Σελίδα 1 από 2 12 ΤελευταίοΤελευταίο
Αποτελέσματα 1 έως 10 από 17

Θέμα: Hereafter (2010)

  1. #1
    Αρθρογράφος Το Avatar του/της elgalla
    Εγγραφή
    11-07-2008
    Τοποθεσία
    Οδός Τρεχαγύρευε, Αριθμός Τρεχαρώτα
    Δημοσιεύσεις
    2.270
    Likes / Thanks

    Hereafter (2010)

    Hereafter - Η Ζωή Μετά





    Σκηνοθεσία: Clint Eastwood
    Σενάριο: Peter Morgan
    Πρωταγωνιστούν: Matt Damon, Cecile De France, Frankie McLaren





    Σήμερα το saoundtrack του review θα είναι Blue Oyster Cult. Βάλτε το "Don't Fear the Reaper" να παίζει και αράξτε.



    All our times have come
    Here but now they're gone
    Seasons don't fear the reaper
    Nor do the wind, the sun or the rain..we can be like they are
    Come on baby...don't fear the reaper
    Baby take my hand...don't fear the reaper
    We'll be able to fly...don't fear the reaper
    Baby I'm your man...



    Μια Γαλλίδα δημοσιογράφος. Πλούσια, επιτυχημένη, αγαπητή από το κοινό της, με μια σχέση που την γεμίζει. Μέχρι που στο φονικό τσουνάμι του 2004 έρχεται κοντά στο θάνατο και ο τρόπος που αντιμετωπίζει τη ζωή αρχίζει να αλλάζει.

    Ένας Άγγλος πιτσιρικάς. Ζει με την εξαρτημένη μητέρα του και τον δίδυμο αδελφό του, παίζοντας κρυφτό με τις κοινωνικές υπηρεσίες προκειμένου να μην τους πάρει η Πρόνοια. Μέχρι που ο αδελφός του πεθαίνει κι ο μικρός μένει μόνος και αναγκάζεται σ’αυτήν την ευαίσθητη ηλικία να διαχειριστεί τον θρήνο του.

    Ένας Αμερικανός εργοδηγός. Με την ικανότητα να επικοινωνεί με τους νεκρούς. Βασανισμένος από την αδυναμία του να αναπτύξει φυσιολογικές σχέσεις με τους γύρω του, προσπαθεί να αφήσει την προηγούμενη δουλειά του πίσω του και να χτίσει μια ικανοποιητική ζωή.

    Τρεις άνθρωποι που οι ζωές τους αγγίζονται από τον θάνατο, του οποίου η καταστροφική επαφή τους διαλύει και τους αποδιοργανώνει. Και, ταυτόχρονα, τρεις άνθρωποι που προσπαθούν να βρουν έναν τρόπο να συνεχίσουν να ζουν παρά τη γνωριμία τους με τον σκελετωμένο κύριο.




    Ένα από τα πράγματα που μου αρέσουν τόσο πολύ στον Eastwood είναι ότι τόσα χρόνια που παρακολουθώ ταινίες του επιμένει στη γραμμική αφήγηση και τη λιτή εξιστόρηση. Χωρίς κορδέλες, χωρίς φιοριτούρες, χωρίς συναισθηματικούς εκβιασμούς. Ήρεμα και αποστασιοποιημένα, έτσι, παρ’τα, μπαμ! Στα μούτρα.

    Valentine is done
    Here but now they're gone
    Romeo and Juliet
    Are together in eternity...Romeo and Juliet
    40,000 men and women everyday...Like Romeo and Juliet
    40,000 men and women everyday...Redefine happiness
    Another 40,000 coming everyday...We can be like they are
    Come on baby...don't fear the reaper
    Baby take my hand...don't fear the reaper
    We'll be able to fly...don't fear the reaper
    Baby I'm your man...

