras365
21 Ιανουαρίου 2014, 02:32
1.02 - Seeing Things



'I know who i am.. There was times i thought i was mainlining the secret truth of the universe '

http://i.minus.com/jiHxQFKnhmaK3.png
http://i.minus.com/jYugjbOQrlPcn.png


Ξεκαθαρίζω εξ αρχής ότι το Seeing Things μου άρεσε ακόμη περισσότερο από τον πιλότο. Κι αυτό διότι καταλαβαίνω, δέχομαι και υποστηρίζω αυτό που αντιπροσωπεύει το True Detective και τον τρόπου που το εκφράζει. Όπως λέει κι ο φίλος μου άνωθεν η λεγόμενη-στο 2012- regular cop παρουσία του Hart, που υπηρετεί την σπουδή του χαρακτήρα στο παρόν και διαφέρει από αυτό που πραγματικά βλέπουμε έγκειται κι αυτή μέσα στο σκοτεινό σύννεφο που σκεπάζει τον κόσμο.



http://i.minus.com/jVNjV8FFjFCct.png

Το denial του ίδιου δεν εμποδίζει μία οπτική των πραγμάτων που μεταφράζεται στην συνειδητοποίηση του κόσμου γύρου του μέσα από την επαγγελματική σταδιοδρομία.


You know, throughout history,
I bet every old man probably
said the same thing.
And old men die,
and the world keeps spinning.



Days like lost dogs


http://i.minus.com/jboe1Qv0Ippftk.png

Το επεισόδιο εναρμόνισε καταπληκτικά τις, ευρηματικά όμορφες, παραισθήσεις του Cohle μέσα στην ιστορία, πιστά στον χαρακτήρα και την ένταση ανάμεσα σε αυτόν και τον Hart. Οι ρυθμοί της υπόθεσης δεν με ενοχλούν σε καμία περίπτωση καθώς κάθε ξεκλείδωμα, κάθε βήμα, φανερώνει έναν κόσμο με απόλυτη φυσικότητα.


Και πόσο εύστοχο είναι το σχόλιο και ο παραλληλισμός του bunny ranch με το Top of the Lake. Η εικονοπλασία είναι ανατριχιαστική και συγκολλά το πεδίο του κόσμου/τοπίου, όπου μέσα από ανύποπτες στιγμές ευφυίας του σεναρίου και του επιτυχημένου voice-over από το μέλλον και το δικό μας παρόν, η μοναδική φωνή της σειράς γίνεται ακόμα περισσότερο ευδιάκριτη. Η μυθοπλαστική Luisiana του True Detective φαίνεται πως έχει χάσει την μάχη εδώ και πολύ καιρό και βρίσκεται στο έλεος ενός άρρωστου ανώτερου παιχνιδιού. Και εάν το ψάχνουμε, σίγουρα έχει γίνει ήδη μία αναφορά σε τυφώνα όπου κατέστρεψε πολλά έργα φτιαγμένα από χέρια ανθρώπων.


http://i.minus.com/jKLCNidKmIuVe.png

Με εκπλήσσει το γεγονός πως νιώθω ότι χρειάζεται να δω κάθε επεισόδιο από δυο φορές και αυτό νομίζω πως οφείλεται στην ισχύ των λεπτομερειών, των αποχρώσεων και της εγκαθίδρυσης ενός εξ'ολοκλήρου αυτόνομου ύφους. Είναι συναρπαστική η διαγραφή κάθε αχρείαστου προσωπείου. Εδώ, γινόμαστε μάρτυρες του πραγματικού ζώου που βρίσκεται μέσα στον άνθρωπο.



https://www.youtube.com/watch?v=elfdr8qNYbs

Boyd Crowder
21 Ιανουαρίου 2014, 03:57
Τέτοια ώρα, τέτοια λόγια, αλλά πρέπει να απαντήσω.



Το denial του ίδιου δεν εμποδίζει μία οπτική των πραγμάτων που μεταφράζεται στην συνειδητοποίηση του κόσμου γύρου του μέσα από την επαγγελματική σταδιοδρομία.



