Αποτελέσματα 1 έως 1 από 1

Θέμα: Συνοικία το Όνειρο (1961)

  1. #1
    Αρθρογράφος Το Avatar του/της Above
    Εγγραφή
    21-04-2008
    Δημοσιεύσεις
    7.311
    Likes / Thanks

    Συνοικία το Όνειρο (1961)





    Πρωταγωνιστούν: Αλέκος Αλεξανδράκης/Αλίκη Γεωργούλη/Αλέκος Πέτσος/Μάνος Κατράκης/Αλέκα Παιζη/Σαπφώ Νοταρά/Ηλέκτρα Καλαμίδου/Σπύρος Μουσούρης

    Σκηνοθεσία: Αλέκος Αλεξανδράκης / Σενάριο:Τάσος Λειβαδίτης-Κώστας Κότζιας Φωτογράφια: Δήμος Σακελαρίου / Μουσικη: Μίκης Θοδωράκης / Τραγουδι:Γρηγόρης Μπιθικώτσης.

    Έτος Παραγωγής: 1961

    ΕΙΔΟΣ: Κοινωνικό Δράμα

    Υπόθεση : Στο Ασύρματο (μια φανταστική περιοχή) της Αθήνας, οι άνθρωποι πασχίζουν και ελπίζουν και ξεφύγουν από την φτώχια που τους περιβάλει. Οι ζωές τριών προσώπων αντικατοπτρίζουν την γενική κατάσταση της ευρύτερης φτωχογειτονιάς και των δυσκολιών τους για επιβίωση.

    Ο σκηνοθέτης… Αλέκος Αλεξανδράκης.



    «ΒΡΕΧΕΙ ΣΤΗ ΦΤΩΧΟΓΕΙΤΟΝΙΑ…»

    Τραγουδά ο Σερ του λαϊκού τραγουδιού, Γρηγόρης Μπιθικώτσης και ο λυγμός ανεβαίνει, τα μάτια βουρκώνουν και η ψυχή πλακώνεται… Των τότε Ελλήνων, εκείνων στις αρχές του ’60 που είχαν βγει από έναν πόλεμο και γνώριζαν τι θα πει κακουχία και στέρηση. Φτώχια και μεροκάματο με το τουφέκι. Πείνα και αγώνας. Και η ταινία μιλά στις ψυχές και στις καρδιές τους, στα βιώματα τους και ταυτίζονται με τους ήρωες, με τις ζωές, με τα βάσανα τους. Αναγνωρίζουν τους εαυτούς τους, τα αδέλφια τους, τους πατεράδες τους, τις μανάδες τους… μια κοινωνία ολόκληρη. Και η ταινία χαράζεται και μένει και γίνεται σταθμός… και παραμένει σταθμός για τον ελληνικό κινηματόγραφο.


    Η δεύτερη αγαπημένη ταινία-μετά τα "Κόκκινα Φανάρια" του Βασίλη Γεωργιάδη-του υπογράφοντα το review, της περιόδου ‘45-’75 του Ελληνικού Κινηματογράφου. Μεγάλη ταινία… με το τίποτα. Με ψυχή μόνο. Ρωμαίικη, γνήσια και καθαρή, παρά τη βρωμιά και την εξαθλίωση των εικόνων της ταινίας. Ο νεόκοπος σκηνοθέτης Αλεξανδρακης, εξαφανίζει την φιλαρέσκεια του σταρ/ ηθοποιού/ ζεν πρεμιε που τον καθιέρωσε και βούτα με τόλμη σε κάτι εντελώς διαφορετικό από την μέχρι τότε κινηματογραφική του εικόνα. Στην ανέχεια των λαϊκών στρωμάτων, των καθημερινών ανθρώπων της βιοπάλης και τολμά να κινηματογραφήσει τα χαμόσπιτα τους, της συνθήκες διαβίωσης τους, τον πόνο, τον αγώνα τους, τα όνειρα και τους έρωτες τους, στεγνά, κόφτα και γυμνά από ωραιοποιήσεις και τον ρομαντισμό και παρουσιάζει μια Ελλάδα που αγωνίζεται και απέχει από την πολυτελή και κομψή αστική τάξη. Με κάτι λίγο, από τη "Μαγική Πόλις" (1954) του Νίκου Κούνδουρου, το θεατρικό, "Η αυλή των Θαυμάτων" (1957) του Ιάκωβου Καμπανέλλη και με δάνεια του ιταλικού νεορεαλισμού που σάρωνε τον κόσμο από άκρη σε άκρη κινηματογραφικά, ηγείται της εικόνας, με την ρεαλιστική καταγραφή μιας πραγματικότητας χωρίς να ηρωοποιεί και να ξελασπώνει κανέναν από τους χαρακτήρες του. Υπάρχει σεβασμός όμως, εκτίμηση και αγάπη στις εικόνες που περιβάλουν τους ήρωες του, αλλά η μοίρα τους είναι τέτοια που δεν μπορεί να αποφύγει… τους καημούς του ντουνιά!


