Αποτελέσματα 1 έως 7 από 7

Θέμα: Ο Θάνατος που Ονειρεύτηκα (2010)

  1. #1
    TV Guru! Το Avatar του/της kKKK
    Εγγραφή
    05-09-2007
    Τοποθεσία
    Black Lodge
    Δημοσιεύσεις
    5.155
    Likes / Thanks

    Ο Θάνατος που Ονειρεύτηκα (2010)

    "Να μη φοβάσαι τους εφιάλτες,
    ένα κακό όνειρο είναι.."









    Σενάριο / Σκηνοθεσία: Παναγιώτης Κράββας

    Πρωταγωνιστούν: Ανδρέας Κωνσταντίνου, Τζένη Θεωνά, Μυριέλλα Κουρεντή, Κωνσταντίνος Γαβαλάς, Νικόλας Αγγελής, Λένα Παπαληγούρα, Γιώργος Σπάνιας

    Είδος: Kοινωνική, Αισθηματική ,Τρόμου

    Διάρκεια: 92'







    Yπόθεση: Βρισκόμαστε σε ένα εύπορο χωριό / προάστιο κάπου στη Βόρεια Ελλάδα.Η αυτοκτονία μιας νεαρής μαθήτριας αναστατώνει την παρέα της, στην οποία ο καθένας προσπαθεί να αντιμετωπίσει το γεγονός με το δικό του τρόπο.
    Καπου εκεί εμφανίζεται ο Χρήστος.Νέος στην περιοχή,στο σχολείο αλλά και νέος έρωτας της Δωροθέας,μέλους της παραπάνω παρέας.
    Σταδιακά ο Χρήστος θα προσηλυτίσει πρώτα τη Δωροθέα και κατόπιν όλη την παρέα στα "πιστεύω" του και απο "καλά παιδιά" θα τους μετατρέψει σε μια ομάδα δολοφόνων.







    Η ιστορία της ταινίας βασίζεται ελεύθερα στην υπόθεση των σατανιστών της Παλλήνης.Φυσικά δεν πρόκειται για πιστή αποτύπωση των γεγονότων.

    Ο δημιουργός της ταινίας στην ερώτηση "Ποιός φταίει για ότι συνέβη;" απαντά "Κανείς δεν ξέρει τί δαίμονες κρύβει ο καθένας μέσα του" αλλά ταυτόχρονα δείχνει ως υπεύθυνους τη συντηρητική μικρή κοινωνία (με τον "Πατρίς - Θρησκεία - Οικογένεια" Δήμαρχο) και τους απόντες γονείς (που έχουν εξασφαλίσει μια οικονομικά καλή ζωή στα παιδιά τους αλλά δεν βρίσκονται ποτέ εκεί).

    Δείχνει μια ομάδα νεαρών παιδιών που ζουν μια ζωή χωρίς προσωπικότητα και χωρίς πιστεύω.Ανθρώπους που είναι έτοιμοι να δεχτούν σχετικά εύκολα και με πολύ μικρές αντιστάσεις την όποια ιδεολογία τους σερβίρει κάποιος στο πιάτο.

    Δείχνει το νεαρό "διαφθορέα" της παρέας να είναι ένας τύπος που έχει φτιάξει μια θρησκεία - ιδεολογία λατρείας των Μεγάλων Παλαιών του Λάβκραφτ την οποία έχει κόψει και ράψει στα δικά του μέτρα και σταθμά.
    Μια θρησκεία - ιδεολογία που κινείται γύρω απο τον Τύμβο του Λαβκραφτ (εκδόσεις Αίολος) , το Νεκρονομικόν του Ντόναλντ Τάισον , τις ταινίες τρόμου που γουστάρει (Αρτζέντο κτλ) και τη μουσική που του αρέσει να ακούει (Διάφανα Κρίνα κτλ) και όλα αυτά μέσα στο μυαλό του βρίσκουν νόημα και συνοχή.