    Ένα δεύτερο είναι ότι πάντοτε επιλέγει ενδιαφέροντα θέματα για να σκηνοθετήσει. Το ίδιο ισχύει και για τη «Ζωή Μετά», η οποία παρουσιάζει διπλό ενδιαφέρον. Από τη μία ως θεματολογία είναι διαχρονική και απασχολεί όλους τους ανθρώπους, μοιραία, κάποια στιγμή της ζωής τους. Από την άλλη, είναι μια ταινία για τον θάνατο γυρισμένη από έναν σκηνοθέτη ογδόντα ετών κι αυτό σε προδιαθέτει για στοχασμό και διάθεση ανασκόπησης.




    Το σενάριο του Peter Morgan, όμως, τον βοηθάει μόνο μέχρι ενός σημείου. Φτιάχνει ενδιαφέροντες χαρακτήρες και στήνει ενδιαφέρουσες καταστάσεις, κάτι πάει να πει, όμως τελικά παγιδεύεται στην προσπάθειά του να τηρήσει ουδέτερη στάση. Αυτό ήταν και το σεναριακό φάουλ της ταινίας, κατ’ εμέ. Από τη μία, προσπαθεί να είναι ουδέτερη και να αφήσει τον θεατή να αποφασίσει τι πιστεύει σχετικά με την μετά θάνατον ζωή και το «χάρισμα» του πρωταγωνιστή. Από την άλλη, παίρνει θέση σχετικά με τον χαρακτήρα του George και τον βάζει να γνωρίζει πράγματα που δεν θα μπορούσε να γνωρίζει και που δεν είναι σε καμία περίπτωση διφορούμενα. Κι από μια τρίτη πλευρά, αυτό δεν είναι καθόλου το θέμα της και, στην πραγματικότητα, η ταινία καταπιάνεται με τη «Ζωή Μετά» αλλά γι’ αυτούς που ο θάνατος αφήνει πίσω. Και, στο ενδιάμεσο, καταπιάνεται και με άλλες πτυχές της καθημερινότητας, όπως π.χ. ότι όσο μεγαλώνουμε τόσο ο κόσμος προχωράει και μας αφήνει πίσω του ή ότι η διαφορετικότητα πολλές φορές είναι συνώνυμο της μοναξιάς. Της έλειπε ο σαφής στόχος και αυτό που σου μένει, τελικά, είναι ένα συνονθύλευμα το οποίο δεν γνωρίζει ακριβώς τι θέλει να πει και, επομένως, πάσχει.

    Love of two is one
    Here but now they're gone
    Came the last night of sadness
    And it was clear she couldn't go on
    Then the door was open and the wind appeared
    The candles blew then disappeared
    The curtains flew then he appeared...saying don't be afraid
    Come on baby...and she had no fear


    Παρόλα αυτά, δίνει την αίσθηση πως ρέει, φτιάχνει καθημερινούς, αληθινούς χαρακτήρες και σε κάνει να νοιαστείς και γι’αυτούς αλλά και για το τι θα συμβεί παρακάτω. Σε βάζει στο τριπάκι να ενδιαφερθείς κι έτσι δύσκολα βαριέσαι. Προσωπικά, εξεπλάγην όταν στο διάλειμμα είδα πως είχε περάσει μια ολόκληρη ώρα. Αγγίζει και γεγονότα τα οποία σημάδεψαν τη δεκαετία που μας πέρασε, έστω και φευγαλέα: το τσουνάμι στον Ινδικό Ωκεανό, τις βομβιστικές ενέργειες στον υπόγειο του Λονδίνου, την οικονομική κρίση. Γενικά, νομίζω πως από όσες ταινίες είδα φέτος, το “Hereafter” και το “Social Network” ήταν οι μόνες που βρίσκονταν τόσο μέσα στο πνεύμα της εποχής τους και το εξέφραζαν τόσο καλά.




