Σελίδα 1 από 7 123 ... ΤελευταίοΤελευταίο
Αποτελέσματα 1 έως 10 από 64

Θέμα: Black Swan - Mαύρος Κύκνος (2010)

  1. #1
    Αρθρογράφος Το Avatar του/της Above
    Εγγραφή
    21-04-2008
    Δημοσιεύσεις
    7.311
    Likes / Thanks

    Black Swan - Mαύρος Κύκνος (2010)





    Σκηνοθεσία-Darren Aronofsky/ Σενάριο- Andres Heinz, Mark Heyman / Φωτογραφία-Matthew Libatique / Μοντάζ-Andrew Weisblum /Καλλιτεχνική Διεύθυνση-David Stein/ Σκηνικά-Tora Peterson / Κοστούμια- Amy Westcott

    Πρωταγωνιστούν-Natalie Portman/Mila Kunis/Vincent Cassel/Barbara Hershey/Winona Ryder

    Είδος -ΔΡΑΜΑ/ ΣΙΝΕΦΙΛ/ ΘΡΙΛΕΡ




    Υπόθεση: Η Νίνα είναι μια νεαρή μπαλαρίνα. Η Νίνα επιθυμεί να γίνει prima μπαλαρίνα, στο ανέβασμα της Λίμνης των Κύκνων. Η Νίνα αγαπαει το μπαλέτο . Η Νίνα είναι όμορφη. Η Νίνα είναι μόνη. Η Νίνα δεν έχει φίλους ούτε γκόμενο. Η Νίνα είναι παρθένα. Η Νίνα μένει με την μητέρα της, πρώην μπαλαρίνα. Η Νίνα μένει σε ένα δωμάτιο που θα άρμοζε σε ένα 10χρονο κοριτσάκι. Η Νίνα είναι γυναίκα. Η Νικά έχει σαρκικές επιθυμίες. Η Νίνα είναι ο Λευκός Κύκνος. Η Νίνα είναι ένας μοναχικός, ευαίσθητος, άτολμος, φοβισμένος κοριτσίστικος, κατάλευκος κύκνος. Η Νίνα πρέπει να συναντήσει τον Μαύρο Κύκνο. Η Νίνα θα συναντήσει τον Μαύρο Κύκνο. Η Νίνα θα συναντήσει τον Μαύρο κύκνο. Η Νίνα θα συναντήσει τον Μαύρο κύκνο…. που όμως? Στην σκηνή ή…?


    Περιμένοντας τον άνισο(?) κύριο Aronofsy! ( Black)


    Παγιδό-πέδιο (White)





    Ο Aronofsy έκανε την καλύτερη ταινία της καριέρας του… αλλά … ( Βlack and White)
    Η Σταδιακή Πτώση



    Νιώθεις ότι κάποιος παρακολουθεί την Νίνα. Κάποιος είναι διαρκώς πίσω της. Κάποιοι την προσπερνούν και κάποιους βλέπει ως είδωλα στα παράθυρα. Νομίζεις ότι κάτι δεν είδες καλά. Δεν πρόσεξες ως θεατής… Σε τραβαει σιγά-σιγά, σε οδηγεί κάπου… Αλλά αρχικά ο δρόμος αυτός κουράζει… Τα πλάνα στο μπαλέτο σε αφήνουν συναισθηματικά αδρανή… και τι έγινε δηλαδή? Αλλά συνεχίζεις. Γιατί? Γιατί σου έχει στήσει ήδη την παγίδα του, μέσω της Νινας. Και εσύ συνεχίζεις… Η Νίνα… Από την ντελικάτη και πανέμορφη κινηματογραφικά, Natalie Portman. Μια υπέροχη δραματική ενζενί, με την ψύχη της ως έκφραση στο πρόσωπο. Τον διαρκή φόβο της, την ανησυχία της, την μοναξιά της, την απορία της, την σχεδόν κοριτσίστικη φωνή της, που ακούγεται δειλά… Δεν έχει ψυχή? Διερωτάσαι… «Τι βλέπω και γιατί?» Ψάχνεις να βρεις ταύτιση με την ιστορία, την ηρωίδα… δεν βρίσκεις, αλλά κάτι μέσα σου δεν σε αφήνει να σταματήσεις…


