Σελίδα 1 από 2 12 ΤελευταίοΤελευταίο
Αποτελέσματα 1 έως 10 από 13

Θέμα: The Woman in Black (2012)

  1. #1
    Αρθρογράφος Το Avatar του/της elgalla
    Εγγραφή
    11-07-2008
    Τοποθεσία
    Οδός Τρεχαγύρευε, Αριθμός Τρεχαρώτα
    Δημοσιεύσεις
    2.270
    Likes / Thanks

    The Woman in Black (2012)

    Η Γυναίκα με τα Μαύρα (2012)







    Σενάριο: Susan Hill (novel), Jane Goldman (screenplay)
    Σκηνοθεσία: James Watkins
    Πρωταγωνιστούν: Daniel Radcliffe, Ciaran Hinds, Janet McTeer


    Ο Άρθουρ Κιπς είναι ένας νεαρός δικηγόρος, ο οποίος έχει βυθιστεί στην κατάθλιψη μετά το θάνατο της γυναίκας του, κάτι το οποίο το αφεντικό του δεν εγκρίνει. Ως αποτέλεσμα, τον στέλνει σε μια απομονωμένη επαρχιακή πόλη, προκειμένου να ξεκαθαρίσει τα νομικά έγγραφα της πρόσφατα εκκλιπούσας κυρίας Ντράμπλοου. Το σχέδιο είναι ότι ο Άρθουρ θα μείνει εκεί για πέντε μέρες και το σαββατοκύριακο θα πάνε να τον βρουν ο γιος του και η νταντά του για να περάσουν όλοι μαζί το διήμερο στην εξοχή. Παρόλα αυτά, όταν ο Άρθουρ φτάνει στο Κρύθιν Γκίφορντ, οι κάτοικοι τον αντιμετωπίζουν με εχθρότητα και καχυποψία. Το σπίτι της κυρίας Ντράμπλοου βρίσκεται σε έναν λόφο που ενώνεται με την ξηρά μέσω ενός πολύ στενού δρόμου. Μόνο που τις μισές ώρες της ημέρας αποκόπτεται από την παλίρροια, ενώ τις άλλες μισές, η κινούμενη άμμος γύρω από το δρόμο και η ομίχλη καθιστούν την πρόσβαση -το λιγότερο- επικίνδυνη. Την πρώτη του μέρα στο σπίτι, ο Άρθουρ βλέπει από το παράθυρο τη μυστηριώδη φιγούρα μιας μαυροντυμένης γυναίκας, η οποία έχει εξαφανιστεί όταν βγαίνει έξω να την ψάξει. Πολύ σύντομα, ο Άρθουρ συνειδητοποιεί ότι οι θάνατοι παιδιών είναι πολύ συχνοί στην μικρή πόλη κι ότι το σπίτι στο λόφο κρύβει πολλά μυστικά και δεν είναι όλα τους άκακα.

    Η “Γυναίκα με τα Μαύρα” είναι μια κλασική, γοτθική ιστορία φαντασμάτων. Αυτό σημαίνει πως ένας θεατής που θα πάει σ' αυτήν περιμένοντας αποκαλύψεις, ανατροπές και βίαιες αναμετρήσεις με το φάντασμα θα φύγει, πιθανότατα, απογοητευμένος. Σε μια τέτοια ιστορία, το στοίχημα που πρέπει να κερδίσει ένας σκηνοθέτης είναι η δημιουργία ατμόσφαιρας. Ο James Watkins του Eden Lake τα καταφέρνει και με το παραπάνω. Όταν μιλάμε για γοτθική λογοτεχνία, μιλάμε πάνω και πριν απ' όλα για λογοτεχνία που θέτει τον μικρό και ασήμαντο άνθρωπο απέναντι στο επιβλητικό και κλειστοφοβικό μεγαλείο του περιβάλλοντος γύρω του.