Δεν έγραψα denial, ομολογώ δεν έχω καταλήξει να δεχθώ ότι ο Hart βρίσκεται σε άρνηση. Σίγουρα, η λέξη απ' το στόμα του Cohle ακούγεται ταιριαστή με τη διαφορά ανάμεσα στο "φαίνεσθαι και το είναι", όπως είχα κρυπτικά αποκαλέσει μεταξύ άλλων το ξεμονάχιασμα της "φιλενάδας" του στον πιλότο. Αλλά απ' τη μηδενιστική οπτική γωνιά του Cohle όλοι βρίσκονται σε άρνηση όσον αφορά τη ματαιότητα της ύπαρξης. Και ο Hart απ' την πλευρά του μοιάζει να είναι πράγματι ικανοποιημένος με όσα έχει, όσο ελαττωματικά κι αν είναι, γι' αυτό νομίζω μοιάζει και έτοιμος να φτάσει στα άκρα για να υπερασπιστεί τις λεπτές ισορροπίες που έχει χτίσει. Αυτό απ' ότι βλέπω στο trailer, πιστεύω πως το προσέχω καλά, θα αποτελέσει τη δοκιμασία του στο τρίτο μέρος.



Η μυθοπλαστική Luisiana του True Detective φαίνεται πως έχει χάσει την μάχη εδώ και πολύ καιρό και βρίσκεται στο έλεος ενός άρρωστου ανώτερου παιχνιδιού. Και εάν το ψάχνουμε, σίγουρα έχει γίνει ήδη μία αναφορά σε τυφώνα όπου κατέστρεψε πολλά έργα φτιαγμένα από χέρια ανθρώπων.

Έχουν γίνει αναφορές σε δύο διαφορετικούς τυφώνες, το ζήτημα βεβαίως δεν είναι ποσοτικό, ξέρουμε ότι έχουν υπάρξει και πολλοί άλλοι. Η επίταση της παραίτησης και των δυσκολιών που κρύβει το περιβάλλον είναι το θέμα. Βγαλμένο από εφιάλτη, με την ατμόσφαιρα μόνιμα αλλοιωμένη απ' τον άνθρωπο που δε θα έπρεπε καν να υπάρχει στη Γη, είπε ο Cohle στον πρώτο γύρο. Βλέπεις στο βλέμμα του και στο λόγο του την απογοήτευση του Cohle για τα δεινά των ανθρώπων που συνάντησε. Κι έχουμε αρκετά να δούμε ακόμα.



http://i.minus.com/jKLCNidKmIuVe.png

Ανάμεσα στις παραισθήσεις και τα δεκάδες δυνητικώς ενοχλητικά ερεθίσματα , παρότι δεν είμαι κατάλληλος κριτής στο τι σοκάρει κάποιον, νομίζω απρόσμενα μέσα στο παιδικό δωμάτιο είδαμε την πιο ύποπτα ανατριχιαστική στιγμή ως τώρα. Aν είχε ανοίξει την πόρτα ο Rust, θα ανήκε σίγουρα στην κατηγορία των παραισθήσεων.

Kι αφού αυτό το τραγούδι τίτλων τέλους δεν το έχω εγώ στο σκληρό, ήρθε η ώρα της ισοφάρισης απ' το hakinen:

https://www.youtube.com/watch?v=k-78iw3XdGk

Chiras365
21 Ιανουαρίου 2014, 04:45
Ανάμεσα στις παραισθήσεις και τα δεκάδες δυνητικώς ενοχλητικά ερεθίσματα , παρότι δεν είμαι κατάλληλος κριτής στο τι σοκάρει κάποιον, νομίζω απρόσμενα μέσα στο παιδικό δωμάτιο είδαμε την πιο ύποπτα ανατριχιαστική στιγμή ως τώρα. Aν είχε ανοίξει την πόρτα ο Rust, θα ανήκε σίγουρα στην κατηγορία των παραισθήσεων.


Νομίζω πως σε αυτήν την σκηνή εμείς οι ίδιοι βλέπουμε μέσα από τα μάτια του Rust. Κι όντως, μαζί με το "to yank a soul of non-existence into this meat" είναι, για μένα, από τις πιο ανατριχιαστικές στιγμές του επεισοδίου.

Η δική μου θεωρία περί εσωτερικής άρνησης του Hart παραμένει ως έχει, είτε για την δουλειά του, είτε για την σχέση του με την οικογένεια του (το επεισόδιο έδειξε πολύ όμορφα την απόσταση του από αυτή, είτε με την γυναίκα του είτε με τα παιδιά του) κι ας μεταφράζεται επίσης και υπό το νιχιλιστικό πρίσμα του Rust. Έτσι κι αλλιώς, όλος ο κόσμος της σειράς έρχεται πίσω από αυτήν την σκοπιά.