    Και, εδώ, χρειάζεται μια ειδική μνεία στη σκηνοθεσία του Eastwood, η οποία γεμίζει την ταινία με μια γλυκόπικρη και στοχαστική μελαγχολία, η οποία τόσο ταιριάζει με τις μέρες που περνάμε. Για τη μοναξιά, για το χρόνο που περνάει, για τους αγαπημένους που χάνονται και για αυτούς που μένουν πίσω. Κι όμως, αυτό που έχει σημασία, στο τέλος, είναι πως η ζωή συνεχίζεται, πως οι αναποδιές είναι κομμάτι της και πως αυτό που έχει σημασία είναι το τι κάνουμε εμείς μαζί της κι όχι τι κάνει αυτή με μας. Ίσως το “Hereafter”, περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη ταινία του Eastwood, να δηλώνει περίτρανα «είμαι εδώ». Σίγουρα δεν είναι η καλύτερη ταινία που έχει σκηνοθετήσει και σίγουρα θα μπορούσε να είναι πολύ καλύτερη αν είχε ένα πιο σφιχτοδεμένο σενάριο, με πιο σαφείς θέσεις. Ωστόσο, μου άφησε την αίσθηση πως αν και ο Morgan ήταν μπερδεμένος ως προς το τι ήθελε να πει, ο Eastwood δεν ήταν καθόλου. «Ογδοντάρισα κι αντί να ψαρεύω σε καμιά λίμνη είμαι εδώ και κάνω σινεμά γιατί έχω ακόμη πράγματα να πω». Και «δεν θα πεθάνουμε ποτέ, κουφάλα νεκροθάφτη», επίσης. Και, να σας πω και κάτι; Εγώ αυτό το πράγμα το γούσταρα και με γέμισε αισιοδοξία. Μου άρεσε, βρε αδερφέ, πώς να το πω αλλιώς;

    And she ran to him...then they started to fly
    They looked backward and said goodby...she had become like they are
    She had taken his hand...she had become like they are
    Come on baby...don't fear the reaper


    Είμαι σίγουρη πως πολλοί θα σπεύσουν να χαρακτηρίσουν το τέλος χολιγουντιανό, γλυκανάλατο και άλλα τέτοια όμορφα. Είναι ταιριαστό, όμως, και για μένα αυτό έχει σημασία. Γιατί είναι λογικό άνθρωποι που οι ζωές τους καταστράφηκαν από παρόμοιες εμπειρίες να αναζητήσουν ο ένας τον άλλον για να μοιραστούν τα όσα πέρασαν. Κανείς δεν σου λέει ότι θα ζήσουν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα, απλώς ότι όταν η ζωή σου δίνει λεμόνια, φτιάχνεις λεμονάδα.


    Στις ερμηνείες, τώρα, ο Matt Damon ήταν αρκετά καλός, αλλά δεν έκανε και όλα όσα θα μπορούσε να κάνει κάποιος άλλος στο ρόλο. Συγκεκριμένα, εγώ φανταζόμουν πόσο θα έκανε παπάδες ο Robson Green του «Wire in the Blood» ως George. Η Cecile de France μου άρεσε, ήταν εκφραστική, χωρίς υπερβολές και μ’ένα γλυκύτατο χαμόγελο που φώτιζε την οθόνη. Ο πιτσιρικάς Frankie McLaren ήταν ανέλπιστα καλός, ενώ η Lyndsey Marshal του Rome και του Being Human υποστήριζε θαυμάσια τον ρόλο της εξαρτημένης μητέρας. Ωραία και η Bryce Dallas Howard.


    Τελοσπάντων, αριστούργημα η ταινία δεν είναι σίγουρα. Είναι, όμως, μια πολύ καλή ταινία που παρά τα όποια προβλήματά της σου μιλάει στην ψυχή. Million Dollar Baby ή Gran Torino δεν είναι. Ε, και; Εμένα μου άρεσε και πέρασα καλά. Και δεν θεωρώ ότι δεν είχε πράγματα να πει, απλά πως δεν τα κατάφερε στο μέγιστο των δυνατοτήτων της. Οπότε ναι, ο Eastwood είναι ακόμη εδώ και, for better or for worse, κάνει ακόμη ταινίες. Το μόνο που μένει να ελπίζει κανείς είναι ότι θα συνεχίσει να τις κάνει για αρκετά χρόνια ακόμη και ότι θα μας προσφέρει λίγο ακόμη εξαιρετικό σινεμά. Οι κατώτερες δουλειές μοιραία θα έρθουν, κομμάτι της καλλιτεχνικής δημιουργίας είναι. Όμως έχω την αίσθηση ότι, όπως και οι πρωταγωνιστές του “Hereafter”, έτσι και ο ίδιος ο Eastwood, μόλις ολοκληρώνει μια ταινία την αφήνει πίσω του –χωρίς όμως να την ξεχνάει ή να την αρνείται- και λέει «ωραία, τώρα πάμε γι’ άλλα». Γι’ αυτό κι εγώ, παρόλο που τον αγαπώ και τον εκτιμώ σαν δημιουργό πάρα πολύ, προσπάθησα να τον κρίνω όσο πιο αντικειμενικά μπορούσα, χωρίς να επηρεαστώ από την προηγούμενη δουλειά του. Νομίζω είναι το λιγότερο που του αξίζει κι εύχομαι η επόμενη ταινία να ανταποκρίνεται περισσότερο σε αυτό που περιμένουμε από τον γερο-Clint.