    Από αυτήν την άποψη, το απομονωμένο σπίτι στην κορυφή του λόφου, αποκλεισμένο από παλίρροιες, ομίχλες και κινούμενη άμμο, είναι ένα από τα πιο αρχετυπικά γοτθικά τοπία. Μια ιστορία όπου θυμάμαι σίγουρα ένα παρόμοιο τοπίο είναι η “Ματωμένη Κάμαρη” της Άντζελα Κάρτερ. Όμως και το εσωτερικό του σπιτιού, όπως έχει στηθεί από τη δημιουργική ομάδα, είναι εξίσου κλειστοφοβικό και αποπνικτικό με το εξωτερικό. Ο σκηνοθέτης παίζει με τις σκιές και τους ήχους με τρόπο αριστοτεχνικό και πετυχαίνει ακριβώς αυτό που πρέπει: να σου κάνει τα νεύρα κουρέλια. Εξαιρετική η σκηνή όπου η σκιά του χεριού της Γυναίκας φαίνεται στον ώμο του Άρθουρ, μου θύμισε κάτι από το κλασικό, βωβό “Νοσφεράτου”.

    Τα φαντάσματα είναι αρκούντως ανατριχιαστικά ως θέαμα, αν και θα μπορούσαν, ενδεχομένως, οι εμφανίσεις τους να είναι κάπως πιο περιορισμένες. Οι ήχοι και οι παύσεις, το φως και το σκοτάδι, είναι όλα πράγματα που, από μόνα τους, μπορούν να χτίσουν ατμόσφαιρα. Οι σκιές, οι λασπωμένες πατημασιές, οι κατεστραμμένες φωτογραφίες, όλα αυτά κρατάνε τον θεατή στην τσίτα από μόνα τους. Το ίδιο και η απόμακρη, μαυροντυμένη φιγούρα. Το να δει το φάντασμα από κοντά δεν προσθέτει κάτι παραπάνω. Δεν αφαιρεί βέβαια και κάτι, αλλά, προσωπικά πιστεύω πως ίσως στην ταινία -πολύ περισσότερο απ' ότι στο βιβλίο- θα ήταν πολύ πιο εύκολο να κρατήσεις το θεατή στην άκρη της καρέκλας του και δαγκώνοντας τα νύχια του, σκεπτόμενος “τώρα θα εμφανιστεί το φάντασμα, τώρα θα εμφανιστεί το φάντασμα” και να μην εμφανίζεται. Ωστόσο, οφείλω να τονίσω πως το μακιγιάζ και η όλη εμφάνιση των φαντασμάτων ήταν πολύ καλά και ταιριαστά με το ύφος της ταινίας, οπότε δεν με πείραξε.





    Επομένως, στο ερώτημα κατά πόσον η “Γυναίκα με τα Μαύρα” κερδίζει το στοίχημα στη δημιουργία ατμόσφαιρας, η απάντηση είναι ένα μεγάλο και βροντερό “ναι”. Από την αρχή μέχρι το τέλος, τα πάντα σε προϊδεάζουν πως αυτό που θα δεις είναι μια ταινία τρόμου και έχει κάθε πρόθεση να κερδίσει αυτόν τον χαρακτηρισμό με την αξία του.

    Η ερμηνεία του Daniel Radcliffe είναι πάρα πολύ καλή και θα αναγκάσει πολλούς να πάψουν να τον βλέπουν ως “ο πιτσιρικάς που έπαιζε τον Χάρι Πότερ” ή να τον αντιπαθούν γι' αυτό -χωρίς φυσικά να έχουν δει τις ταινίες ή να έχουν διαβάσει τα βιβλία. Τα μάτια του είναι μέσα στα πιο εκφραστικά που έχω δει κι αυτό είναι μεγάλο ευτύχημα μιας και επικοινωνούν τόσα πολλά στον θεατή χωρίς να χρειάζονται πολλές γκριμάτσες, κινήσεις ή ερμηνευτικές υπερβολές. Και είναι διπλό ευτύχημα σε μια τέτοια ταινία, όπου τόσα πολλά βασίζονται στις ερμηνείες και στο πόσο πραγματικά θα σε πείσουν οι πρωταγωνιστές ότι αυτά που τους συμβαίνουν τους τρομοκρατούν. Ειδική μνεία αξίζει η ερμηνεία του Ciaran Hinds ως Σάμιουελ Ντέιλυ, καθώς και της Janet McTeer στο ρόλο της συζύγου του. Ο Ciaran Hinds μας είναι γνωστό από το ρόλο του ως Ιούλιου Καίσαρα στην τηλεοπτική σειρά “Rome”, καθώς επίσης και από τη συμμετοχή του στο φετινό “Tinker Tailor Soldier Spy”. Η Janet McTeer, από την άλλη, είναι φέτος υποψήφια για Oscar Β' Γυναικείου Ρόλου, για την ταινία “Albert Nobbs”. Η ερμηνεία της στη “Γυναίκα με τα Μαύρα” ως νευρικά κλονισμένης γυναίκας που έχασε το παιδί της είναι θαυμάσια. Από την άλλη, ο Hinds, ως ορθολογιστής που αρνείται το μεταφυσικό και την πρόληψη και προσπαθεί να κρατήσει τη γυναίκα του στην πραγματικότητα, προσφέρει στην ταινία την ισορροπία και την αληθοφάνεια που της χρειάζονται ώστε το τρομαχτικό να είναι πιο τρομαχτικό και το μεταφυσικό πιο μεταφυσικό.