    Συνεχίζεις… Εικόνες, πλάνα, μπαλέτο, μουσική… Βαριέσαι… κάπου θα το πάει? Ο σκηνοθέτης της παράστασης Vincent Cassel ωμός, αβρός, άντρας, εξωθεί τη Νίνα στα όρια… Της βάζει εμπόδια… Σωματικός, συναισθηματικός, πόνος… Ερωτική και σεξουαλική αδηφαγία… Σκοτεινιάζουν λίγο τα πράγματα… Κάτι αρχίζει να γίνεται πλέον… Δεν παίρνεις τα μάτια σου από την Portman όμως … Η μητέρα της στα όρια της τρέλας και αυτή? Ψυχαναγκασμός. Πρώην μπαλαρίνα, που άφησε τον χορό για να την γεννήσει. Κατάλοιπα και ενοχές, απωθημένα, καταπιεσμένα όνειρα, που με την ψυχολογική «αγαπησιαρικη» λατρεία φροντίδα και πίστη της μάνας μεταγγίζονται στην Νίνα, ως υποχρέωση. Καταπληκτική η Barbara Hershey στο ρόλο της. Σπίτι σκοτεινό, υπόφωτισμένο, στενό, δωμάτιο ροζ με παιδικές κούκλες… ακόμα.

    Και έρχεται η άλλη… Η Mila Kunis, που είναι η σκοτεινιά, η λαγνεία, η αντικαταστάτρια, η απειλή, ο κατάμαυρος κύκνος της παράστασης. Είναι το άλλο μισό που λείπει. Το σκοτάδι που καλύπτει το φως. Είναι ότι δεν μπορεί να γίνει η Νίνα…(ή μπορεί τελικά?) Και τα πράγματα οδηγούνται σταδιακά στις εμμονές, και σε ψυχολογικό θρίλερ… Φτερά, κόκκινα μάτια, αίμα… Θα δημιουργήσει δεύτερο είδωλο, θα γίνει η άλλη μέσα της! Θα μεταμορφωθεί… Το μυαλό ασφυκτιά, συμπιέζει αλήθειες και επιθυμίες, ερωτικές διαστροφές, εξαναγκάζει φοβίες να αποκαλυφθούν, να δηλωθούν, να υπάρξουν με το αίμα… και μετά πάμε φινάλε! Η εξαιρετική τελική σεκάνς… και φινάλε!



    White…

    Ο Aronofsy μ’ εντυπωσίασε… και δεν μπορώ να το κρύψω. Ωρίμασε το ύφος των σκηνοθετικών γραμμών του, της αφήγησης του μέσου του, πέταξε τα δεκανίκια του, δημιούργησε τις κατάλληλες συνθήκες για να κάνει την σκοτεινιά του τέχνη, να κάνει το αίμα δημιουργία, να κάνει τον κόσμο του μπαλέτου ελκυστικό και υποχρεωτικό θέαμα. Με εύστοχα τοποθετημένες παγίδες… Και είχε την Portman αρωγό μια καθηλωτική Portman, που η ερμηνεία της ως Nina, θα είναι σημείο αναφοράς για την καριέρα της, και θα μνημονεύεται από συναδέλφους και κοινό. ( Μια από τις τρεις καλύτερες γυναικείες ερμηνείες-καθαρά σε επίπεδο Oscar- της τελευταίας δεκαετίας, μετά την Theron στο Monster, και της Cotilliard στο Ζωή σαν Τριαντάφυλλο. ) Μεταμορφωμένη υποκριτικά, σε κίνηση , σώμα και έκφραση, ιδανικότατη, με εσωτερικές λεπτές εναλλαγές, και με εξάρσεις, είναι μια αποκάλυψη…



    Υπέροχη και η Kunis, σιγοντάρει ως σεξουαλική αντίπαλος της τρέλας, και η Barbara Hershey υπάρχει στη γωνία επιβλητικά που χαμογέλα για το ανάθρεμμα της… Και η Winnona Rider σε ώριμη στιγμή της, και ο Vincent Cassel στιλάτος και διεξοδικά άνδρας… Το σενάριο είναι λεπτοδουλεια ρόλων και ατμόσφαιρας, ειδών σε σωστές αναλογίες, το μοντάζ δίνει την ένταση και την κόβει, η φωτογραφία εγκλωβίζει ως πλάνο και χρώμα αποπνικτικά , το μακιγιάζ εντυπωσιάζει και μεταμορφώνει , η μουσική δίνει παλμό και βάθος στις σκηνές, και η σκηνοθεσία… ένα μεγάλο ναρκοπέδιο… Πάτησες μέσα της… πήγες φινάλε! Ακρωτηριασμένος, ψυχικά άρρωστος, υποταγμένος, αδιάφορος, μαγεμένος? Πήγες φινάλε όπως και να έχει…



    Η ψυχολογική ανάλυση του ρόλου της Portman από την Elgalla…



    TRAILER ΤΑΙΝΙΑΣ






    ΥΣ. Ευχαριστώ την El, για την σημαντική προσφορά της στο review!

