Σελίδα 1 από 6 123 ... ΤελευταίοΤελευταίο
Αποτελέσματα 1 έως 10 από 51

Θέμα: Βραβεία Emmy 2015: Προγνωστικά και ειδήσεις πριν τις υποψηφιότητες

  1. #1
    Αρθρογράφος Το Avatar του/της Chiras365
    Εγγραφή
    05-10-2011
    Δημοσιεύσεις
    2.980
    Likes / Thanks

    Βραβεία Emmy 2015: Προγνωστικά και ειδήσεις πριν τις υποψηφιότητες



    Τα βραβεία Emmy, ή απλά τα Emmy, είναι τα τηλεοπτικά βραβεία που λαμβάνουν χώρα κάθε χρόνο και θεωρούνται στο πεδίο τους ισοδύναμα με αυτά των Oscar για τον κινηματογράφο, των Tony για το θέατρο και των Grammy για τη μουσική. Πλέον εδώ και 66 χρόνια η Ακαδημία αναγνωρίζει την τελειότητα και την δέσμευση σε αυτήν στο πεδίο της τηλεόρασης. Με πάνω από 15.000 μέλη και τους Bruce Rosenblum, Jerry Petry και Maury McIntyre ως κυρίαρχα πρόσωπα, η προσέγγιση παραμένει η ίδια παρά τις δεδομένες αλλαγές στους κανόνες και τους πρωταγωνιστές.

    Όπως γνωρίζουμε και ήδη τονίστηκαν στα προηγούμενα αφιερώματα, η πρώτη τελετή που έλαβε χώρα το 1949 στο Los Angeles είχε μία άκρως τοπική μορφή και νικήτρια την Shirley Dinsdale ως καλύτερη τηλεοπτική προσωπικότητα της χρονιάς. Κατά το πέρας της επόμενης δεκαετίας οι κανόνες άλλαξαν, τα βραβεία απέκτησαν εθνικό ενδιαφέρον που αφορούσε όλο το φάσμα της Βόρειας Αμερικής. Το 1955 στην Νέα Υόρκη ιδρύθηκε το γνωστό σήμερα NATAS (National Academy of Television Arts and Sciences) όπου λειτούργησε ως το συγκοινωνούν δοχείο της Ανατολικής Ακτής με την Δυτική και το Los Angeles. Το 1974 επήλθε ο διαχωρισμός ημερήσιου με βραδινού προγράμματος που είχε ως αποτέλεσμα τις δύο ξεχωριστές τελετές που έχουμε έως σήμερα, σε δύο διαφορετικές ημερομηνίες. Τα Daytime και Primetime Emmy Awards. Ο νόμος του ημερολογίου των Emmy έχει τοποθετήσει την τηλεοπτική σεζόν από τις 1 Ιουνίου κάθε έτους έως και τις 31 Μαίου του επόμενου.



    The Game Of The Cards Is The New Black


    Πολυνίκης του θεσμού παραμένει έως και σήμερα ο 93χρονος Carl Reiner με 9 βραβεύσεις ως ηθοποιός και σεναριογράφος. Στο καθαρά υποκριτικό μέρος συναντούμε με 8 βραβεύσεις την Cloris Leachman (Mary Tyler Moore Show) ενώ με 7 έχουμε τον Ed Asner και την Mary Tyler Μoore, από τα οποία τα περισσότερα τα προσκόμισαν και οι δυο για το Mary Tyler Moore Show.

    Πολυνίκης τηλεοπτική σειρά εδώ και δύο έτη είναι το Saturday Night Live με 45 βραβεύσεις ξεπερνώντας το Frasier με τον ασύλληπτο αριθμό των 37. Το SNL εξακολουθεί να προβάλλεται σήμερα στην 40η του σεζόν. Μία εκ των επιδραστικότερων σειρών της ιστορίας, μαζί με το μεγάλο έργο του Aaron Sorkin παραμένουν οι δραματικές σειρές με τις περισσότερες συνολικές βραβεύσεις. Ο λόγος για το Hill Street Blues (1981-1987) και το The West Wing (1999-2006) που μοιράζονται την πρωτιά με 26 αγαλματίδια. Άξιο αναφοράς πως τα 9 από αυτά, το The West Wing τα απέσπασε στην αριστουργηματικής φύσης πρώτη σεζόν το 2000. Αυτές οι 2, μαζί με τα LA Law και Mad Men είναι οι 4 σειρές με τις περισσότερες επικρατήσεις στην μεγάλη κατηγορία της Καλύτερης Δραματικής Σειράς, με 4 βραβεύσεις. Με το περσινό του συμβολικό τέλος, το Breaking Bad κατάφερε να φτάσει τις 16 στο σύνολο.