    Η “Γυναίκα με τα Μαύρα” μας ήρθε με τη σφραγίδα της ιστορικής Hammer Film Productions που είναι υπεύθυνη για μερικές από τις πιο σημαντικές, cult και δημοφιλείς ταινίες στο είδος και η οποία, μετά από μια περίοδο χειμερίας νάρκης, φαίνεται να έχει επιστρέψει για τα καλά τα τελευταία χρόνια και να έχει σκοπό να μείνει. Προοπτική που, οφείλω να παραδεχτώ, δεν μου είναι καθόλου δυσάρεστη μιας και ανέκαθεν μου άρεσαν οι ταινίες της Hammer. Επίσης, μας ήρθε με ένα από τα πιο καλοφτιαγμένα trailers που έχω δει. Γενικά, σπάνια λέω πως “αυτήν την ταινία θα τη δω” βασιζόμενη μόνο στο trailer, αλλά η “Γυναίκα με τα Μαύρα” ήταν μια τέτοια περίπτωση.

    Το σημαντικότερο πρόβλημα που έχει να αντιμετωπίσει μια ταινία όπως αυτή δεν είναι άλλο από το ίδιο το κοινό της. Είναι μια πάρα πολύ κλασική ταινία φαντασμάτων και το μεγαλύτερο μέρος του τρόμου στο περνάει με υπόγειο τρόπο. Δεν έχει αίμα, δεν έχει βία, δεν έχει φοβερές ανατροπές. Έχει, βέβαια, κορύφωση και δεν είναι βαρετή, αλλά είναι πολύ πιθανό αρκετοί από τους νεότερους θεατές να τη βρουν τετριμμένη, μη πρωτότυπη και, γενικά, όχι ιδιαίτερα τρομαχτική. Αλλά ο φόβος είναι κάτι το πολύ προσωπικό, οπότε δεν θα μιλήσω γι' αυτό. Εγώ τρόμαξα, αλλά, από την άλλη, εγώ τρομάζω πανεύκολα, άρα δεν είμαι καλό κριτήριο. Αυτό το οποίο μπορώ να πω με κάθε βεβαιότητα, όμως, είναι ότι πρόκειται για μια πολύ καλογυρισμένη ταινία τρόμου την οποία θα απολαύσει κανείς αν έχει επίγνωση του τι ακριβώς πάει να δει.

    Το βιβλίο της Susan Hill στο οποίο είναι βασισμένη η ταινία το βρήκα πρόσφατα αρκετά φτηνά και σε μια πολύ όμορφη έκδοση, οπότε το πήρα και το διάβασα. Ο κορμός της υπόθεσης είναι ο ίδιος, ωστόσο υπάρχουν αρκετές διαφορές ανάμεσα στα δύο μέσα. Ο Άρθουρ, για παράδειγμα, είναι απλά αραββωνιασμένος όταν πηγαίνει στο Κρύθιν Γκίφορντ και όχι χήρος, αν και γνωρίζουμε ότι έχει χηρέψει επειδή αφηγείται την ιστορία σε μεγαλύτερη ηλικία. Δεν θέλω να επεκταθώ περισσότερο για να μην κάνω spoilers σε όποιον τυχόν μπορεί να θέλει να το διαβάσει. Ο λόγος που αναφέρω το βιβλίο είναι διότι η “Γυναίκα με τα Μαύρα” είναι μια από τις σπάνιες περιπτώσεις όπου οι αλλαγές που έγιναν για να εξυπηρετήσουν την κινηματογραφική μεταφορά όχι απλώς δεν κατέστρεψαν το βιβλίο, αλλά πέτυχαν και να το εμπλουτίσουν. Πράγματι, η αρχή με την οποία λειτουργούν και η ταινία και το βιβλίο είναι αυτή του κλασικού γοτθικού τρόμου που ανέφερα παραπάνω. Ωστόσο, το βιβλίο -ως τέτοιο- έχει την πολυτέλεια να κινηθεί πολύ πιο υπόγεια και να παίξει πολύ περισσότερο με τα νεύρα σου σε σχέση με την ταινία. Μια κινηματογραφική μεταφορά, όμως, που θα ακολουθούσε πιστά το βιβλίο, θα έμοιαζε άνευρη, επαναλαμβανόμενη και βαρετή.