  2. #2
    Banned
    Εγγραφή
    23-02-2010
    Δημοσιεύσεις
    826
    Likes / Thanks
    Μου άρεσε αρκετά η ταινία, το ερώτημα όμως είναι πόσο ακριβώς μου άρεσε, και αυτό είναι ένα ερώτημα που δεν μπορώ να απαντήσω εύκολα αφού πολλά χαρακτηριστικά της με προβλημάτισαν.

    Γενικότερα δεν νομίζω πως μπορεί κάποιος να αρνηθεί πως η ταινία τραβήχτηκε με πολύ ωραίο τρόπο, με μια κάμερα να ακολουθεί την Νίνα (Πόρτμαν) παντού, γύρω-γύρω πάνω-κάτω, κολλημένη πάνω της η κάμερα. Και η Πόρτμαν έπαιξε πολύ καλά, μας έδειξε έναν εσωτερικό πόλεμο με μινιμαλιστική εκφραστικότητα, και σχεδόν χειρουργική ακρίβεια. Όμως δεν νομίζω πως ο ρόλος της την βοήθησε πάρα πολύ, για'μενα μάλλον έπρεπε κάποια στιγμή η Νίνα να "πατήσει στο έδαφος" έτσι ώστε να μπορέσω ως θεατής να μπω στην ψυχολογία της αντι απλά να την παρακολουθώ ως μια καταραμένη μπαλαρίνα παγιδευμένη μέσα σε ένα μουσικό κουτί περιτρυγιρισμένο από καθρέφτες.

    Το μπαλέτο στην ταινία νομίζω πως έχει έναν δευτερεύον ρόλο, περισσότερο δουλεύει ως background όμως δεν είναι πρόβλημα αυτό. Το σενάριο είναι πολυ-επίπεδο, όμως είναι αμφίβολο το βάθος των επιπέδων του, και αν απλά εγώ ερμήνευσα ορισμένα απ'τα πράγματα που παρακολούθησα ως κάποιες επιπλέον πτυχές του. Μια απ'αυτές τις πτυχές του (που μου άρεσε πολύ) είναι όλη η φάση με την μάνα της, όπου μάλλον έγινε μια μικρή αναφορά στους γονείς που απάνθρωπα πιέζουν τα παιδιά τους όταν κάνουν τέτοια αθλήματα. Άλλη μία (απ'τις πολλές) είναι η απεικόνιση μιας version της δημιουργικής διαδικασίας, αυτό δεν μου άρεσε τόσο, μου φάνηκε σαν ένα γενικό κλισέ του στυλ πρέπει να σε κυριεύσει το πάθος, να πας να γαμηθείς, να καταστρέψεις το σώμα σου, να τρελαθείς λίγο κλπ και μετά μπορείς να κάνεις μπαλέτο. (! ?) Και τι είναι αυτό που έχει ο Αρανόφσκι με την αυτοκαταστροφή και την εμμονή;; Καταντάει βαρετό. Μήπως πρέπει να το ψάξει λίγο με S & M, να πάει στην Ιαπωνία να τον δέσουν λίγο;; Να βγάλει λίγο γούστο ο άνθρωπος. Δεν είναι ντροπή, τέχνη είναι και αυτό, ο Araki (ο φωτογράφος) κάπως έτσι βγάζει το ψωμί του.

    Σε τελική ανάλυση όλα είναι σχετικά, και συγκριτικά με τις άλλες γνωστές ταινίες που κυκλοφορούν φέτος αυτή μάλλον είναι έως και αριστούργημα, είμαι σίγουρος πως έχει κάνει πολλούς να σκεφτούν απλοϊκά: "Επιτέλους μια σοβαρή ταινία!". Όμως για'μενα π.χ. απέχει πολύ απ'την Ποίηση η οποία ποίηση μπορεί να μην είναι τόσο πομπώδης, και δεν προσπάθησε τόσο εξόφθαλμα όσο το Black Swan να γίνει κοφτερή, όμως πραγματικά τα κατάφερε.

    Tl;dr: (γι'αυτούς που βαριούνται να διαβάσουν) Πολύ ωραία ταινία, όμως κάτι της έλλειπε.


    ΥΓ. Bonus1:




    YΓ2. Bonus2: Μεγάλο ενδιαφέρον έχουν οι τέσσερις αφίσες που έφτιαξε η La Boca για την ταινία. Θυμήζουν άλλες, πιο δημιουργικές εποχές.


    1
    2
    3
    4


    ΥΓ3. Arrigato gozaimasu για το review!
    Τελευταία επεξεργασία από τον/την Kircheis; 23 Ιανουαρίου 2011 στις 21:00

  3. #3
    TV Guru! Το Avatar του/της great
    Εγγραφή
    04-10-2005
    Δημοσιεύσεις
    7.027
    Likes / Thanks
    Η ταινία δεν μου άρεσε καθόλου, υπερβολικά καθόλου μπορώ να πω. Βαρέθηκα πάρα πολύ με αρκετές σκηνές καθώς δεν γινόταν τίποτα και δεν προχώραγε καθόλου το story. Το υποτιθέμενο twist φαινόταν από χιλιόμετρα μακριά.