    Τελευταία επεξεργασία από τον/την Chrisb; 10 Ιανουαρίου 2011 στις 13:56

    "No one holds command over me. No man. No god. No Prince.What is a claim of age for ones who are immortal? What is a claim of power for ones who defy death? Call your damnable hunt. We shall see who I drag screaming to hell with me."
     
     

  2. #2
    Αρθρογράφος Το Avatar του/της Above
    Εγγραφή
    21-04-2008
    Δημοσιεύσεις
    7.311
    Likes / Thanks
    Ο Κλιντ Ίστγουντ ξέρει από κινηματογράφο. Γνωρίζει καλά πώς να κινηματογραφεί τα θέματα του, να συντονίζει τους ηθοποιούς του, να υπογράφει την σκηνοθεσία του. Στη "Ζωή Μέτα" δεν έβαλε την υπογραφή του όμως. Κινηματογράφησε γοητευτικά το περιεχόμενο του, τις τρεις ιστορίες του, αλλά το απόσταγμα του μεταφυσικού ερωτήματος, «μετά τι?» δεν στραγγίστηκε. Στάλες έπεσαν στο μπουκάλι, αλλά δεν το ξεχείλισαν. Και ως θεατής περίμενα να δω ενεργητική στάση και διάθεση από μέρους του, με ορμή και δύναμη, να τυφλώσει το φως της απέναντι όχθης τα μάτια μου…

    Υποκειμενικό το θέλω μου? Αντικειμενικό? Το όνομα και η ιστορία του σκηνοθέτη λειτούργησε κατά της ταινίας? Υπερίσχυσε το πρότερο έργο του και το υψηλό προσδοκώμενο του αποτελέσματος?

    Το μόνο που ξέρω είναι ότι βρήκα αμηχανία ενεργητικής θέσης και άποψης στο δημιούργημα, και στο ευαίσθητο θέμα του αιωνίου μεταφυσικού στοχασμού. Και σεναριακά, αν και απέφυγε τις μεγάλες και κραυγαλέες δανεισμένες φόρμες, -οι οποίες υπάρχουν βέβαια- με την σκηνοθεσία του, παγιδεύτηκε στον απόλυτο έλεγχο της περαίωσης με υπογραφή.

    Η σκηνή με το τσουνάμι είναι εξαιρετική σε σύλληψη και τεχνική, η Σεσίλ ντε Φράνς θαυμάσια, ο βρετανός πιτσιρίκος επίσης, αλλά ο Ντέημον, ήταν λίγος και στενός για μένα για ένα τέτοιου είδους κοστούμι/ρόλου. Χωρίς να είναι και κακός βέβαια… Η ζωή Μετά, είναι μια καλή συνολικά ταινία, αλλά δεν ανήκει στο πάνθεον των μεγάλων του ταινιών. Εύχομαι ο Hoover του 2012 με τον Di Caprio/Theron, να μας αποζημιώσει…

    Εl, τα έγραψες για άλλη μια φορά μοναδικά, κινηματογραφικά, και εντελώς προσωπικά και με ψύχη. Ευχαριστώ για το πολύ καλό και αντικειμενικό review.
    Τελευταία επεξεργασία από τον/την Above; 10 Ιανουαρίου 2011 στις 19:20