    Το βιβλίο, που κυκλοφόρησε αρχικά το 1983, μεταφέρθηκε το 1989 και στο θέατρο. Εκεί, ο ηλικιωμένος Άρθουρ ζητάει από έναν νεαρό ηθοποιό να τον βοηθήσει να αναπαραστήσει τα όσα του συνέβησαν στο Κρύθιν Γκίφορντ, προκειμένου να τα βγάλει από μέσα του και να συμβιβαστεί μαζί τους. Η ανατροπή στο τέλος του έργου θέλει την ηθοποιό που υποδύεται τη Γυναίκα να είναι η πραγματική Γυναίκα με τα Μαύρα, κάτι που βρήκα ιδιαίτερα ενδιαφέρον και έξυπνο όταν το διάβασα και θα ήθελα πολύ να το έχουν διατηρήσει και στην ταινία.

    Το τελευταίο πράγμα που θα ήθελα να αναφέρω πριν κλείσω είναι ο παραλληλισμός με τη “Γυναίκα με τα Άσπρα” του Wilkie Collins. Αδιαμφισβήτητα υπάρχουν ομοιότητες ανάμεσα στα δύο έργα, τόσο σε ύφος όσο και σε στοιχεία της υπόθεσης. Για παράδειγμα, και στις δύο περιπτώσεις, έχουμε έναν νεαρό πρωταγωνιστή που πάει για δουλειά στην αγγλική επαρχία και βρίσκεται αντιμέτωπος με ένα μυστήριο. Επίσης, και οι δύο Γυναίκες παρουσιάζονται αρχικά ως φιγούρες φασματικές και σχεδόν ονειρικές. Τα κοινά συνεχίζονται, παρόλο που οι δύο ιστορίες ανήκουν σε διαφορετικά είδη και εκτυλίσσονται με διαφορετικό τρόπο. Η μεν “Γυναίκα με τα Άσπρα” είναι μια ιστορία μυστηρίου και, μάλιστα, θεωρείται από τους προδρόμους του detective fiction, ενώ η “Γυναίκα με τα Μαύρα” είναι μια ιστορία φαντασμάτων. Αυτό είναι πιθανό να οφείλεται εν μέρει στο ότι και τα δύο έργα στηρίζονται σε αρχετυπικές φόρμες του βικτωριανού μυθιστορήματος. Παρόλο που η “Γυναίκα με τα Μαύρα” γράφτηκε έναν αιώνα μετά, θα μπορούσε κάλλιστα να περάσει για βικτωριανό μυθιστόρημα χάρη στο ύφος του. Η φιγούρα της Γυναίκας, τα οικογενειακά μυστικά, οι θάνατοι και η τρέλα είναι όλα στοιχεία άρρηκτα συνυφασμένα με το βικτωριανό μυθιστόρημα. Η ομοιότητα ανάμεσα στους τίτλους μπορεί κάλλιστα να είναι τυχαία, αλλά, προσωπικά, προτιμώ να πιστεύω πως πρόκειται για ένα homage στον Collins και το κλασικό του πλέον έργο.

    Η “Γυναίκα με τα Μαύρα” γυρίστηκε άλλη μια φορά, το 1989, για το τηλεοπτικό δίκτυο ITV, ενώ πέρα από το θέατρο και τον κινηματογράφο μεταφέρθηκε και για το ραδιόφωνο.





    "No one holds command over me. No man. No god. No Prince.What is a claim of age for ones who are immortal? What is a claim of power for ones who defy death? Call your damnable hunt. We shall see who I drag screaming to hell with me."
     