Οι μη αναφορές του για την οικογένεια του στο 2012 μου προκαλούν επίσης ερωτήματα.

Boyd Crowder
21 Ιανουαρίου 2014, 13:25
Νομίζω πως σε αυτήν την σκηνή εμείς οι ίδιοι βλέπουμε μέσα από τα μάτια του Rust. Κι όντως, μαζί με το "to yank a soul of non-existence into this meat" είναι, για μένα, από τις πιο ανατριχιαστικές στιγμές του επεισοδίου.

Οι μη αναφορές του για την οικογένεια του στο 2012 μου προκαλούν επίσης ερωτήματα.


Η ιστορία των κοριτσιών είναι για ένα παιδί που χάνει τους γονείς του σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα. Προφανώς δείχνει το πόσο παραμελημένες νιώθουν, αλλά αντιστοιχεί και στο backstory του Rust. Που και τα 3 μέλη της οικογένειας του Hart συμπάθησαν. Δε λέω ότι ο Rust ήταν εκεί και έπαιζε occult murder scene στο πάτωμα μέχρι να ακούσει τον Hart να πλησιάζει και μετά πήδηξε head first έξω απ' τη μπαλκονόπορτα. Πιστεύω όμως ότι οι λεπτομέρειες της σκηνής, ο τρόπος που κοιτάζει το δωμάτιο ο Harrelson, είναι foreshadowing για την περαιτέρω συμπάθεια μεταξύ του Cohle και της οικογένειας του Hart.

Επίσης, η κλιμάκωση αποκαλείται "kids in the woods", επέτρεψέ μου να φοβάμαι. :sweat:

freedoom
21 Ιανουαρίου 2014, 14:01
Πολύ καλό και το 2ο επεισόδιο, στο ύφος που καθιέρωσε ο πιλότος.
Οι σκηνές με το μονόλογο του Cohle είναι καθηλωτικές, μένω να κοιτάω τον McConaughey αποσβολωμένος. Συγκλονιστικές και οι φράσεις του, αναρωτιέσαι πόσο μπορεί να επηρεάσει έναν γονιό η απώλεια του παιδιού του. "Well, you got the hubris it must take to yank a soul out of nonexistence into this meat." Πόσο σκληρό...
O Hart, δείχνει πιο ρηχός, πιο εφήμερος. Όχι μόνο για τις εξωσυζυγικές του σχέσεις, αλλά και για τις απόψεις του ως προς αυτές, για την συνύπαρξη με τα πεθερικά του κτλ...
Το επεισόδιο είχε 1-2 σκηνές βαθύτερης ερμηνείας, όπως αυτή με τα κορίτσια που έπαιζαν στο πάτωμα. Πώς άραγε "εμπνεύστηκαν" αυτή την ιστορία; Ήταν αρκετή η αναφορά του Cohle στο προηγούμενο τραπέζι;

ATHENA1971
21 Ιανουαρίου 2014, 15:20
Πολύ ωραίες οι τοποθετήσεις σας chiras και boyd, αλλά τα κορίτσια δεν μπορεί να ξέρουν με ποιο τρόπο πέθανε το παιδί του ράστυ. Δεν συζήτησε παραπάνω στο τραπέζι. Είπε, she passed.
Νομίζω ότι οι πιο ενδιαφέρουσες σκηνές, που τις γύρισα πίσω για να τις ξαναδώ, ήταν στο bunny farm και στη μητέρα της κοπέλας.