    Η περσινή τελετή επιφύλαξε τη δεύτερη και τελευταία νίκη του Breaking Bad στην κορυφαία κατηγορία, ξεπερνώντας το τρομερό εμπόδιο του rookie True Detective. Επί τοις ουσίας καμία από τις άλλες υποψήφιες σεζόν δεν μπορούσε να ελπίζει για τη διάκριση, σε αντίθεση με τη φετινή σοδειά που σφύζει από πιθανότητες κι ελπίδες. Με την δεδομένη απουσία του True Detective, του οποίου η δεύτερη σεζόν θα διαγωνιστεί το 2016, ανοίγει η πόρτα σε τουλάχιστον δύο νέες προσθήκες στην κατηγορία. Η επικείμενη αλλαγή των κανόνων, επίσης, που ορίζει τον αριθμό των υποψήφιων σειρών από 6 σε 7 δημιουργεί νέες συνθήκες και ίσως μία σύνθεση που θα επιφέρει εκπλήξεις. Θετικές ή αρνητικές.

    Πριν περάσουμε στις αναλύσεις ανά κατηγορία, θεωρώ σκόπιμο να εστιάσουμε στις νέες αλλαγές των κανόνων. Πλέον φαντάζει ως αυτοσκοπός για την Ακαδημία να πηγαίνει με τα σημάδια των καιρών. Από τις αποκαλυπτικές περσινές δηλώσεις του Rosenblum περί της σύγχυσης στην κατηγοριοποίηση των σειρών ανά είδος μπορούμε να αφουγκραστούμε την επιθυμία της Ακαδημίας να ακολουθεί την μπλογκόσφαιρα και τις τάσεις της. Συγκεκριμένα, οι νέοι κανόνες ορίζουν πως:



    • Στις δύο κατηγορίες της κωμικής και δραματικής σειράς, οι υποψήφιοι αυξάνονται σε 7.
    • Κάθε σειρά που τα επεισόδιά της έχουν χρόνο περίπου στα 30 λεπτά, τότε μπορεί να διαγωνιστεί ως κωμική. Αντιθέτως, κάθε σειρά με επεισόδια της μίας ώρας διαγωνίζεται ως δραματική. Εάν υπάρχουν βάσιμες τάσεις προς αποφυγή μίας εκ των δύο κατηγοριών, οι παραγωγοί κάθε σειράς έχουν το δικαίωμα να υποβάλλουν αίτηση στην Ακαδημία η οποία από τη μεριά της έχει την υποχρέωση να την εξετάσει ενδελεχώς. Συγκεκριμένα, για τη σεζόν 2014-2015 οι αλλαγές των κατηγοριών υφίστανται στις περιπτώσεις του Orange is the New Black από κωμική σε δραματική και η παραμονή των Glee, Shameless & Jane the Virgin σε κωμική.
    • Παράταση της τελικής, ηλεκτρονικής, ψηφοφορίας σε συνάρτηση με το άνοιγμα των πιθανών ψηφοφόρων σε κάθε κατηγορία: Κάθε ψηφοφόρος έχει την υποχρέωση να παρακολουθήσει το υλικό που του αντιστοιχεί (συγκεκριμένη κατηγορία), για την εξακρίβωση του οποίου θα ελεγχθεί ηλεκτρονικώς. Η σύγκρουση συμφερόντων μεταξύ υποψήφιου και ψηφοφόρου επίσης, θα ελέγχεται. Μέχρι πέρυσι, κάθε κατηγορία ψηφιζόταν από μερικές εκατοντάδες άτομα, αναλόγως τον τομέα και την ειδίκευσή τους σε σχέση με το υλικό προς εξέταση. Φέτος, οι κανόνες ορίζουν νέες συνθήκες, τόσο ποσοτικές (αύξηση αριθμού ψηφοφόρων ανά κατηγορία) όσο και ποιοτικές (νεότερα άτομα)που θα ισχύσουν και στις δύο περιόδους της ψηφοφορίας -> (ψηφίζω για υποψήφιους / ψηφίζω για νικητές).
    • Η κατηγορία του MINI/TV SERIES χωρίζεται σε δύο διαφορετικές μεταξύ τους κατηγορίες των πέντε υποψηφίων με την ονομασία MINI SERIES & LIMITED SERIES.
    • Μόνο οι ηθοποιοί που εμφανίζονται σε λιγότερα από τα μισά επεισόδια μίας σεζόν μπορούν να λογίζονται ως κομπάρσοι (guests).
    • Η κατηγορία VARIETY SERIES χωρίζεται πλέον σε δύο διαφορετικές. Outstanding Variety Talk & Outstanding Variety Sketch.