     

  2. #2
    Αρθρογράφος Το Avatar του/της Above
    Εγγραφή
    21-04-2008
    Δημοσιεύσεις
    7.311
    Likes / Thanks
    Ήχοι, σκιές, μισοσκόταδα, ανάσες, ψίθυροι, απόκοσμες φιγούρες! Ο,τι απαιτείται για ταινία φαντασμάτων! Η ατμόσφαιρα καταπληκτική που μου θύμισε τα The Innocents(1961) The Haunting (1963) που τα σκεπάζει και τα διατηρεί όλα, κάνοντας το αναχρονιστικό και παλιό, κλασική διαχρονική αξία στις μέρες μας και περνά στην ανάγνωση της ταινίας σύγχρονα. Για την ακρίβεια όλα είναι παλιά και πεθαμένα, σκονισμένα, υγρά και μουχλιασμένα αλλά έχουν χάρη και αφορμή. Έχουν ποιότητα και σοβαρότητα μέσα στην ταινία.

    Δεν το ξεπετά εύκολα ο σκηνοθέτης και το υποστηρίζει το παλιό. Και αυτό είναι και η μεγάλη του δύναμη. Η ατμόσφαιρα και το βάρος της στην ταινία, που προκαλεί ανατριχίλες και σου περνά την ρίγη και τον φόβο!

    Ο Daniel Radcliffe -που έχει πεθάνει πλέον ως Harry Potter- κρατά την ταινία στους ωμούς του, ναι, επιδεικνύοντας ωριμότητα και ταλέντο στην έκφραση του και στην εσωτερικότητα του. Η ταινία όμως ξεπερνά και αυτόν σε ποιότητα, συνεπώς μια χαρά οι δυο τους συνυπάρχουν.

    Θέατρο


    Η ταινία είναι λειτουργικότατη πάνω στο είδος της, απολαυστική στο σινεμά και σίγουρα από τα καλύτερα βρετανικά θρίλερ των τελευταίων ετών, Μην πω γενικότερα του είδους των τελευταίων ετών!

    Εl, πολύ χαίρομαι που σε ξαναδιάβασα κινηματογραφικά μετά από μεγάλη απουσία! Εξαιρετικά γραμμένο το review σου, όπως και περίμενα να είναι βέβαια!

  3. #3
    TV Guru! Το Avatar του/της EmpressKaileena
    Εγγραφή
    24-07-2008
    Δημοσιεύσεις
    1.716
    Likes / Thanks
    Thanks για το review... Θα την δω οπωσδηποτε μιας και ειμαι φαν των ταινιων τρομου. Ελπιζω μονο ν'αξιζει οντως και να με κανει να νιωσω φοβο κι οχι φοβο τυπου ''πεταγομαι απο τη καρεκλα'' για λιγο. Θελω να με ανατριχιαζει.... Θελω να μου μεινει ο φοβος μεχρι το τελος.

    Θα κρατησω ομως μια πισινη γιατι εχω απογοητευτει πολλες φορες απο ταινιες τρομου.

     
     

  4. Thanks Above, elgalla thanked for this post
  5. #4
    Αρθρογράφος Το Avatar του/της elgalla
    Εγγραφή
    11-07-2008
    Τοποθεσία
    Οδός Τρεχαγύρευε, Αριθμός Τρεχαρώτα
    Δημοσιεύσεις
    2.270
    Likes / Thanks
    @Above,

    σίγουρα δεν μπορώ να πω πόσο καλή ή όχι είναι η ταινία στο είδος της σε σχέση με άλλες των τελευταίων ετών. Δεν παρακολουθώ πολύ ταινίες τρόμου, φοβάμαι πανεύκολα (βέβαια, όταν τα διαβάζω είμαι άνοιωθη, κάτι εξαιρετικά περίεργο, but I digress). Όμως είναι μια ταινία που, ως ένα βαθμό, ταιριάζει στη Hammer και την εκφράζει. Μου θύμισε λίγο το "Legend of the Hell House", μεταφορά του "Hell House" του Richard Matheson. Προσωπικά αυτό που είδα μου άρεσε. Από εκεί και πέρα, εύχομαι όσοι βλέπουν περισσότερο horror από εμένα να ασπαστούν την άποψή σου και η ταινία να έχει την επιτυχία που -θεωρώ ότι- της αξίζει. Κι εγώ, βέβαια, χαίρομαι που βρήκα χρόνο να κάτσω να γράψω κάτι παραπάνω από 10 γραμμές στο φόρουμ!