  3. #3
    Αρθρογράφος Το Avatar του/της elgalla
    Εγγραφή
    11-07-2008
    Τοποθεσία
    Οδός Τρεχαγύρευε, Αριθμός Τρεχαρώτα
    Δημοσιεύσεις
    2.270
    Likes / Thanks
    Συμφωνώ σχεδόν σε όλα μαζί σου, Above, μόνο σε ένα διαφωνώ: στο ότι το ζήτημα ήταν να δοθεί απάντηση στο μεταφυσικό ερώτημα του τι γίνεται μετά το θάνατο. Η ταινία λέγεται Hereafter και όχι After Life. Γι' αυτό κιόλας υποστήριξα ότι τελικά το θέμα της είναι αυτοί που αγγίζονται από το θάνατο και μένουν πίσω...Όμως συμφωνώ απόλυτα ότι αυτό δεν κατάφερε να το περάσει 100%, ένιωσα κι εγώ πως ο σεναριογράφος ήταν μπερδεμένος...


    Υ.Γ. Chris χίλια thanks για το τρέιλερ, συγνώμη που το ξέχασα!!!

    "No one holds command over me. No man. No god. No Prince.What is a claim of age for ones who are immortal? What is a claim of power for ones who defy death? Call your damnable hunt. We shall see who I drag screaming to hell with me."
     
     

  4. Thanks dtsi64, Above, Chrisb thanked for this post
  5. #4
    Αρθρογράφος Το Avatar του/της Dr. Iceman Georges
    Εγγραφή
    23-02-2009
    Δημοσιεύσεις
    1.816
    Likes / Thanks

    Η γνώμη του morgan

    Παράθεση Αρχική Δημοσίευση από τον/την elgalla Εμφάνιση Δημοσίευσης

    Όμως συμφωνώ απόλυτα ότι αυτό δεν κατάφερε να το περάσει 100%, ένιωσα κι εγώ πως ο σεναριογράφος ήταν μπερδεμένος...
    όταν πουλάς ένα spec σενάριο στον spielberg και μετά στα αδέρφια γουόρνερ, πάντα υπάρχει το ενδεχόμενο να πάει κάτι στραβά ...

    Απολαμβάνω τη λονδρέζικη ειρωνεία του morgan στη συνέντευξη.


    Spoiler

  6. Thanks dtsi64, Above, elgalla thanked for this post
  7. #5
    TV Guru! Το Avatar του/της joel_barris
    Εγγραφή
    18-02-2008
    Δημοσιεύσεις
    2.116
    Likes / Thanks
    Δεν έχω δει την ταινία και γένικα δεν με πολυψήνει απ το τρέιλερ αλλά θα τη δω έπειδη είναι Ιστγουντ. Προς το παρόν συγχαρητηρία για το εξαιρετικό ριβιού και να πω πως συμφωνώ απόλυτα με το παρακάτω.

    Παράθεση Αρχική Δημοσίευση από τον/την elgalla Εμφάνιση Δημοσίευσης
    Ένα από τα πράγματα που μου αρέσουν τόσο πολύ στον Eastwood είναι ότι τόσα χρόνια που παρακολουθώ ταινίες του επιμένει στη γραμμική αφήγηση και τη λιτή εξιστόρηση. Χωρίς κορδέλες, χωρίς φιοριτούρες, χωρίς συναισθηματικούς εκβιασμούς. Ήρεμα και αποστασιοποιημένα, έτσι, παρ’τα, μπαμ! Στα μούτρα.
     
