Αποτελέσματα 1 έως 2 από 2

Θέμα: Side Effects (2013)

  1. #1
    TV Maniac Το Avatar του/της johnchatzo
    Εγγραφή
    07-04-2010
    Τοποθεσία
    Αθήνα
    Δημοσιεύσεις
    559
    Likes / Thanks

    Side Effects (2013)



    Σκηνοθεσία: Steven Soderbergh
    Σενάριο: Scott Z. Burns
    Ηθοποιοί: Jude Law / Rooney Mara / Channing Tatum / Catherine Zeta Jones
    Πρεμιέρα: 07/03/13
    Διάρκεια: 106 λεπτά

    "I guess it's all downhill from here" είπε το 1989 ο νεαρός Steven Soderbergh την ώρα που αποδεχόταν το Palme d'Or στις Κάννες για την πρώτη του ταινία Sex,Lies and Videotape. 25 Χρόνια και πολλές ταινίες αργότερα ο σκηνοθέτης επιτυχιών όπως τα Traffic, Ocean's Eleven, Erin Brockovich αλλά και μικρότερων ταινιών όπως τα Solaris, Out of Sight και The Limey δηλώνει πως το Side Effects είναι η τελευταία μεγάλου μήκους ταινία που σκηνοθετεί και τώρα θα ασχοληθεί περισσότερο με τη ζωγραφική και την τηλεόραση. Μιλάμε για ένα σκηνοθέτη που πάντοτε έπαιρνε ρίσκα με ταινίες που ήταν αδύνατο να ικανοποιήσουν μεγάλο μέρος του κοινού όπως τα The Good German και Schizopolis ή αφορούσαν την εξέλιξη του τρόπου κινηματογράφησης και διανομής ταινιών. Ελπίζω πως το διάλειμμα που θα πάρει να μην είναι μεγάλο και να επιστρέψει σε μερικά χρόνια. Μένει ακόμα βέβαια να κυκλοφορήσει το Behind the Candelabra με τους Michael Douglas και Matt Damon που θα προβληθεί στο HBO.

    Το Side Effects διαφημίζεται ως μία ταινία που προβάλλει τις επιπτώσεις που μπορεί να έχει η ανεξέλεγκτη χρήση χαπιών. Η Rooney Mara στην πρώτη ταινία της μετά το Κορίτσι με το Τατουάζ είναι η Emily Taylor. Μία νεαρή γυναίκα που ζει μόνη της μέχρι τη στιγμή που ο άντρας της, Martin (Channing Tatum) βγαίνει από τη φυλακή. Η Emily όμως που αντιμετώπιζε παλαιότερα πρόβλημα με κατάθλιψη, δεν περνάει καλά και έχει οικονομικές δυσκολίες. Αποφασίζει λοιπόν να χτυπήσει με το αυτοκίνητο της στον τοίχο. Επιβιώνει τελικά και αναλαμβάνει ο γιατρός Jonathan Banks (Jude Law) να την βοηθήσει. Ο γιατρός, που έχει τα δικά του οικονομικά προβλήματα, δεν καθυστερεί να της γράψει διάφορα χάπια που θα την βοηθήσουν να ξεπεράσει τα προβλήματά της. Στην ιστορία αναμιγνύεται και η Catherine Zeta-Jones ως η προηγούμενη ψυχίατρος της Emily.

    Ποιες είναι οι παρενέργειες σε όλα αυτά? Που μπορείς να φτάσει ένα άτομο όταν παίρνει ανεξέλενκτα διαφορετικά χάπια. Μπορεί να υπάρχουν παρενέργειες στη συμπεριφορά του και ποια είναι η πιθανότητα να αποτελεί κίνδυνο για τον εαυτό του και τους άλλους?






    Δεν αποκαλύπτω περισσότερα γιατί από το πρώτο 20λεπτο η ταινία παίρνει γρήγορους ρυθμούς και η μία ανατροπή διαδέχεται την άλλη. Μπορώ να πω πάντως πως οι παρενέργειες που έχουν τα φάρμακα, τουλάχιστον όπως παρουσιάζονται στην ταινία, περνάνε στο background και βρίσκουμε μπροστά μας το δυνατό και γεμάτο αποκαλύψεις σενάριο του Scott Z. Burns.