    @EmpressK

    ωχ, ωχ, μου βάζεις δύσκολα τώρα. Πραγματικά δεν είμαι ο κατάλληλος άνθρωπος να μιλήσει για φόβο. Ωστόσο, βλέποντας την ταινία, μου ήρθε στο μυαλό μια έκφραση από το "The Piano". "Like a sound that creeps inside you". Κάπως έτσι λειτούργησε για μένα η ατμόσφαιρα της ταινίας. Ελπίζω να μη σε απογοητεύσει.


    Υ.Γ. Κάτι που παρέλειψα να αναφέρω στο review ήταν η πανέμορφη αρχική σεκάνς, που έγινε κιόλας η δεύτερη αγαπημένη μου μετά από αυτήν του "The Hunger".
    Υ.Γ.2 Κι ένα αστείο γεγονός, γυρνώντας από το σινεμά χτες το βράδυ με τον φίλο μου, περπατάμε σε θεοσκότεινο δρομάκι, δεν ακούγεται απολύτως τίποτα και ξαφνικά ακούμε πίσω μας καμπανάκι από ποδήλατο, το οποίο έμοιαζε ανατριχιαστικά πολύ με τον ήχο ενός από τα παιχνίδια στην ταινία. Περιττό να πω ότι μας κόπηκαν τα ύπατα!
    Τελευταία επεξεργασία από τον/την elgalla; 11 Φεβρουαρίου 2012 στις 13:26

    "No one holds command over me. No man. No god. No Prince.What is a claim of age for ones who are immortal? What is a claim of power for ones who defy death? Call your damnable hunt. We shall see who I drag screaming to hell with me."
     
     

  6. Thanks Zolla, Above, Chiras365, bill667, EmpressKaileena, Bouzouxis7 thanked for this post
  7. #5
    TV Guru! Το Avatar του/της alexandra16
    Εγγραφή
    04-03-2008
    Δημοσιεύσεις
    1.525
    Likes / Thanks
    Το ειδα κι εγω αλλα δε μπορω να πω οτι τρελαθηκα.Ναι,μεν ειχε πολυ καλη ατμοσφαιρα και τα λοιπα αλλα μερικες φορες εβρισκα τον εαυτο μου να κουραζεται και να βαριεται λιγο.
    Επισης,ο Radcliffe,ενω ειμαι μεγαλη φαν του harry potter (βιβλια + ταινιες), δε με συγκινησε ποτε σαν ηθοποιος και δε μου αλλαξε ουτε τωρα τη γνωμη.
    Βεβαια ενταξει,το προσπαθει ο ανθρωπος με αλλες ταινιες,broadway κλπ,του αρεσει αυτο που κανει και φαινεται αλλα δεν μπορεις να τον πεις εναν απο τους καλυτερους ηθοποιους της γενιας του.Τουλαχιστον αυτη ειναι η προσωπικη μου γνωμη.

    Η ταινια γενικα ειναι καλη,αλλα αυτος που θελει ισως το κατι παραπανω μπορει να απογοητευτει



     
     

  8. Thanks sofakikal, elgalla thanked for this post
  9. #6
    TV Maniac Το Avatar του/της goggits
    Εγγραφή
    13-04-2011
    Τοποθεσία
    Thessaloniki
    Δημοσιεύσεις
    939
    Likes / Thanks
    Καταρχήν Elgalla πολύ ωραίο review για την ταινία και με πολύ καλή ανάλυση!!
    ΣΤην ταινία τώρα, την είδα χτες το βράδυ στον κινηματογράφο και μου άρεσε πάρα πολύ μπορώ να πω!!! Ολη η ατμόσφαιρα που σου δημιουργούσε η ταινία ήταν εκπληκτικήκαι σε έβαζε στο κλίμα ενός καλού θρίλερ!!! Στην αρχή βέβαια ψιλοκουράστηκα και μπερδεύτηκα αλλά μετά ήταν πολύ καλή!!
    Στην αρχή όταν είδα τον Daniel Radcliffe ψιλοξενίστηκα και μου φάνηκε ακόμα ως τον " Ηarry Potter " αλλά όσο περνούσε η ώρα μου άρεσε πάρα πολύ στον ρόλο και φάνηκε ότι μπορει να κάνει διαφορετικά πράγματα!
    Οπότε γενικώς ήταν από τις καλές ταινίες που έχω δει φέτος!!! 8,5/10