     

  8. Thanks dtsi64, elgalla thanked for this post
  9. #6
    Αρθρογράφος Το Avatar του/της Above
    Εγγραφή
    21-04-2008
    Δημοσιεύσεις
    7.311
    Likes / Thanks
    Παράθεση Αρχική Δημοσίευση από τον/την elgalla Εμφάνιση Δημοσίευσης
    Συμφωνώ σχεδόν σε όλα μαζί σου, Above, μόνο σε ένα διαφωνώ: στο ότι το ζήτημα ήταν να δοθεί απάντηση στο μεταφυσικό ερώτημα του τι γίνεται μετά το θάνατο. Η ταινία λέγεται Hereafter και όχι After Life.
    Βρε συ Εl, δεν διαφωνούμε...που το είδες εσύ? Εγώ δεν μίλησα και δεν ανέφερα πουθενά στο post μου την λεξη "απάντηση"! Δεν μίλησα για αυτό...μίλησα για "το απόσταγμα του μεταφυσικού ερωτήματος, «μετά τι?» δεν στραγγίστηκε" οχι δεν απαντήθηκε, και "ότι βρήκα αμηχανία ενεργητικής θέσης και άποψης στο δημιούργημα, και στο ευαίσθητο θέμα του αιωνίου μεταφυσικού στοχασμού" Οχι στο μετά, αλλά στο τώρα, κατα την διάρκεια της ταινίας! Στα ερωτήματα που θέτει, στην αδυναμία του να τα υποστηρίξει...Για αυτό και σώζεται σκηνοθετικά ως ενα βαθμό, και οχι σεναριακά, που είναι μπερδεμένο και προκαλεί σύγχυση στη δέση του!!! Οι απαντήσεις του μετά...δεν με ενδιέφεραν... Ξέρεις που διαφωνούμε? Οτι εσυ την θεωρείς πολύ καλή ταινία, και εγω απλά καλή!!!

  10. Thanks dtsi64, elgalla thanked for this post
  11. #7
    Αρθρογράφος Το Avatar του/της elgalla
    Εγγραφή
    11-07-2008
    Τοποθεσία
    Οδός Τρεχαγύρευε, Αριθμός Τρεχαρώτα
    Δημοσιεύσεις
    2.270
    Likes / Thanks
    Ηθικό δίδαγμα: να μου τα γράφεις πιο απλά, μπερδεύομαι!!!
    Κοίτα, εμένα, π.χ. από το The Kids Are Alright περισσότερο μου άρεσε και περισσότερα είχε να μου πει.

    "No one holds command over me. No man. No god. No Prince.What is a claim of age for ones who are immortal? What is a claim of power for ones who defy death? Call your damnable hunt. We shall see who I drag screaming to hell with me."
     
     

  12. Thanks dtsi64, Above thanked for this post
  13. #8
    Αρθρογράφος Το Avatar του/της Above
    Εγγραφή
    21-04-2008
    Δημοσιεύσεις
    7.311
    Likes / Thanks
    Παράθεση Αρχική Δημοσίευση από τον/την elgalla Εμφάνιση Δημοσίευσης
    Ηθικό δίδαγμα: να μου τα γράφεις πιο απλά, μπερδεύομαι!!!
    Αν μπερδεύεσαι και εσύ, χαθήκαμε...

    Παράθεση Αρχική Δημοσίευση από τον/την elgalla Εμφάνιση Δημοσίευσης
    Κοίτα, εμένα, π.χ. από το The Kids Are Alright περισσότερο μου άρεσε και περισσότερα είχε να μου πει.
    Αει Μαρή! ( Και μένα...)

    Πάντως σοβαρά τώρα, ένα φιλικό μου ζευγάρι που την είδε τους άρεσε η ταινία...Ειδικά στην κοπέλα, που την συγκίνησε κιόλας...( Της αρέσει και ο Damon βέβαια, γενικότερα..) Εχει επιμέρους σκηνές πολύ καλές, και αξιόλογες ερμηνείες απο όλους...είναι και καλή παράγωγη...Δεν είναι για πέταμα η ταινία...απλά θέλαμε το κάτι παραπάνω στο σενάριο μάλλον...