    Σ'αυτό το σκοτεινό μονοπάτι τον ακολουθεί η παρέα των νεαρών με φόνους είτε ευκαιριακούς ή για συγκάλυψη.Γιατί σ'αυτή την ταινία το Κακό (βλέποντας τη είτε ρεαλιστικά ή σε μεταφυσικό επίπεδο) δεν χρειάζεται ανίερες βίβλους σκωροφαγωμένες και δαιμονικές ψαλμωδίες,απλά χρειάζεται ανθρώπους πρόθυμους να το υπηρετήσουν.






    Τα καλά της ταινίας: Η ταινία μου άρεσε αρκετά.Σαφώς και μου άρεσε η ιστορία της αλλά το μεγάλο ατού της ταινίας είναι η εικόνα της.
    Η σκηνοθεσία είναι γρήγορη,μοντέρνα και μακριά απο τις βαριές κουλτουριάρικες ταινίες στις οποίες μας έχει συνηθήσει ο ελληνικός κινηματογράφος (όχι οτι οι εν λόγω ταινίες δε μου αρέσουν αλλά θεωρώ οτι η ντόπια παραγωγή έχει κάνει κατάχρηση του είδους).
    Έτσι θεωρώ οτι ταινίες αυτής της αισθητικής είναι σημαντικό να βγαίνουν απο έλληνες δημιουργούς και θα ήθελα να δω περισσότερες στο μέλλον.
    Και επειδή μιλάω για τον ελληνικό κινηματογράφο,δε σημαίνει οτι η ταινία είναι ιδιαίτερη σε επίπεδο εικόνας μόνο για τα ντόπια δεδομένα.Είναι ταινία η οποία άνετα θα μπορούσε να τη δεί το κοινό (που το ενδιαφέρουν αυτές οι ταινίες) οποιασδήποτε χώρας.






    Τα κακά της ταινίας: Η ταινία θέλει να πεί πολλά σε 1μιση ώρα και δεν τα καταφέρνει επαρκώς.Ακολουθεί την ξεπερασμένη (κατα τη γνώμη μου) κινηματογραφική συνταγή των ταινιών που σε όλη τη διάρκειά τους παίζουν ανάμεσα στο ρεαλιστικό και στο μεταφυσικό και αφήνουν τα συμπεράσματα στο κοινό.
    Σε κάποια βασικά σημεία της ταινίας,το σενάριο φαίνεται σαν να επιταχύνει αντί να κάτσει να ασχοληθεί με την ανάπτυξη των χαρακτήρων.Κι εδώ θέλω να πώ οτι κατα τη γνώμη μου φταίει που ο δημιουργός αντί να εστιάσει σε έναν χαρακτήρα εστιάζει σε πολλούς με αποτέλεσμα να τελειώνει η ταινία και εκτός απο 2-3 χαρακτήρες να νιώθεις οτι οι υπόλοιποι δεν κατάλαβες γιατί έκαναν ότι έκαναν.Έτσι σε επίπεδο ανάπτυξης χαρακτήρων ο θεατής μένει με μια αίσθηση προχειρότητας.
    Κάτι άλλο που δε μου άρεσε στην ταινία ήταν το τέλος της.Το άνευρα ρεαλιστικό τελευταίο τέταρτο έρχεται σε πλήρη αντίθεση με όλη την μοντέρνα ατμόσφαιρα που χτίζεται σε όλη τη διάρκεια της ταινίας.



    Teaser:






    Trailer:







    Συνέντευξη σκηνοθέτη:









    Official Site









    Για να διαβάζετε comics σε μορφή cbr ή cbz κατεβάστε το CDisplay απο εδώ
     
     

  2. #2
    TV Guru! Το Avatar του/της bill667
    Εγγραφή
    25-12-2007
    Τοποθεσία
    Θεσ/νικη
    Δημοσιεύσεις
    3.264
    Likes / Thanks
    Ευχαριστώ Κώστα για το αντικειμενικο review...

    Ειναι η θέση καποιου που του άρεσε η ταινια. Θα αναφέρω τώρα και τη δική μου θέση, διότι εμένα δεν μου άρεσε καθόλου.