    Ο σεναριογράφος δεν δουλεύει πρώτη φορά με τον Soderbergh, με τα Informant και Contagion και το επερχόμενο σίκουελ του Planet of the Apes να αποτελούν μερικούς από τους τίτλους του μέχρι τώρα. Με το Side Effects δημιουργεί ένα neo noir έργο με πολλές ανατροπές που οδηγούν τα συναισθήματα και τις σκέψεις του θεατή σε διαφορετικές κατευθύνσεις όσο περνάει η ώρα. Πολλές καταστάσεις που βλέπουμε είναι τραβηγμένες και υπερβολικές αλλά είναι δύσκολο να διαμαρτυρηθείς. Διασκεδάζεις και παρακολουθείς με αγωνία τα όσα συμβαίνουν.

    Τα εύσημα πάνε κυρίως στον σκηνοθέτη Steven Soderbergh που για ακόμη μία φορά "γυρίζει" και μοντάρει την ταινία ως Peter Andrews και Mary Ann Bernard αντίστοιχα. Τα αποτέλεσμα είναι εξαιρετικό. Οι σεκάνς διαρκούν λίγο περισσότερο από το κανονικό και σε συνδυασμό με την πανέμορφη φωτογραφία μας δείχνουν με τον καλύτερο τρόπο τις καταστάσεις που βρίσκονται οι πρωταγωνιστές. Σημαντικό ρόλο σε αυτό παίζει και η μουσική του Thomas Newman. Μουσική και σκηνοθεσία μαζί δημιουργούν μία ονειρική ατμόσφαιρα που θυμάμαι να βλέπω στο Solaris.

    Στις ερμηνείες όλοι έχουν κάτι να δώσουν. Ο πάντοτε αξιόπιστος Jude Law θα μπορούσε εύκολα να παρουσιάσει τον Dr. Jonathan Banks ως ένα χαρακτήρα-καρικατούρα που τρελαίνεται λόγω των καταστάσεων που μπλέκεται. Κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει. Η ερμηνεία του είναι ρεαλιστική και παίζει ίσως τον πιο σημαντικό ρόλο στο να πιστέψουμε το όλο εγχείρημα. Η Rooney Mara βγάζει το make up, τα σκουλαρίκια και όλα τα αξεσουάρ που είχε ως Λίζμπεθ Σαλάντερ και παίρνει ακόμη έναν απαιτητικό ρόλο, δυσκολεύοντας τους θεατές να αναγνωρίσουν το πως πραγματικά νιώθει ως Emily Taylor. Σε bitch mode είναι η Catherine Zeta-Jones που επιστρέφει σε πιο ενδιαφέροντες ρόλους μετά από χρόνια. Αρκετά καλοί σε μικρότερους ρόλους ο Channing Tatum, η Vinessa Shaw (την οποία αγαπώ από το Two Lovers) και η Ann Dowd







    Τελικά το Side Effects είναι ένα θρίλερ που έχει τις δικές του παρενέργειες. Ο θεατής παρασύρεται από το εκπληκτικό σενάριο και την απίστευτη κινηματογράφηση του Soderbergh και δημιουργείται μία σύγχυση βλέποντας τους χαρακτήρες να αποκαλύπτονται. Με editing,σκηνοθεσία,μουσική και φωτογραφία σε πλήρη αρμονία, έχουμε ένα αισθητικά όμορφο και sexy, γεμάτο ανατροπές θρίλερ που αποτελεί μία από τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς, και ας είμαστε στις αρχές του 2013.

    Αν ο Soderbergh χρησιμοποιεί τη δικαιολογία της απόσυρσης για να αποκτά περισσότερη ενέργεια και να σκηνοθετεί τέτοιες ταινίες, τότε καλά κάνει. Αν πάλι όντως σκοπεύει να αποσυρθεί ελπίζω να είναι για μικρό διάστημα, γιατί στα 50 του αποδεικνύει και πάλι πως έχει πολλά να δώσει.


    Trailer (με spoilers)
    Τελευταία επεξεργασία από τον/την johnchatzo; 11 Μαρτίου 2013 στις 22:41

  2. #2
    Αρθρογράφος Το Avatar του/της Chiras365
    Εγγραφή
    04-10-2011
    Δημοσιεύσεις
    2.998
    Likes / Thanks

    Paranormal Effects

    Τελευταία δουλειά του Soderbergh και επίσημα, με τον τρόπο υλοποίησης της να το προδίδει άμεσα και ηχηρά.

    Με όλη του την μαεστρία, ο σκηνοθέτης λειτουργεί ως το συγκοινωνούν δοχείο των παρενεργειών που υφίστανται οι χαρακτήρες του με αυτών που θέλει και προκαλεί στον θεατή. Από το πρώτο γενικό πλάνο στην μουντή και γκριζωπή Νέα Υόρκη, όπου διαχειρίζεται την άψογη φωτογραφία, όπως και το βάθος πεδίου που 'παίζει' στην αρχή και το τέλος με τον φακό του και τέμνει την αφήγηση με την συναισθηματική φυλάκιση της πρωταγωνίστριας.