    Η φετινή τελετή θα πραγματοποιηθεί στις 20 Σεπτεμβρίου και θα μεταδοθεί από το κανάλι FOX. Παρουσιαστής της βραδιάς θα είναι ο Andy Samberg, πρωταγωνιστής της σειράς Brooklyn Nine-Nine. Με όλους τους παλιούς νικητές, τα νέα φρέσκα πρόσωπα και το μεγάλο ταλέντο, ποιοι θα φτάσουν έως το τέλος και την ανακοίνωση των υποψηφιοτήτων στις 16 Ιουλίου?







    Ιστορικό Αρχείο




    COMEDY SERIES


    Τον περσινό Αύγουστο γράφτηκε ιστορία στο πεδίο της κωμωδίας με την όλο και πιο λογική, στα μάτια των ανθρώπων της Ακαδημίας, επικράτηση του Modern Family, ισοφαρίζοντας το ρεκόρ του Frasier με τα πέντε ακατάπαυστα βραβεία στην κατηγορία. Όπως και στην προαναφερθείσα περίπτωση, το Modern Family βραβεύεται από την πρώτη του σεζόν. Η φετινή έκτη σημαδεύτηκε από την πρόοδό του ως τελική ετυμηγορία και την τυπική, πλέον, ικανότητά του να παράγει ένα με δύο κλασσικά επεισόδια ανά σεζόν για το είδος. Μετά την περσινή επικράτηση στην κατηγορία της σκηνοθεσίας με το επεισόδιο Vegas, που εν τέλει στήριξε την βράβευση στη μεγάλη κατηγορία, φέτος μπορούμε να ξεχωρίσουμε μεμονωμένα επεισόδια όπως το Connection Lost (616) και το The Day We Almost Died (611) ως πιθανές διακρίσεις και δικλείδες ασφάλειας της σειράς για την παρουσία του στα ψηλά. Το ερώτημα που βασανίζει όλους μας και μάλλον τον ίδιο τον πρόεδρο της Ακαδημίας είναι εάν οι νέοι κανόνες θα ωθήσουν την αντίδραση που παρατηρείται για τις βραβεύσεις της σειράς ως κινητήρια ισχύ κατά αυτών ή εάν θα συνεχιστεί η παράδοση. Την υγιή απάντηση αυτού θα πρέπει να την αναζητήσουμε στους φετινούς πιθανούς συνυποψήφιους που θα ριχθούν στη σεζόν των βραβείων. Η στροφή προς την streaming υπηρεσία στην τηλεόραση έχει δώσει την ευκαιρία σε όλο και περισσότερες ιδέες να γαλουχηθούν μέσα και μέσω αυτής. Το Amazon στάθηκε δίπλα στο Transparent από την πρώτη στιγμή που κυκλοφόρησε ο πρωτότυπος πιλότος του, τον Φεβρουάριο του 2014. Με δημιουργό την Jill Soloway, διακεκριμένης ήδη σεναριογράφου από τα διακριτά της γραπτά στο Six Feet Under, η σειρά πραγματεύεται τις σχέσεις μίας εβραϊκής οικογένειας ύστερα από την αποκάλυψη του πατέρα πως είναι διαφυλικός. Σε μία εποχή που όλο και πιο συχνά τείνει να αναζητά τις αιτίες του εκμαυλισμού της ταυτότητάς της, το Transparent δείχνει να περνάει τα χαλαρά κριτήρια της κουλτούρας του σήμερα και ήδη αποτελεί ένα έργο που χαίρει σεβασμό κι αναγνώριση, ειδικά από τις ενώσεις και τα βραβεία του χώρου. Το επεισόδιο Best New Girl (108.) βραβεύτηκε με το βραβείο σκηνοθεσίας από το σωματείο των σκηνοθετών (DGA) και ως σύνολο, σήμερα, φαντάζει το αντίπαλο δέος του Modern Family.