    Θα σταθώ όμως στα περισσότερα σχόλια που έχω διαβάσει για την ταινία και για άλλες ταινίες "Εξαιρετική η ερμηνεία της Portman, εξαιρετικές οι ερμηνείες γενικότερα"

    Εκεί έχουμε φτάσει για το τι θεωρούμε καλή ταινία πλέον ? Τα μισά replies στο άλλο θέμα και όσον αφορά την ταινία λένε "φοβερή η ερμηνεία της" δεν μιλάει κανείς για την ιστορία και την πλοκή μιας ταινίας.

    Προσωπικά πλέον δεν μου φτάνει μια καλή ερμηνεία για να με κρατήσει σε ένα έργο.
     
     

  4. Likes Hrisa76 liked this post
  5. #4
    TV Guru! Το Avatar του/της bill667
    Εγγραφή
    25-12-2007
    Τοποθεσία
    Θεσ/νικη
    Δημοσιεύσεις
    3.264
    Likes / Thanks
    Για μένα ο Aronofski είναι ένας από τους αγαπημένους μου δημιουργούς. Έχω την αίσθηση ότι τα «π», requiem for a dream, the fountain, the wrestler, αποτελούνε διαμαντάκια για όσους μπορούν να τα εκτιμήσουν σωστά. Όταν όμως λέω «σωστά», εννοώ χωρίς να υπάρχει η παραμικρή προκατάληψη όπως διαμορφώνεται συνήθως από τις επίσημες κριτικές, οι οποίες δεν κάνουν τίποτε άλλο από το να υπερβάλλουν και να προκαλούν αντιδράσεις. Για μένα λοιπόν ο καλύτερος τρόπος να δει κάποιος Aronofski είναι να κλείσει τα αφτιά του στις κριτικές και να κρίνει από μόνος του. Διαφορετικά, οι διθύραμβοι και οι μανιερίστικοι χαρακτηρισμοί θα δώσουν την εντύπωση ενώς υπερτιμημένου σκηνοθέτη.

    Επίσης έχω την θεωρία ότι αραιά και που, όλο και κάποιο κάρβουνο δίνουν οι καλοί σκηνοθέτες μαζί με τα διαμάντια τους. Είναι λίγο απίθανο όλες τους οι ταινίες να αρέσουν το ίδιο. Είναι όμως ο «μαύρος κύκνος» μια τέτοια περίπτωση; Ευτυχώς αντικειμενικά όχι. Αντικειμενικά μπορεί να είναι αριστούργημα. Εμένα όμως δεν με κέρδισε.

    Αν μπορούσα να παρομοιάσω το έργο του Aronofski με κάτι, θα ήταν με ένα νυχτερινό κλαμπ, στο οποίο βρήκα φιλόξενο περιβάλλον σε όλες τις προηγούμενες επισκέψεις μου, πέρασα πολύ καλά και βγήκα κερδισμένος. Αυτή τη φορά όμως, έφαγα πόρτα. Δεν μπόρεσα ούτε στιγμή να συντονιστώ με την ηρωίδα και τα πάθη της και δεν μπόρεσα να συμπάσχω μαζί της ούτε στο ελάχιστο.

    Το αγαπημένο θέμα του δημιουργού που είναι η αυτοκαταστροφή του ανθρώπου μέσω κάποιων extreme καταστάσεων, υπάρχει κι εδώ. Μόνο που αυτή τη φορά, πήρε η μπάλα και τα πρόσωπα. Όταν οι χαρακτήρες μιας ιστορίας είναι τόσο μονοδιάστατοι και τόσο over-the-top, τότε η ιστορία αγγίζει τα όρια της υπερβολής –κατ’ εμέ πάντα. Κάποιος ίσως πει ότι ίσως δεν διέκρινα που σταματά η πραγματικότητα και που αρχίζει η υποτροπή της ηρωίδας. Το διέκρινα, πιστέψτε με, όμως για μένα το ρεαλιστικό σκελος της ιστορίας ήταν εξίσου σχιζοφρενικό.