  10. Thanks Chiras365, Above, elgalla thanked for this post
  11. #7
    Αρχισυντάκτης Το Avatar του/της blackys88b
    Εγγραφή
    26-01-2010
    Τοποθεσία
    cyprus
    Δημοσιεύσεις
    76.090
    Likes / Thanks
    Εξαιρετικη η ατμοσφαιαρα της ταινιας, πολυ καλες ερμηνειες και ωραια αν και οχι δυσκολη υποθεση...οι σκηνες με τη γυναικα με τα μαυρα οταν εμφανιζοταν πολυ ωραια...η αρχικη σκηνη μου αρεσε και μενα παρα πολυ...και κατα την διαρκεια της ταινιας βρισκομουνα συνεχως σε ενταση...μου αρεσε και το τελος πολυ... να πω οτι εγω χαρηκα πολυ που πετυχε ο Radclife στο ρολο, τον θεωρω πολυ καλο ηθοποιο, και η ερμηνεια του στη ταινια ειναι η αποδειξη

    Elgalla συμφωνω με ολα οσα γραφεις...εξαιρετικο το review σου...

  12. Thanks Bouzouxis7, elgalla, Chiras365 thanked for this post
  13. #8
    TV Guru! Το Avatar του/της solonlakis
    Εγγραφή
    22-10-2007
    Δημοσιεύσεις
    1.662
    Likes / Thanks
    Ο.Κ. Πάμε να τρομάξουμε λοιπόν!!! Είμαι περίεργος να δω την ερμηνεία του Radcliffe και κατα πόσον μπόρεσε να διαφοροποιηθεί από τον Χάρυ Πότερ ρόλο του. Αν δεν είχε πει κατα καιρούς τόσες ανοησίες σε συνεντεύξεις θα τον είχα πάρει ποιο σοβαρά αλλά μικρός είναι όπότε συγχωρείτε.

    Elgala πολλά για την εμπεριστατωμένη παρουσίαση!

  14. Thanks Bouzouxis7, elgalla, Chiras365 thanked for this post
  15. #9
    Newbie Το Avatar του/της sam402
    Εγγραφή
    05-08-2010
    Δημοσιεύσεις
    68
    Likes / Thanks
    Πολύ καλή ταινία με ατμόσφαιρα θρίλερ και αγωνίας. Με κράτησε μέχρι τέλους. Πολύ καλή φωτογραφία, όπως και η ερμηνεία του Radcliffe που έπαιζε πολύ καλά. Να τη δείτε. 8/10 Εξαίρετικό ριβιού Elgala.

  16. Thanks elgalla thanked for this post
  17. #10
    Ενεργό Μέλος Το Avatar του/της sweetcharlote
    Εγγραφή
    17-09-2010
    Τοποθεσία
    Drama/Athens
    Δημοσιεύσεις
    124
    Likes / Thanks
    Μ’ άρεσε αρκετά αν και το όλο στυλ το έχουμε συναντήσει πολλές φόρες. Είναι ατμοσφαιρική ταινία και σε τρομάζει κάποιες φορές. Πολύ καλά σκηνικά και φωτογραφία όπως και ο Ραντκλιφ που μεγάλωσε υποκριτικά και άντρεψε.
    Η γυναίκα-φάντασμα πολύ ανατριχιαστική ώρες- ώρες. Το φινάλε το ήθελα αλλιώς όμως. 7/10.
    Καταπληκτικό review elgalla, από τα καλύτερα που έχω διαβάσει τελευταία.

  18. Thanks SINNER3, elgalla thanked for this post
Σελίδα 1 από 2 12 ΤελευταίοΤελευταίο

Δικαιώματα Δημοσίευσης

  • Δεν μπορείτε να δημοσιεύσετε νέα θέματα
  • Δεν μπορείτε να δημοσιεύετε απαντήσεις
  • Δεν μπορείτε να δημοσιεύσετε επισυναπτόμενα αρχεία
  • Δεν μπορείτε να επεξεργαστείτε τις δημοσιεύσεις σας
  •  
  • Ο BB code είναι σε λειτουργία
  • Τα Smilies είναι σε λειτουργία
  • Ο Κώδικας [IMG] είναι σε λειτουργία
  • Ο Κώδικας [VIDEO] είναι σε λειτουργία
  • Ο Κώδικας HTML είναι εκτός λειτουργίας
join us
style
switch to fluid
vBulletin & Site Copyright