    Έχοντας κατά νου τις διάφορες νύξεις για το ύφος της σημερινής κωμωδίας, ούτως ειπείν τον όρο dramedy και της φυγής από το κωμικό προς το αληθινό, μεγάλο ενδιαφέρον έχει το γεγονός πως τα Emmy δεν βραβεύουν σχεδόν ποτέ κάτι που δεν είναι καθαρόαιμα κωμικό. Μπορούμε να βρούμε συγκεκριμένες περιπτώσεις που κάτι τέτοιο έγινε και αποτελούν τις εξαιρέσεις που επιβεβαιώνουν τον κανόνα (Sex and the City – 2003, Ally McBeal - 1999). Με αυτήν την παρατήρηση ως πρόλογο, η επόμενη στάση είναι το Veep του HBO που ολοκληρώνει πλέον την τέταρτή του σεζόν στον αέρα. Έπειτα από το ποιοτικό peak με την αλάθητη τρίτη σεζόν που μεταφράστηκε στην είσοδο της σειράς στις υποψηφιότητες του σεναρίου, η φετινή χρονιά σήμανε το μεγάλο μα αναπόφευκτο βήμα της σειράς στο σενάριο. Η συγκυρία, χρονικά, δεν είναι η καλύτερη δυνατή καθώς υποθάλπεται από το μπάσιμο του Transparent και οι συζητήσεις στους κύκλους του Los Angeles δεν αναλώνονται τόσο στο πόσο αποδοτικό και καλό παραμένει το Veep. Σημαντική πληροφορία είναι αυτή της φυγής του δημιουργού, Armando Iannucci στο τέλος της σεζόν, προλογίζοντας ίσως την τελευταία ρεαλιστική ευκαιρία της σειράς για διάκριση. Τοτέμ της σεζόν μέχρι στιγμής είναι το East Wing (402), μία μεγάλη απάντηση στο αξεπέραστο Crate (309) χρονιάς που πέρασε. Το HBO, στον αγώνα της καμπάνιας, έστειλε στους ψηφοφόρους τα τρία πρώτα επεισόδια της σεζόν προς μελέτη. Στη συνέχεια, η κυριαρχία του The Big Bang Theory στην broadcast ζώνη συνεχίζεται αισίως και στην όγδοή του χρονιά. Η multi-camera σειρά του CBS έχει προκαλέσει την οργή των εχθρών της εδώ και χρόνια καθώς αποτελεί το δεύτερο μονοπώλιο της κατηγορίας, μετά το Modern Family, με υποψηφιότητες που συνήθως φαντάζουν άτοπες κι εν ολίγοις άδικες, παρά τον αυξανόμενο ανταγωνισμό. Είναι γεγονός πως η πέρασή του στην Ακαδημία μειώνεται χρόνο με τον χρόνο. Οι 8 υποψηφιότητες του 2013 έγιναν 6 το 2014 και φέτος ίσως ακόμη λιγότερες. Αυτό πάντως φαίνεται να μην επηρεάζει τη θέση του στη μεγάλη κατηγορία.