    Γεγονός είναι ότι είμαι από εκείνους που στηρίζουν τις ελληνικές προσπάθειες -ειδικά αν πρόκειται για ταινίες τρόμου. Ο «θάνατος που ονειρεύτηκα» όμως με οδήγησε στην παρόρμηση να υψώσω τα χέρια και να φωνάξω «όχι άλλο κάρβουνο». Φτωχή προσπάθεια σε όλους τους τομείς, πλην της σκηνοθεσίας. Απορώ μάλιστα που κάποιοι απέδωσαν τις αδυναμίες της ταινίας στο σκηνοθετικό σκέλος και στο γεγονός ότι παντρεύει διάφορες τεχνικές κλπ. Εγώ προσωπικά, τη σκηνοθεσία μια χαρά την βρήκα. Οι ενστάσεις μου έχουν να κάνουν με όλα τα υπόλοιπα.

    Συγκεκριμένα, το σενάριο έμοιαζε να γράφτηκε από κάποιον δωδεκάχρονο που διάβασε το Twilight σε συνδυασμό με δημοσιεύματα της πολύκροτης υπόθεσης με τους σατανιστές της Παλλήνης και «δημιούργησε ελεύθερα» πάνω σε αυτά. Το αποτέλεσμα; Emo σατανιστές τύπου Edward και Bella, που έχουν ως μαύρη βίβλο τους τον «τύμβο» του Λάβκραφτ από τις εκδόσεις Αίολος (ναι! Δεν σας το είπανε; Όποιος διαβάζει Λάβκραφτ είναι σατανιστής), ακούνε Megadeth και διάφανα κρίνα (μη γελάτε!), κατεβάζουνε από το ίντερνετ εικόνες του H. R. Giger (ίσως ακόμη και της Frances γιατί αυτό μας έλειπε να δούμε), βλέπουν ταινίες τρόμου, πιάνονται χέρι-χέρι, μουγκανίζουν σαν τα ζώα και λίγο αργότερα γαυγίζουν σαν σκυλιά που πάνε να ζευγαρώσουν (???!!!!) F*CK!!!! Η Λουκά και ο Άνθιμος καλύτερα θα τους περιέγραφαν.

    Μετατρέπονται εν μία νυκτί σε δολοφόνους, χωρίς να κάνει οτιδήποτε το σενάριο να σε πείσει για το πώς και το γιατί. Δεν υπερβάλλω: ΤΙΠΟΤΕ!!! Η μετάβαση των νεαρών αυτών από καθημερινά καλά παιδιά σε αιμοσταγείς δολοφόνους, είναι χαλαρά, η πιο αναίτια και πιο ελλιπής μετάβαση τέτοιου τύπου που έχω δει στη ζωή μου. Βέβαια εδώ υπάρχει και η άποψη του Κώστα που λέει ότι το σενάριο χωράει και μεταφυσική ερμηνεία. Ειλικρινά όμως, εγώ προσωπικά δεν είδα τίποτα που να με πείθει ότι η ιστορία έχει μεταφυσική υπόσταση. Ίσα-ίσα, που αν έπαιρνε μια τέτοια τροπή, ίσως δικαιολογούσε (κάπως) τα αδικαιολόγητα. Ακόμη και η σκηνή στο οικογενειακό ρεβεγιόν που είχε μια υποψία μεταφυσικού, εμένα πιο πολύ «συμβολική» και «ψυχοσωματική» μου φάνηκε. Με ενόχλησε λοιπόν που είδα παλικαράκια και κοριτσάκια να μετατρέπονται σε δολοφόνους, χωρίς να υπάρχει καμία διάθεση από τον «ποιητή» να εστιάσει στο «γιατί» και στο «πώς» (ίσως φταίει ο κακός ο Λαβκραφτ και ο Giger, ξέρω εγώ; )

    Επίσης: Ποια ήταν αυτά τα παιδιά; Ξόδεψα 1,5 ώρες από τη ζωή μου και ειλικρινά, αισθάνομαι ότι δεν ήξερα τίποτα, μα τίποτα απολύτως γι’ αυτά. Αισθάνομαι ότι δεν γνώρισα τους ήρωες της ιστορίας, ούτε στο ελάχιστο.