  14. Thanks dtsi64, elgalla thanked for this post
  15. #9
    Αρθρογράφος Το Avatar του/της elgalla
    Εγγραφή
    11-07-2008
    Τοποθεσία
    Οδός Τρεχαγύρευε, Αριθμός Τρεχαρώτα
    Δημοσιεύσεις
    2.270
    Likes / Thanks
    Εγώ μια σαφήνεια ήθελα προσωπικά, σαν ιστορία ήταν δεμένη και μου άρεσε, αλλά είχα την αίσθηση πως προσπαθούσε να περάσει πολλά μηνύματα ταυτόχρονα και κάπου υπήρχε μια σύγκρουση συμφερόντων μεταξύ τους για το ποιο θα υπερισχύσει.
    (Και στον φάδερ μου που την είδαμε μαζί άρεσε, αν και συμφωνήσαμε ότι ούτε αριστούργημα είναι ούτε προηγούμενες ταινίες του Clint φτάνει).

    "No one holds command over me. No man. No god. No Prince.What is a claim of age for ones who are immortal? What is a claim of power for ones who defy death? Call your damnable hunt. We shall see who I drag screaming to hell with me."
     
     

  16. Thanks dtsi64, Above thanked for this post
  17. #10
    TV Maniac Το Avatar του/της v@nd@lo$
    Εγγραφή
    07-11-2007
    Τοποθεσία
    Hogwarts,Hogsmeade
    Δημοσιεύσεις
    842
    Likes / Thanks
    Nice review

    Η αλήθεια είναι πως πήγα να δω την ταινία μόνο και μόνο επειδή πήρε το μάτι μου το όνομα στου Ιστγουντ. Δεν είχα ιδέα τι πήγαινα να δω, ήξερα πάνω-κάτω τι γίνεται, αλλά δεν το χα ψάξει παραπάνω.

    Η αρχή με το τσουνάμι, είναι απλά εντυπωσιακή. Δεν την περίμενα καθόλου μια τέτοια σκηνή. Για τα δίδυμα, όλο το στόρυ ήταν αναμενόμενο. Παρόλα αυτά νομίζω πως το απέδωσαν καλά.

    Η Γαλλίδα αρκετά καλή στον ρόλο. Αλλά ο ρόλος του Μέντιουμ, δεν ταίριαζε καθόλου στον Ντέιμον. Ήταν τελείως χλιαρός, να μην πω πως δεν την πάλευε καθόλου...

    Και το τέλος με άφησε με μια περίεργη αίσθηση. Να πω την αλήθεια δεν είμαι σίγουρος αν απλά «έχασε το χάρισμά του» ή δύο άνθρωποι με το ίδιο (?) χάρισμα αναιρούν ο ένας τον άλλον

    Σε γενικές γραμμές είχε το γνώριμο στυλ του Ίστγουντ, αλλά την θεωρώ κατώτερη από άλλες ταινίες του. Και στο κάτω-κάτω, ας πάρουμε για παράδειγμα το Gran Torino, απ' ότι θυμάμαι κανένας από τους ηθοποιούς δεν ήταν γνωστός. Τους «κράχτες» τι τους θέλανε; Πραγματικά, δεν του πήγαινε καθόλου ο ρόλος...
    Αν ήταν αυτός στο τσουνάμι και κάποιο από τα αμάξια που έκαναν χλαπάτσα τον κόσμο, τον πετύχαινε, δεν νομίζω να χάλαγε κανέναν.


    We need Angelus
     
     

  18. Thanks dtsi64, DeeMon, Zolla, elgalla thanked for this post
Σελίδα 1 από 2 12 ΤελευταίοΤελευταίο

Δικαιώματα Δημοσίευσης

  • Δεν μπορείτε να δημοσιεύσετε νέα θέματα
  • Δεν μπορείτε να δημοσιεύετε απαντήσεις
  • Δεν μπορείτε να δημοσιεύσετε επισυναπτόμενα αρχεία
  • Δεν μπορείτε να επεξεργαστείτε τις δημοσιεύσεις σας
  •  
  • Ο BB code είναι σε λειτουργία
  • Τα Smilies είναι σε λειτουργία
  • Ο Κώδικας [IMG] είναι σε λειτουργία
  • Ο Κώδικας [VIDEO] είναι σε λειτουργία
  • Ο Κώδικας HTML είναι εκτός λειτουργίας
join us
style
switch to fluid
vBulletin & Site Copyright