    Η επιστροφή του Louie για την πέμπτη του σεζόν έγινε με τον σύνηθες πλέον αφηγηματικό του αχταρμά που χτύπησε κόκκινο στην τέταρτη σεζόν. Η σειρά βραβεύτηκε πέρυσι για το εξαιρετικό σενάριο του So Did The Fat Lady. Φέτος τα επεισόδια είναι λιγότερα (8.) και το FX έχει στείλει στους ψηφοφόρους τα τέσσερα πρώτα, αφήνοντας έξω μάλλον το καλύτερο της σεζόν (505 - Untitled). Πηγαίνοντας πίσω στο HBO, η rookie χρονιά του Silicon Valley εκθειάστηκε πέρυσι από την κριτική που πιθανώς οφείλεται για την παρουσία του στην μεγάλη κατηγορία, ενάντια στις προβλέψεις. Ο χαμός του Christopher Evan Welch επηρέασε δημιουργικά τις αποφάσεις και η δεύτερη σεζόν είναι ένα βήμα πίσω για τη σειρά χωρίς αυτό να αποκλείει τη δεδομένη ποιότητα της γραφής του Judge ή τις πιθανότητες της επιστροφής της σειράς. Το κανάλι έστειλε τα τρία πρώτα επεισόδια προς μελέτη.

    Η σεζόν 2014-2015 υποδέχτηκε αρκετές νέες κωμωδίες στο πρόγραμμά της. Πέρα όλων των υπολοίπων, αυτή που ξεχώρισε εμπορικά ήταν το Unbreakable Kimmy Schmidt του Netflix με δημιουργούς τους Robert Carlock και Tina Fey. Ακολουθώντας την πετυχημένη συνταγή του 30 Rock, με πυξίδα την αρετή της ωριμότητας κι όχι της μίμησης, η Kimmy Schmidt σμιλεύτηκε ως χαρακτήρας-σύμβολο που ψιθυρίζει στα αυτιά αυτών που είναι ανοιχτοί να ακούσουν από έργα που δεν βαστάνε κάποιο ειδικό βάρος. Αποδεδειγμένα, τα αυτιά της Ακαδημίας ήταν εκεί τόσο για το 30 Rock όσο και για παρόμοιου είδους έργων που ξεχώρισαν στο παρελθόν. Αντίβαρο όλης αυτής της θετικής αύρας αποτελεί ο κακός χειρισμός του Netflix στο promotion, πράγμα ακατανόητο καθώς η εμπειρία από το House of Cards ήταν θετικότατη πάνω σε αυτό το κομμάτι. Αντιθέτως, το Unbreakable Kimmy Schmidt δεν είχε καμία τελετή προς τιμή του (πρεμιέρας κ.ο.κ) κι ακόμη δεν έχει ανακοινωθεί η καμπάνια του για τα βραβεία (εάν υπάρξει). Στους κύκλους του Los Angeles αναγνωρίζεται ως έργο αλλά μόνο στο επικοινωνιακό κομμάτι του word by mouth, που όπως γνωρίζουμε αυτό δεν μπορεί να οδηγήσει με ασφάλεια σε επιτυχία. Η έτερη νέα κωμική σειρά του Netflix είναι το Grace and Frankie με τις Jane Fonda και Lily Tomlin πρωταγωνίστριες, αλλά από τον πιλότο ακόμη διαφαίνονται οι χτυπητές αδυναμίες που δεν θα του επιτρέψουν να βρίσκεται σε συζητήσεις για την παρουσία του εδώ. Μεταφερόμενοι στην streaming υπηρεσία του Amazon, το Mozart in the Jungle αποτελεί ένα από τα πιο συναρπαστικά εγχειρήματα για το είδος με πρωτότυπη ματιά και φινέτσα, αλλά οι ελπίδες είναι λιγοστές. Στο κανάλι CW που συνήθως απαρτίζεται με σειρές αμφιβόλου ποιότητος, το Jane the Virgin κέρδισε αναπάντεχα τις καρδιές των κριτικών και των θεατών. Προέρχεται από την βράβευση της Gina Rodriguez με Χρυσή Σφαίρα, το Peaboyd Award, μία υπέροχη καμπάνια από το κανάλι που προτάσσει ως σλόγκαν τον ευχαριστήριο λόγο της πρωταγωνίστριας στις Χρυσές Σφαίρες και στο δικό μου μυαλό παραλληλίζεται με την περίπτωση της Ugly Betty που το 2007 έκανε την έκπληξη στα βραβεία. Από την ίδρυση του CW το 2006, καμία του σειρά δεν έχει προταθεί για Emmy στην εν λόγω κατηγορία. Άλλες νέες σειρές που ξεχώρισαν τη σεζόν που μας πέρασε είναι το Black-ish του ABC που χαρακτηρίζεται από την οξυδερκή του ματιά γύρω από θέματα που έχουν να κάνουν με το γένος, την κουλτούρα και τα φυλετικά απωθημένα, το υπέροχο You’re the Worst του FXX και το ενδιαφέρον κι ελαφρώς παραγνωρισμένο The Last Man on Earth του FOX. Βέβαια, η σεζόν που πέρασε μας έδωσε και το αναμενόμενο φινάλε του Parks & Recreation σε μία αναπάντεχα καλή έβδομη σεζόν και λογικά (και δικαίως) θα ακολουθήσει τα βήματα των The Office και 30 Rock, των οποίων τα τελευταία σενάρια προτάθηκαν στην ανάλογη κατηγορία.