    Η σκηνή με τον Καφετζόπουλο σε ρόλο πολιτικού, να φιλοσοφεί σχετικά με τα αίτια του εγκλήματος και στο background να ηχεί το διάγγελμα του δικτάτορα Παπαδόπουλου (μη γελάτε!), όπως και η δολοφονία της ξένης κοπέλας στην οποία ο αρχισατανιστής απήγγειλε φωναχτά στίχους από τα “διάφανα κρίνα” την ώρα που διέπραττε το έγκλημα (!!!!!!!!!), ήταν αρκετά περιγραφικές ως προς πολλά, που καλύτερα να μην επεκταθώ.

    Α! Και κάτι άλλο. Ως «ρομαντική ταινία τρόμου» αυτοπροσδιορίζεται. Που ήταν ο ρομαντισμός και εγώ δεν τον είδα; Τι το ρομαντικό υπήρχε μέσα; Ναι, οκ, υπήρχε μεταξύ άλλων κι ένας δεσμός. Ε και; Όσο για το «τρόμου», έχω δει πάνω από χίλιες ταινίες τρόμου στη ζωή μου, αλλά πρώτη φορά βλέπω τόσο άσκοπη χρήση του αίματος που να μη κολλάει πουθενά: Βγαίνει κάτω από πόρτες, μέσα από καμπινέδες, τρέχει στο άσχετο από μάτια και από χίλια δυο άσχετα μέρη, ενώ στις δολοφονίες δεν φαίνεται σχεδόν τίποτα. Μήπως αυτή η υπερκατανάλωση τοματοπολτού καλύπτει κάποια αμηχανία;

    Είκοσι λεπτά πριν από το τέλος δεν ήξερε πώς να το τελειώσει και έδειξε ένα τρένο να καταφτάνει επί τρία λεπτά μήπως του έρθει η επίφυση… Που τελικά δεν του ήρθε, όπως αποδείχτηκε με το φτωχό φινάλε.

    Οι ερμηνείες: Από τις πιο ατάλαντες και άθλιες που έχω δει στη ζωή μου. Χημεία μεταξύ των πρωταγωνιστών μηδέν. Για μία ακόμη φορά επιστρατεύονται οι τεχνικές της Γαλλικής σχολής για να δικαιολογήσουν την έλλειψη ταλέντου. Και -έλεος- την πρωταγωνίστρια την έχει πάρει το μάτι μου και αλλού και επομένως τυχαία δεν είναι. Μήπως θα έπρεπε κάθε φορά που άνοιγε το στόμα της να ακούει «Στοπ! Πάμε ξανά», «Στοπ! Πάμε ξανά», μέχρι να φιλοτiμηθεί να γίνει ηθοποιός; Είναι δυνατόν να δικαιολογείται η αταλαντοσύνη της με πρόσχημα την σκηνοθετική άποψη; Το ίδιο ισχύει και για όλους τους υπόλοιπους.

    Οι διάλογοι: Εντελώς ανέμπνευστοι και άκυροι. Από τις βλακώδεις συζητήσεις των εφήβων, μέχρι το χαμηλό iq των κοριτσιών (σεξιστικό σενάριο σε ταινία που θέλει να λέγεται ρομαντική; ) και τις μεταφρασμένες αμερικάνικες εκφράσεις, που όμως στα ελληνικά και με το όλο «γαλλικό» ερμηνευτικό ύφος προκαλούν το γέλιο, αν όχι την αποστροφή.

    Αν θα μπορούσα να περιγράψω την ταινία με λίγα λόγια, θα την χαρακτήριζα ως μια ιστορία που αντί να ειπωθεί με τον σωστό τρόπο, κατέφυγε στις απαρχαιωμένες και αραχνιασμένες ιδεολογικές αντιλήψεις του χθες (κάτω η Χούντα που υπήρχε πριν τριαντα χρονια, κάτω το Χόλυγουντ, ζήτω η εκκλησία, κάτω ο Λάβκραφτ) με την βλακώδη αισθητική και τις τεχνικές που αυτές συνεπάγονται και χλευάζοντας κάθε αξία μιας συμβατικής αφήγησης που να βασίζεται στο αίτιο και στο αποτέλεσμα. Σερβιρισμένη όμως με κάποιους πιο σύγχρονους σκηνοθετικούς πειραματισμούς που –κρίμα όμως- δεν τη σώζουν με τίποτα.