Filmfreak
22 Ιανουαρίου 2014, 17:11
Ωραίο και το δεύτερο επεισόδιο, συνεχίζει δυναμικά στον τομέα χαρακτήρες και ατμόσφαιρας, ενώ προχωράει σιγά σιγά και η υπόθεση με τον serial killer. Παραγωγή και ερμηνείες κινηματογραφικού επιπέδου, αλλά βαρύ το άτιμο.

thanasislost
22 Ιανουαρίου 2014, 17:20
^Είναι αρκετά βαρύ.Έχεις απόλυτο δίκιο σε αυτό.Έγώ προσωπικά βρίσκω την κατάληλη ώρα και το βλέπω.Βάζω ένα ποτήρι κρασί Δευτέρα βράδυ και το απολαμβάνω.Μόνο έτσι μπορείς να το δείς.Όλο αυτό το φιλοσοφημένο περιβάλλον της σειράς μου θυμίζει Deadwood......

johny f
23 Ιανουαρίου 2014, 08:41
1.02 - Seeing Things
Πολυ δυνατο και το 2ο μας δειχνει πως ο Χαρτ αρχιζει να απομακρυνεται απ'την οικογενεια του προσπαθωντας παντα να εκλογικευσει τις ενεργειες του ενω ο Κοουλ προσπαθει να προχωρησει την υποθεση για να ξεχαστει απ΄τα δικα του θεματαπου τον αποροφουν συνεχεια.
Μεσα σ'αυτο το το κλιμα ερχεται και η 2η ομαδα που τους φορτωνει παραπανω αγχος μιας που ο διευθυντης τους περιμενει γρηγοροτερα αποτελεσματα και τους βαζει deadline στη λυση της υποθεσης .
Ολα αυτα μεσα σε μια βαρια οντως ατμοσφαιρα που ομως μας δειχνει αληθινους χαρακτηρες κι οχι το γνωστο "υπερηρωα" ερευνητη που θα τα βρει ολα σε ενα λεπτο.
Η σειρα με εχει κερδισει και για αυτο το στοιχειο της και για τον ολο καμβα ατμοσφαιρας και μουσικης που τονιζουν πολυ ευστοχα αυτο που θελει να δειξει!

GeorgeCR7
23 Ιανουαρίου 2014, 12:58
Πρωτα απο όλα,να πω ότι μάλλον βρήκα την επόμενη αγαπημένη μου σειρά σε αστυνομικό(μετά το Dexter βέβαια!;)).Επίσης η σειρά θέλει επειγώντος δικό της φόρουμ.Τώρα,είδα και το 2ο επεισόδιο και μπορώ να πω ότι μου άρεσε πάρα πολύ,η ιστορία περικλέκεται όλο και πιο πολύ και το μυστήριο όλο και αυξάνεται.Φοβερή η σκηνή με τα πουλιά δίπλα απο την εκκλησία!!!!!Φοβερό είναι επίσης και το τραγούδι των τίτλων αρχής!!!!

Και κάτι για το τέλος,ρε φίλε Μάρτιν πως γίνεται να έχεις ωραία γυναίκα και ακόμα πιο ωραία γκόμενα,πολύ πιο ωραία γκόμενα βασικά.....τι να πω ρε φίλε :respect:

blackys88b
26 Ιανουαρίου 2014, 22:40
εξαιρετικο το δευτερο επεισοδιο...συνεχιζουν τρομερες ερμηνειες...και καποιες πολυ εντυπωσιακες εξελιξεις στους χαρακτηρες...μου αρεσαν πολυ οι συζητησεις που κανατε εδω...πιο τρομακτικη σκηνη που βρηκα αυτη που δειξατε με τις κουκλες...μου εχει μεινει στο μυαλο..!!

drapetisgal7
27 Ιανουαρίου 2014, 01:44
Φοβερό το δεύτερο,η σειρά ανταποκρίνεται και με το παραπάνω όσον αφορά τις προσδοκίες μας.Τα επόμενα επεισόδια νομίζω οτι θα είναι ακόμα καλύτερα.

~Dr.House~
27 Ιανουαρίου 2014, 04:12
Ωραίο το 2ο επεισόδιο ,σίγουρα πρέπει να το ξαναδω.
Δεν κατάλαβα την σκηνή με τα κορίτσια που παίζανε, τι ακριβώς φτιάξανε?