    Σκηνές όπως
    Spoiler


    Νομίζω λοιπόν ότι αυτή τη φορά οι ακραίες καταστάσεις που είναι το trademark του Αronofski πήραν -σε μεγαλύτερο βαθμό απ’ όσο έπρεπε- φαλάγγι και τα πρόσωπα. Το αποτέλεσμα ήταν μια ιστορία τόσο over-the-top που καταντά ψεύτικη μεσα στην υπερβολή της. Δεν μπόρεσα να συμπάσχω με την ασθενή, διότι έφαγα πόρτα και καθ’ όλη τη διάρκεια της ταινίας ήμουν στην απ’ έξω.

    Κλείνοντας, θέλω να πω ότι χαίρομαι που το black swan, η μόνη ταινία του Aronofski που δεν μου άρεσε μέχρι στιγμής, είναι αντικειμενικά καλή και άρεσε σε πολλούς. Καλό είναι πάντως να μη συνεχιστεί αυτο...

    Above ευχαριστώ για το review και για την προσπάθειά σου να δώσεις μια όσο γινεται πιο αντικειμενική εικόνα για την ταινία, παρόλο που διαφωνώ με τα επί μέρους υποκειμενικά σχόλια. Επίσης πολύ ωραία και χρήσιμη η παρέμβαση της Elgalla...
    Τελευταία επεξεργασία από τον/την bill667; 23 Ιανουαρίου 2011 στις 20:47

     
     

  6. Thanks green lantern, elgalla, Kircheis, Above thanked for this post
  7. #5
    Αρθρογράφος Το Avatar του/της Above
    Εγγραφή
    21-04-2008
    Δημοσιεύσεις
    7.311
    Likes / Thanks
    Παράθεση Αρχική Δημοσίευση από τον/την great Εμφάνιση Δημοσίευσης
    Εκεί έχουμε φτάσει για το τι θεωρούμε καλή ταινία πλέον ? Τα μισά replies στο άλλο θέμα και όσον αφορά την ταινία λένε "φοβερή η ερμηνεία της" δεν μιλάει κανείς για την ιστορία και την πλοκή μιας ταινίας.

    Προσωπικά πλέον δεν μου φτάνει μια καλή ερμηνεία για να με κρατήσει σε ένα έργο.


    Τι ακριβώς σημαίνει… «εκεί έχουμε φτάσει?» Που δηλαδή?

    Ότι δεν υπάρχουν μέτριες ή αδιάφορες ταινίες συνολικά, αλλά ξεχωρίζει κάποια ερμηνεία, που συμπαρασύρει την ταινία, και την βλέπεις μόνο και μόνον για τον ηθοποιό? Και την ερμηνεία του? Και στο τέλος αυτή σου μένει? Αλλά δεν σημαίνει ότι ήταν και καλή η ταινία… μόνο η ερμηνεία π.χ!

    Στο θέατρο συμβαίνει κατά κόρων. Κακή και αδιάφορη παράσταση, ή έργο, αλλά εξαιρετική ερμηνεία από τον/τους ηθοποιούς! Και ξεχωρίζει η ερμηνεία, και γίνεται πόλος έλξης! «Πήγαιντε μόνο και μόνο για α δείτε πως παίζει… αυτός/αυτή!» Το ιδιο και σε μουσικά σχήματα...Ωραίο πρόγραμμα, "αυτός κάλος, ο άλλος όχι!"

    Και όλοι μας, ξεχωρίζουμε κάποια ερμηνεία, και το γραφούμε! Φαντάζομαι και εσύ, θα έχεις γράψει κάτι αντίστοιχο ή ανάλογο. «Η ταινία μέτρια… αλλά μ’ άρεσε ο τάδε…?»

    Ε, στην συγκεκριμένη ταινία, συνδυάζονται και τα δυο-κατά την γνώμη μου. Πολύ καλή ταινία, σε όλα της, και μια ακόμα καλύτερη ερμηνεία. Που επειδή μιλάμε για ταινία ήρωα και όχι συνόλου, η Portman, συγκαταλέγεται στα + της ταινίας. Στα πάρα πολύ +! Την απογειώνει...


    Θα μπορούσε να είναι π.χ το αντίστροφο, πολύ καλή ταινία, αλλά αδιάφορη/ος ο πρωταγωνιστής. Και αυτό το γραφούμε επίσης… «Η ταινία μου άρεσε, αλλά χάλια ο τάδε…»

    Και νομίζω, ότι στα περισσότερα post, διάβασα, γενικά σχόλια, «ότι μ άρεσε και η σκηνοθεσία, και η φωτογραφια π.χ ,ΑΛΛΑ περισσότερο η ερμηνεία της Portman… « Γιατί αυτή ξεχωρίζει από όλα… Αυτή μαγνητίζει... ( κατά τη γνώμη μου πάντα έτσι? )

    Και μην περιμένεις και τρελές αναλύσεις στο thread του «Ποια ταινία είδατε» Σωστά? Γραφούμε κάτι, αναλύουμε δυο-τρια πράγματα, κάτι για το σενάριο π.χ τις ερμηνείες, ( εκεί μένουμε περισσότερο) και έξω από την πόρτα…(συνήθως)

    Τώρα το ότι δεν σου άρεσε καθόλου και βαρέθηκες οκ… κατανοητό… αλλά δεν το κατάλαβα "το εκεί φτάσαμε!" Για αυτό και εστίασα σε αυτό... Συμβαίνει παντού στην τέχνη, και από αρχαιοτάτων χρονών, δεν είναι σύγχρονο φαινόμενο, ούτε σημείο των καιρών π.χ...