    Άλλες σειρές που ξεχώρισαν την προηγούμενη σεζόν είναι το κορυφαίο Broad City, το Inside Amy Schumer, το Getting On, το Mom με τη θαρραλέα του προσέγγιση, το Looking, το Detectorists, το The Comeback και το Episodes.



    Πιθανές Υποψηφιότητες

    Jane the Virgin - The CW
    Louie - FX
    Modern Family - ABC
    Silicon Valley - HBO
    The Big Bang Theory - CBS
    Transparent - Amazon
    Veep - HBO


    ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΕΣ +/-


    COMEDY ACTRESS


    Julia Tyler Moore Dreyfus. Ένα ακόμη για την Julia Louis-Dreyfus και μπαίνει στο κλαμπ των έξι Emmys για ερμηνεία, κλαμπ που αναδιοργανώθηκε μόλις πέρυσι από την είσοδο της Allison Janney με τη διπλή της επιτυχία για το Mom και το Masters of Sex. Η Dreyfus, ως παραγωγός πλέον στο Veep, βάζει σε ισχύ την παροιμία του ''παλιού καλού κρασιού'', ερμηνευτικά και προσωπικά, καθώς εκτός από πανίσχυρη ηθοποιός, εξελίσσει ένα sex appeal που αρμονίζεται με τον διαβόητο χαρακτήρα της Selina Meyer. Στην τέταρτη σεζόν της σειράς επιλέγει συγκεκριμένες διόδους στην ερμηνεία της που έρχονται σε απόλυτη ισορροπία με την ωρίμανση του σεναρίου, αφήνοντας ανοιχτές μεταφράσεις γύρω από το μηδέν της μισανθρωπίας. Πραγματικά, μία tour-de-force παρουσία κι εμβληματική διεκπεραίωση που ακόμη και φέτος πολύ δύσκολα θα ξεπεραστεί. Το αντίο του Parks & Recreation έφερε την Amy Poehler, σαφώς απαξιωμένης από την Ακαδημία, με ένα από τα καλύτερά της επεισόδια στη σειρά, το διαφημισμένο Leslie and Ron (704) που της δίνει σίγουρα βάσιμες ελπίδες για ένα άξιο αντίο.