    Είναι ένα γεγονός πως το σενάριο του Side Effects οφείλεται για, ίσως, τα περισσότερα twists που έχουμε δει τον τελευταίο καιρό, πολλά από αυτά με μία σχηματική υφή, άψογα χειραγωγημένα όμως από τον Soderbergh και την κάμερα του. Η σεκάνς στο πάρτυ στην αρχή που κλέινει με την Rooney Mara να κοιτάει το είδωλο της στον σπασμένο καθρεπτη είναι ένα κινηματογραφικό όνειρο των απανταχού σινεφίλ και προτάσσει τις Χιτσκοκικές επιρροές της ταινίας που κάνουν την εμφάνιση τους σε όλη την διάρκεια.

    Με το πέρας ένιωσα μια χαοτική δίνη να παίρνει θέση, που λίγο πριν το τέλος βρήκε τον δρόμο της και εξελίχθηκε σε ένα πολύ υψηλού επιπέδου κρεσέντο του δημιουργού μέσω των ηθοποιών του. Η εξαιρετική Rooney Mara παίζει τον χαρακτήρα της με κλιμακούμενες εντάσεις, ξεκινώντας από την θλίψη, τον θυμό, περνώντας στην συμπάθεια και καταλήγοντας στην έκρηξη. Πολύ καλή η ερμηνεία της που κρατάει την ταινία και υποβαστάζει το σενάριο, κάτι που γίνεται και με τον πάντα καλό Jude Law και το πορτραίτο του ευυπόληπτου γιατρού, που όπως πολύ σωστά αναφέρεις Γιάννη, τον κρατάει μακριά από τα όρια της καρικατούρας και των υποκριτικών γκραβούρων.

    Το κομμάτι της ταινίας που την εκτοξεύει είναι χωρίς καμία αμφιβολία οι υπερφυσικές μουσικές εμπνεύσεις του Thomas Newman που συνδέει σκηνές, αφηγήσεις και εκκρίσεις ψυχοπαθητικών ορμών. Η διεύθυνση φωτογραφίας υπό τον Peter Andrews είναι ουσιώδης, καταγράφοντας την Νέα Υόρκη και ένα άτυπο 'φαρμακολογικό σύννεφο' που την ακολουθεί συνεχώς, όλα αυτά υπό την δούλευση του Steven Soderbergh και της δικής του εναπόθεσης δημιουργικής έμπνευσης και ταλέντου.

    Εν ολίγοις, η ταινία είναι ένα καλοδουλεμένο θρίλερ, πολυεπίπεδο και thought provoking που εξάπτει τις αισθήσεις ενός παιδευμένου ματιού και ειδικά κάποιου που έχει πρότερη επαφή με δουλειές του σκηνοθέτη. Ως προσωπικό σχόλιο για την φιλμογραφία του Sonderbergh, είμαι της άποψης ότι έχει εναποθέσει έργο σοβαρό και σημαντικό, πάντα με κόλαφο το αριστουργηματικό ανεξάρτητο φιλμ του 1989 με τίτλο 'Sex, Lies and Videotapes'. Οι πολυπληθείς δουλειές του ανά τα έτη συνοδεύτηκαν, όπως είναι λογικό, από αρκετές μέτριες και 'κενές' που ποτέ όμως δεν έχασαν την σφραγίδα του δημιουργού τους.

    Πολύ καλή η κριτική σου για την ταινία John, με βρίσκει σε πολύ μεγάλο βαθμό σύμφωνο!
     
     

  3. Thanks johnchatzo thanked for this post

Δικαιώματα Δημοσίευσης

  • Δεν μπορείτε να δημοσιεύσετε νέα θέματα
  • Δεν μπορείτε να δημοσιεύετε απαντήσεις
  • Δεν μπορείτε να δημοσιεύσετε επισυναπτόμενα αρχεία
  • Δεν μπορείτε να επεξεργαστείτε τις δημοσιεύσεις σας
  •  
  • Ο BB code είναι σε λειτουργία
  • Τα Smilies είναι σε λειτουργία
  • Ο Κώδικας [IMG] είναι σε λειτουργία
  • Ο Κώδικας [VIDEO] είναι σε λειτουργία
  • Ο Κώδικας HTML είναι εκτός λειτουργίας
join us
style
switch to fluid
vBulletin & Site Copyright