    Κλείνοντας, θα πω ότι ίσως η ταινία είναι από αυτές που είναι «τόσο κακές που καταντούν καλές» ή ίσως να έχει κάποιες αρετές ως ανεπιτήδευτη κωμωδία. Θα ήθελα να την δουν αρκετοί για να κάνουμε μια συζήτηση μεταξύ σοβαρού και αστείου σχετικά με κάποιες αντιλήψεις και ρεύματα που ζουν ακόμη και βασιλεύουν στον ελληνικό κινηματογράφο. Μακάρι να βλέπουμε τέτοια σκηνοθεσία και σε άλλες παραγωγές (και όχι τον πρωταγωνιστή να περπατάει επι μιση ωρα κατα μηκος ενός τοίχου), όμως το σενάριο είναι πολύ πισω.
    Τελευταία επεξεργασία από τον/την bill667; 2 Δεκεμβρίου 2010 στις 22:12

     
     

  3. Thanks Sunsett, Illuzionst, kKKK thanked for this post
  4. #3
    TV Maniac Το Avatar του/της maraki
    Εγγραφή
    03-02-2006
    Δημοσιεύσεις
    502
    Likes / Thanks
    Πολύ καλό ριβιού για μια ταινία που δυστυχώς δεν το αξίζει...

    Η ταινία είναι απαράδεκτη κατά τη γνώμη μου. Και πάνω από όλα της λέιπει το σενάριο. Ας μην βάλω στο στόμα μου τους ηθοποιούς οι οποίοι εκτός της Τζένης Θεωνά (όχι ότι αυτή θα πάρει όσκαρ, αλλά αντέχεται) όλοι οι υπόλοιποι είναι επιεικώς απαράδεκτοι. Είναι μια ταινία επίπεδη, χωρίσ κορυφώσεις, και δν σε κρατά μέχρι το τέλος για να δεις τι έγινε..

    Είχα και την τύχη να την παρακολουθήσω στην avant-premiere γιατί κάτι φίλοι μου έδωσαν ένα τους τραγούδι στην ταινία, και έτυχε να ακούσω τον σκηνοθέτη να μιλάει. Χωρίς να τον γνωρίζω τον άνθρωπο, δεν σας κρύβω ότι ο κύριος Κράββας μιλάει λες και έχει φτιάξει ΤΟ αριστούργημα, με ένα τόνο υπεροψίας και σνομπαρισμού προς την καημένη που του έκανε ερωτήσεις. Και με κάνει να αναρωτιέμαι...: μα καλά, συγγνώμη, τις βλέπουν κάτι τέτοιες ταινίες οι σκηνοθέτες τους πριν τις βγάλουν στο κοινό;; και τους αρέσουν;!;!; Δηλαδή ο κύριος Κράββας είδε την ταινία του και είπε "πωπω τι ταινιάρα έχω γράψει" ;; περίεργα πράγματα...

    Θα πω ένα μεγάλο και ηχηρό ΟΧΙ.
    Ευχαριστώ.
     
     