    @Βill δεν υπάρχει βρε συ, καμία απολύτως προσπάθεια, ούτε αγωνία, για μια αντικειμενική εικόνα για την ταινία. Η άποψη και η κριτική μου είναι απλά. Ο καθένας την κρίνει αντικειμενική ή υποκειμενική... Είναι αυτή που είχα από τον Σεπτέμβριο που την είδα. Και σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια!
    Τελευταία επεξεργασία από τον/την Above; 23 Ιανουαρίου 2011 στις 22:27

  8. #6
    TV Guru! Το Avatar του/της tanoulitsa
    Εγγραφή
    10-10-2007
    Τοποθεσία
    Peiraias
    Δημοσιεύσεις
    1.072
    Likes / Thanks
    Yπεροχο ριβιου παιδια! Οπως ειπα ο above μπορει να σε κανει να δεις μια ταινια που αλλιως δεν θα προσεχες ποτε! Μαζι με την ellgala μπορουν να σε κανουν να αγαπησεις μια ταινια που κανονικα δεν σ'αρεσει καθολου!
    Ναι γιατι ετσι αισθανομαι!! Μου δωσατε ενα ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ρεβιου για μια ταινια που δεν με αγγιξε καθολου!
    Δεν ξερω τι ακριβως δεν μου αρεσε αν και αυτο δεν ηταν η Ναταλι(αυτη αντιθετως με κρατησε να την δω ολη) οντως αναγνωριζω οτι εχει ενα καλο υποβαθρο μια πολυ καλη τεχνηκη να παρουσιασει την τρελα αλλα η ταινια δεν μου αρεσε καθολου!! Δεν με κρατησε μου φανηκε υπερβολικη δεν μου αρεσε το μαυρο (θα θελα μαυρο και ασπρο) σεκαποια φαση η πλοκη μου φανηκε κρυα και το μονο ωραιο χρωμα που ενιωθα εγω ηταν.... η Mila Kunis!!Ναι μπορω να πω οτι αυτη μου αρεσε πιοτερο!!!
    Εγω προσωπικα δεν θα την ξαναβλεπα και ισως να μην ειμαι ειδικη απλα αγαπω τον κινηματογραφο καιβλεπω οτι πεσει στα χερια μου... αυτη η ταινια μου φανηκε... λιγη!

    Υ.Σ. ρε above.... οχι και σαν την Μαριον ως Εντιτ Πιαφ!! Αυτο ηταν μαγεια!!!

  9. Thanks elgalla, Above, bill667 thanked for this post
  10. #7
    Newbie Το Avatar του/της Johnny Boy
    Εγγραφή
    01-01-2011
    Δημοσιεύσεις
    50
    Likes / Thanks
    παιδια οχι αλλα τοσο καλα review πια, κατανταει βαρετο

    οσον αφορα την ταινια τολμω να πω οτι δεν ανηκω στους φαν του υπερεκτιμημενου κατ'εμε αρονοφσκι. τον θεωρω, οπως θα ελεγαν οι αμερικανοι, "less than meets the eye". στην πλειοψηφια, αν οχι σε ολες τις ταινιες του, υιοθετει ενα ψευτο-πειραματικο, ελαφρως ποζεραδικα στημενο σκηνοθετικο υφος με δεκαδες ευρηματα αλλα χωρις συγκεκριμενη ταυτοτητα, απλα ως συλλογη κινησεων και οπτικων γωνιων. οχι πως δε μου αρεσουν οι ταινιες του-ενιοτε το υφος του αυτο με παρασερνει και γενικα ειναι μια διαφορετικη εμπειρια, που ενιοτε δημιουργει κι ενα ιδιαιτερο αφηγηματικο στιλ. γενικα δηλαδη, ειναι σκηνοθετης με ελαττωματα, αλλα και με αποψη.