    «Είσαι μικρός και δεν χωράς… τον αναστεναγμό μου…»



    Οι καταπληκτικές ερμηνείες από τον Μάνο Κατράκη και Αλέκα Παϊζη αποτυπώνουν την δραματικότητα της ταινίας, (και όλου το καστ βέβαια που είναι σε φόρμα) με μια Σαπφώ Νοταρά σπαρακτικά ρεαλιστική, μια ονειροπόλα και ελαφρόμυαλη Αλίκη Γεωργούλη και έναν στιβαρό και πολυμήχανο ομορφάντρα, Αλέκο Αλεξανδράκη. Το σενάριο είναι γραμμένο στις επιταγές του ρεαλιστικού μελό, που διαθέτει όλα τα κλισέ-κλειδιά του είδους του και της ηθογραφίας του. Η φωτογραφία σκίζει ως κάδρο και διεύθυνση κάμερας-το χρώμα είναι ασπρόμαυρο βέβαια- ο ήχος ( φωνοληψία τότε λεγόταν) έχει τα προβλήματα του, αλλά η μουσική και τα τραγούδια του Μίκη Θοδωράκη που δένει τις εικόνες και τους χαρακτήρες είναι μαχαιριές στη ψυχή που αιμορραγούν ακόμα και σήμερα…




    "Το "Βρέχει στη φτωχογειτονιά" σε μουσική Θοδωράκη και στοίχους του ποιητή Τάσου Λειβαδίτη, είναι το ίσως σπαραχτικότερο τραγούδι που γράφτηκε ποτέ για ελληνική ταινία... που αιχμαλωτίζει τον κοινωνικό καημό του Έλληνα..."



    Η λογοκρισία… τα φεστιβάλ… και το Oscar(;)



    Η ταινία θα προβληθεί πενήντα χρόνια μετά την πρώτη της κυκλοφορία στις 9/6/2011 στους κινηματόγραφους και πάλι, σε μια νέα και βελτιωμένη επανέκδοση της. Δεν θυμάμαι πόσες φορές την έχω δει μαζί με τα "Κόκκινα Φανάρια", "Το Κορίτσι με τα μαύρα", "Στέλλα", "Κάλπικη Λύρα"… αλλά στον κινηματογράφο ποτέ. Και θα είμαι εκεί…


    AΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ




    Βρέχει στη φτωχογειτονιά...
    Τελευταία επεξεργασία από τον/την Above; 27 Μαΐου 2011 στις 22:44

Δικαιώματα Δημοσίευσης

  • Δεν μπορείτε να δημοσιεύσετε νέα θέματα
  • Δεν μπορείτε να δημοσιεύετε απαντήσεις
  • Δεν μπορείτε να δημοσιεύσετε επισυναπτόμενα αρχεία
  • Δεν μπορείτε να επεξεργαστείτε τις δημοσιεύσεις σας
  •  
  • Ο BB code είναι σε λειτουργία
  • Τα Smilies είναι σε λειτουργία
  • Ο Κώδικας [IMG] είναι σε λειτουργία
  • Ο Κώδικας [VIDEO] είναι σε λειτουργία
  • Ο Κώδικας HTML είναι εκτός λειτουργίας
join us
style
switch to fluid
vBulletin & Site Copyright