  5. Thanks bill667, kKKK thanked for this post
  6. #4
    TV Guru! Το Avatar του/της kKKK
    Εγγραφή
    05-09-2007
    Τοποθεσία
    Black Lodge
    Δημοσιεύσεις
    5.155
    Likes / Thanks
    Μαράκι για μένα ένα απο τα προβλήματα που έχει σε μεγάλο βαθμό ο ελληνικός κινηματογράφος είναι οτι μεγάλο μέρος των σκηνοθετών νομίζουν οτι επειδή έχουν μια καλή ιδέα στο κεφάλι τους και επειδή έχουν φανταστεί κάποιες ωραίες εικόνες,σημαίνει οτι μπορουν να γράψουν και σενάριο.
    Το σενάριο για μένα είναι μια δύσκολη και απαιτητική δουλειά και το οτι κάνεις ταινία τρόμου δε σημαίνει οτι μπορείς να έχεις σεναριακές ευκολίες και τρύπες.
    Για μένα το πρόβλημα της ταινίας δεν το είχε ο σκηνοθέτης Κράββας αλλά ο σεναριογράφος (για τους λόγους που εξήγησα στο review).
    Βέβαια προς υπεράσπιση της ταινίας οφείλω να πώ οτι έχω δεί πολλά αμερικάνικα και ευρωπαϊκά ψυχολογικά θρίλερ που έχουν τέτοιες σεναριακές "ευκολίες",στην προσπάθειά τους να πούν πολλά (περισσότερα απο όσα μπορούν να διαχειριστούν στο χρόνο της ταινίας).
    Πάντως μέχρι ένα τεταρτάκι πριν το τέλος εμένα με κράτησε η ταινία.Μετά κοιτούσα το ρολόι μου.
    Για να διαβάζετε comics σε μορφή cbr ή cbz κατεβάστε το CDisplay απο εδώ
     
     

  7. Thanks maraki thanked for this post
  8. #5
    TV Maniac Το Avatar του/της maraki
    Εγγραφή
    03-02-2006
    Δημοσιεύσεις
    502
    Likes / Thanks
    Παράθεση Αρχική Δημοσίευση από τον/την kKKK Εμφάνιση Δημοσίευσης

    Για μένα το πρόβλημα της ταινίας δεν το είχε ο σκηνοθέτης Κράββας αλλά ο σεναριογράφος (για τους λόγους που εξήγησα στο review).
    Μα ο Κράββας ήταν ΚΑΙ σεναριογράφος....
    Μακάρι να μπορούσα να πω καμιά καλύτερη κουβέντα, γιατί ήταν μια αξιόλογη προσπάθεια μεν αλλά πολύ "πίσω" δεν. Γι αυτό ας πω μια ατάκα από την ταινία... : "Τι να πω κι εγώ... Χέιλ Σάταν."
     
     

  9. Thanks kKKK, bill667 thanked for this post
  10. #6
    TV Guru! Το Avatar του/της bill667
    Εγγραφή
    25-12-2007
    Τοποθεσία
    Θεσ/νικη
    Δημοσιεύσεις
    3.264
    Likes / Thanks
    Παράθεση Αρχική Δημοσίευση από τον/την maraki Εμφάνιση Δημοσίευσης
    Μα ο Κράββας ήταν ΚΑΙ σεναριογράφος....

    Αυτο που εννοει ο Κώστας ειναι οτι προτιμα τον σκηνοθέτη Κράββα απο τον σεναριογράφο Κράββα (που ειναι ο ιδιος)...

    Εγώ παλι σαν σεναριογράφο δεν θα τον εμπιστευόμουνα ουτε καν σε κοινωνικο σεναριο μετα απο αυτο που ειδα... σαν σκηνοθετη βλεπουμε...

    hail και σε σενα

     
     

  11. Thanks kKKK thanked for this post
  12. #7
    Newbie
    Εγγραφή
    04-12-2010
    Δημοσιεύσεις
    9
    Likes / Thanks
    polu kalu tainia

  13. Thanks kKKK thanked for this post

Δικαιώματα Δημοσίευσης

  • Δεν μπορείτε να δημοσιεύσετε νέα θέματα
  • Δεν μπορείτε να δημοσιεύετε απαντήσεις
  • Δεν μπορείτε να δημοσιεύσετε επισυναπτόμενα αρχεία
  • Δεν μπορείτε να επεξεργαστείτε τις δημοσιεύσεις σας
  •  
  • Ο BB code είναι σε λειτουργία
  • Τα Smilies είναι σε λειτουργία
  • Ο Κώδικας [IMG] είναι σε λειτουργία
  • Ο Κώδικας [VIDEO] είναι σε λειτουργία
  • Ο Κώδικας HTML είναι εκτός λειτουργίας
join us
style
switch to fluid
vBulletin & Site Copyright