    για αυτο χαρηκα αφανταστα οταν απο το The Wrestler εδειξε σαφως μια μεγαλυτερη ωριμοτητα απο τις προηγουμενες δουλειες του στο στυλ του και στη δεξιοτητα του, που την εκαναν το σημαντικοτερο και καλυτερο εργο του... μεχρι που ηρθε το Black Swan

    οχι πως δεν εχω τις ενστασεις μου, και αυτες οφειλονται κυριως στον τροπο που ο αρονοφσκι επιλεγει να ανακατεψει διανοητικη κατασταση με πραγματικοτητα (σε αντιθεση με εναν λιντς π.χ. που με εναν ιδιοφυη τροπο τα οριοθετησε στο Mullholland Dr.) αλλα η ταινια με συναρπασε και με καθηλωσε απο το πρωτο μεχρι το τελευταιο λεπτο. σκηνοθεσια γεματη βιρτουοζικες αλλα και συμβολικης δυναμικης ληψεις (απιστευτα τα παιχνιδια με τους καθρεφτες οπως και τα γενικα πλανα), οπως κι εξαιρετικο ταϊμινγκ στο μονταζ... ο μανσελ μπορει να υπερηφανευεται για μια ακομη σπουδαια δουλεια του στο σαουντρακ... και ναι, η πορτμαν δινεται ολοψυχα σε εναν σκοτεινο και εξαιρετικα δυσκολο ρολο με μεγαλη επιτυχια και ισως να μου αρεσε περισσοτερο απο το μεσο ορο το "αντιπαλο δεος" που βρισκει στο χαρακτηρα της πραγματικα απιστευτης κουνις, σε μια υποτιμημενη ερμηνεια.

    Spoiler


    εν τελει δεν εμεινα 100% ικανοποιημενος αλλα προκειται για ενα απο τα καλυτερα εργα που ειδα φετος, και το οτι ερχεται απο εναν δημιουργο που δεν ειχα σε πολυ μεγαλη εκτιμηση λεει πολλα

  11. Thanks Akarina, joel_barris, shakermaker, elgalla, Above thanked for this post
  12. #8
    Αρθρογράφος Το Avatar του/της Above
    Εγγραφή
    21-04-2008
    Δημοσιεύσεις
    7.311
    Likes / Thanks
    Μιας και μιλάμε για ερμηνείες που συμπαρασύρουν τις ταινίες!

    Τι θα ήταν "Η Λαμψη" π.χ χωρίς την ερμηνεία του Νίκολσον? Για αυτήν μιλάμε πλέον όλοι! Και για τον Νίκολσον ( καλά και για τον Κιούμπρικ, οκ...δεν αντιλέγω) άλλα με το που λες Λάμψη...ακούς το..."πω πω φοβερός ο Νίκολσον!!!" Αυτό έχει γραφτεί και αποτυπωθεί στην μνήμη μας! Πάντα υπάρχουν τέτοιες ταινίες... Δεκάδες παραδείγματα!! Η το Misery π.χ. Την Μπεητς θυμάσαι!!

    Και εδώ...όλοι στην ερμηνεία εστιάζουν περισσότερο. Άλλα μεγέθη βέβαια, αλλά την ταινία την σφραγίζει το Ναταλάκι!!!

    @Johnny Boy...ωραίος!!!

    @tanoulitsa, δεν είπα βρε συ ο,τι είναι καλύτερη από την καταπληκτική Μarion...είπα ο,τι είναι στην τριάδα μαζί της!!!

  13. Thanks Orianna, loutrinos, sellion, kukube, tanoulitsa, Johnny Boy thanked for this post
  14. #9
    TV Guru! Το Avatar του/της great
    Εγγραφή
    04-10-2005
    Δημοσιεύσεις
    7.027
    Likes / Thanks
    Παράθεση Αρχική Δημοσίευση από τον/την Above Εμφάνιση Δημοσίευσης
    Τι ακριβώς σημαίνει… «εκεί έχουμε φτάσει?» Που δηλαδή?

    Ότι δεν υπάρχουν μέτριες ή αδιάφορες ταινίες συνολικά, αλλά ξεχωρίζει κάποια ερμηνεία, που συμπαρασύρει την ταινία, και την βλέπεις μόνο και μόνον για τον ηθοποιό? Και την ερμηνεία του? Και στο τέλος αυτή σου μένει? Αλλά δεν σημαίνει ότι ήταν και καλή η ταινία… μόνο η ερμηνεία π.χ!

    Στο θέατρο συμβαίνει κατά κόρων. Κακή και αδιάφορη παράσταση, ή έργο, αλλά εξαιρετική ερμηνεία από τον/τους ηθοποιούς! Και ξεχωρίζει η ερμηνεία, και γίνεται πόλος έλξης! «Πήγαιντε μόνο και μόνο για α δείτε πως παίζει… αυτός/αυτή!» Το ιδιο και σε μουσικά σχήματα...Ωραίο πρόγραμμα, "αυτός κάλος, ο άλλος όχι!"
    Βασικά ναι, στα λόγια μου έρχεσαι νομίζω.