Α και επίσης, πόσα τσιγάρα έχει καπνίσει πια αυτός ο Μακοναχυ στα γυρίσματα? ;P

Hrisa76
28 Φεβρουαρίου 2014, 01:27
Είδα τα 2 πρωτα επεισόδια. Τα θετικά: σχεδόν τα πάντα. Τα αρνητικά: ήξερα ότι η σειρά θα είναι πιο βαριά κι απο μένα αλλά πολύ αργή ρε γαμώτο. Τόσο αργή που με κουράζει, βαριέμαι, αρχίζω και ασχολούμαι με κάτι άλλο. (Μην με βρίσετε πολύ.)

thanasislost
28 Φεβρουαρίου 2014, 07:05
Ισχύει ότι είναι βαριά η ατμόσφαιρα αλλά είναι λογικό μιας και μας συστύνει ένα κόσμο που θα μας κρατήσει συντοφιά μόνο για 8 επεισόδια, δηλαδή περίπου 8 ώρες, οπότε οι πληροφορίες πρέπει να δωθούν στην αρχή και οι εξελίξεις να έρθουν με εκθετικό βαθμό.Πάντως δες τουλάχιστον μέχρι και το 4ο επεισόδιο μιας και από το πανηγύρι πέρνει τα πάνω του....

Hrisa76
28 Φεβρουαρίου 2014, 12:48
Ισχύει ότι είναι βαριά η ατμόσφαιρα αλλά είναι λογικό μιας και μας συστύνει ένα κόσμο που θα μας κρατήσει συντοφιά μόνο για 8 επεισόδια, δηλαδή περίπου 8 ώρες, οπότε οι πληροφορίες πρέπει να δωθούν στην αρχή και οι εξελίξεις να έρθουν με εκθετικό βαθμό.Πάντως δες τουλάχιστον μέχρι και το 4ο επεισόδιο μιας και από το πανηγύρι πέρνει τα πάνω του....

αυτό είναι που με προβληματίζει σε σχέση με τους αργούς ρυθμούς. τ οτι είναι βαρυ οκ, το ξεπερναω. με το "αργα τα ζα μου" έχω πρόβλημα.

baspav
28 Φεβρουαρίου 2014, 12:54
αυτό είναι που με προβληματίζει σε σχέση με τους αργούς ρυθμούς. τ οτι είναι βαρυ οκ, το ξεπερναω. με το "αργα τα ζα μου" έχω πρόβλημα.

Ούτε εμένα μου αρέσουν ιδιαίτερα οι αργές σειρές αλλά αυτή εδώ λέει τόσα πολλά μέσα σε αυτόν τον αργό ρυθμό που ΔΕΝ βαριέμαι καθόλου. Μάλιστα λέω "τελείωσε κι όλας"; Να φανταστείς ούτε το κινητό μου δεν πιάνω να τσεκάρω ή να στείλω κάτι στα γρήγορα.

Προσωπικά την βλέπω μεταξύ 10 με 12 το βράδυ ΧΩΡΙΣ να νυστάζω και χωρίς να με ενοχλεί κάποιος/κάτι. Δοκίμασε το :)

freedoom
28 Φεβρουαρίου 2014, 14:55
Αργό ήταν το Wire και ήθελε και προσοχή στην παρακολούθησή του.
Αργό είναι το Game of Thrones.
Το True Detective είναι μεστό! Όχι ότι τα προαναφερθέντα δεν είναι. Αλλά το True Detective, αντλεί πολλή από την ενέργειά του σε αυτή την αργή παράθεση των γεγονότων, στο χτίσιμο των χαρακτήρων του. Που εξάλλου θα υπάρχουν για 8 επεισόδια, όπως μάθαμε. Και που μέσα από 6 μόλις επεισόδια τους έχουμε δει στο σύνολό τους.
Το 6ο το βρήκα αρκετά ουσιαστικό, χωρίς κάποια υπέρβαση, που ένωσε για τα καλά το παρελθόν με το παρόν.

ATHENA1971
28 Φεβρουαρίου 2014, 15:36
Ούτε εμένα μου αρέσουν ιδιαίτερα οι αργές σειρές αλλά αυτή εδώ λέει τόσα πολλά μέσα σε αυτόν τον αργό ρυθμό που ΔΕΝ βαριέμαι καθόλου. Μάλιστα λέω "τελείωσε κι όλας";
στο 6ο επεισόδιο έπεσαν οι τίτλοι τέλους και εγώ νόμιζα ότι ήμουν στη μέση.

hakinen
28 Φεβρουαρίου 2014, 18:57
Δεν ξέρω αν είναι αργό. Προσωπικά δεν το νομίζω. Αυτό που ξέρω όμως σίγουρα είναι οτι δεν μπορείς να αφαιρεθείς δευτερόλεπτο. Από τις ελάχιστες σειρές που απαγορεύεται να πάρεις τα μάτια από την οθόνη.