    Ο λόγος που το είπα ήταν γιατί σου λέω μου έκανε τρομερή εντύπωση όλο αυτό τον καιρό ακούω ένα και μοναδικό πράγμα "Φοβερή η ερμηνεία της Portman" και όπως είπα για μένα αυτό πλέον δεν είναι αρκετό, δεν μου κάνει τίποτα να είναι μια ταινία μόνο με καλή ερμηνεία και καθόλου πλοκή, βαρετές σκηνές, τραβηγμένο από τα μαλλιά ένα συναίσθημα, να πλατειάζει σε κάτι που θα μπορούσε να έχει τελειώσει στο πεντάλεπτο μόνο και μόνο για να είναι artistic ή κάτι τέτοιο. Θέλω το σύνολο. Προτιμώ να έχω πλοκή και ιστορία και καθόλου ερμηνείες πάρα το αντίθετο.

    Και για αυτό νομίζω δεν έχει καμία σχέση το παράδειγμα με το θέατρο. Στο θέατρο μπορεί να παίζουν ρόλο οι ερμηνείες καθώς είναι μονοδιάστατο χωρίς να έχει κάτι άλλο να σου προσφέρει είτε αυτό λέγεται εφέ, είτε καλή φωτογραφία ή οτιδήποτε άλλο οπότε μένεις και επικεντρώνεσαι στην ερμηνεία. Όμως εγώ δεν τον βλέπω έτσι τον κινηματογράφο, αν ήθελα να δω κάτι θεατρικό θα πήγαινα στο θέατρο και όχι στο σινεμά.
     
     

  15. Thanks Kircheis thanked for this post
  16. #10
    Αρθρογράφος Το Avatar του/της Above
    Εγγραφή
    21-04-2008
    Δημοσιεύσεις
    7.311
    Likes / Thanks
    Το γενίκευσα ως άρχουσα τάση και αντίληψη στις τέχνες great.

    Oτι και εκεί μπορεί να υπάρξει αντίστοιχο μετρο αξιολόγησης. Κάποιος να ξεχωρίσει ενός συνόλου και να σε "μαγέψει".

    Και επέτρεψε μου να σου πω, οτι έχω δει κάτι παραστασάρες στο εξωτερικό, που χαζεύεις και με τα εφε, και με τα φώτα, και με τα κοστούμια, και με τα σκηνικά...και με πολλά ακόμα. Και στο θέατρο δεν ειναι μόνο η ερμηνεία...είναι η σκηνοθεσία, είναι η μουσική, οι φωτισμοί, είναι το κείμενο..πολλά! Και δεν είναι καθόλου μονοδιάστατο κατά την γνώμη μου!

    Πάμε μακριά, άλλα καταλαβαινω το σκεπτικό σου. Οκ...άπλα εγώ την θεωρώ και πολύ καλή ταινία + μια εξαιρετική ερμηνεία απο την Portman, που στα χρόνια που θα έρθουν, θα την θυμούνται...Αυτό!

    Αυτά που εσύ δεν βρήκες μέσα στην ταινία, εγώ τα βρήκα όλα...για αυτό και μου άρεσε συνολικά, γιατί με τις ταινίες του Αronofsky, έχω μεγάλο θέμα...Πολύ μεγάλο! Έχω ρίξει χολή!

    + οτι δίνω τεράστια σημασία στις ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ! Τεράστια!!! Αναλόγως το είδος!!! Αλλά εστιάζω πάρα πολύ εκεί...και σε μέτριες ταινίες! Και στο θέατρο...παντού!
    Τελευταία επεξεργασία από τον/την Above; 24 Ιανουαρίου 2011 στις 00:03

  17. Thanks Orianna, Nomanda, pitakas, loutrinos, sellion thanked for this post
Σελίδα 1 από 7 123 ... ΤελευταίοΤελευταίο

Δικαιώματα Δημοσίευσης

  • Δεν μπορείτε να δημοσιεύσετε νέα θέματα
  • Δεν μπορείτε να δημοσιεύετε απαντήσεις
  • Δεν μπορείτε να δημοσιεύσετε επισυναπτόμενα αρχεία
  • Δεν μπορείτε να επεξεργαστείτε τις δημοσιεύσεις σας
  •  
  • Ο BB code είναι σε λειτουργία
  • Τα Smilies είναι σε λειτουργία
  • Ο Κώδικας [IMG] είναι σε λειτουργία
  • Ο Κώδικας [VIDEO] είναι σε λειτουργία
  • Ο Κώδικας HTML είναι εκτός λειτουργίας
join us
style
switch to fluid
vBulletin & Site Copyright