    Η συνέχεια της κατηγορίας χρίζει αποκρυπτογράφησης! Η τελευταία σεζόν του Nurse Jackie έχει λάβει σχεδόν μηδαμινή ανταπόκριση αλλά αυτό δεν προλογίζει τίποτα καθώς όλες του οι σεζόν είχαν παρόμοια αντιμετώπιση (με εξαίρεση την πρώτη) και η Edie Falco πάντα βρισκόταν μέσα. Σε μία δραματική στροφή κι όχι κωμική! Το οξύμωρο της ''υπόθεσης Nurse Jackie'' είναι πως το τελευταίο επεισόδιο της σειράς δεν θα βρεθεί μέσα στο φετινό καλεντάρι και ήδη υπάρχουν σκέψεις να σταλεί του χρόνου ως... μίνι ταινία! Ακόμη μία βετεράνος του θεσμού που μπορεί να βρεθεί στην κατηγορία (κι εάν συμβεί, θα είναι απόλυτα δίκαιο), είναι η Lisa Kudrow του The Comeback, μιας σειράς που έκανε κυριολεκτικά το comeback μετά από 10 έτη στο HBO επαναφέροντας τον χαρακτήρα της Valerie Cherish στη μικρή οθόνη. Γυρίζοντας στο μακρινό πλέον 2005, ο χαρακτήρας της Valerie ήταν όχι μόνο μπροστά από την εποχή της, ακόμη και για τα δεδομένα του HBO, αλλά κατάφερε να μπει σφήνα στα βραβεία έπειτα από την ιδιοφυή καμπάνια του καναλιού και την επιλογή επεισοδίου της Kudrow. Η άκρως αμφίρροπη φύση της κατηγορίας σε συνάρτηση με τους νέους κανονισμούς μπορεί να βοηθήσει την ηθοποιό στο μοίρασμα των ψήφων, ή και το αντίθετο λόγω της πληθώρας ονομάτων.

    Η νεοφερμένη Ellie Kemper του Unbreakable Kimmy Schmidt παραμένει ακόμη σχετική, αρκετούς μήνες μετά την προβολή της σειράς, οφείλοντας πολλά στη συμβολική περσόνα της Kimmy Schmidt, ένα πρόσωπο που στιγμάτισε την κωμωδία της περασμένης χρονιάς. Παραμένει μέγα ερωτηματικό η αποδοχή της σειράς εν γένει καθώς οι προθέσεις του Netflix ελέγχονται έως και σήμερα. Η επίσης ''νέα'' Gina Rodriguez, μόλις βραβευμένη με τη Χρυσή Σφαίρα έκανε το ξεπέταγμα με άνεση μέσα από την αποδοχή της σειράς κι έχει ως εχέγγυο την εξαιρετική της παρουσία στον πιλότο, ένα επεισόδιο που σίγουρα θα παρακολουθήσουν όσοι ψηφίσουν στην κατηγορία.

    Η αναμενόμενη αποτυχία του Grace and Frankie δεν αποφεύχθηκε ούτε με τις προσπάθειες των Lily Tomlin και Jane Fonda, ιδιαίτερα της πρώτης που σώζει τα προσχήματα του χαρακτήρα της. Η αλήθεια είναι πως η ''αναγνώριση του ονόματος'' λειτουργεί κάθε χρόνο στα βραβεία και το Grace and Frankie δίνει μία καλοζυγισμένη ασίστ στην Ακαδημία και για τις δύο και ειδικότερα για την Tomlin που μόλις το 2012 πήρε τη θέση της Kathryn Joosten ως ρυθμιστή του γκρουπ των ερμηνευτών στην Ακαδημία, κάτι που για όσους το γνωρίζουν έχει μεταφραστεί ως αυτόματη υποψηφιότητα. Προσωπικά, (θα) διστάζω να την προβλέψω.

    Συνεχίζοντας, η αμέσως επόμενη στάση είναι αυτή της Amy Schumer για τη δουλειά της στην τρίτη σεζόν του Inside Amy Schumer, μία post-φεμινιστική ωδή που έχει εισχωρήσει στην καθημερινότητα της σφαίρας ως το γεγονός της χρονιάς στην τηλεόραση. Τέτοιες κραυγές είναι που ζημιώνουν το μέλλον πολλών σειρών στα βραβεία, ειδικότερα για έργα που εξ αρχής έχουν μικρότερο στάτους κι ο αυτοσκοπός τους, σύμφωνα με τους θιασώτες τους, φαντάζει η πορεία τους προς το DVD Player του Χ ψηφοφόρου. Στην προκειμένη περίπτωση, πριν καν φτάσουμε σε αυτό, η κατάθεση της Schumer ως A’ ρόλος ελέγχεται καθώς σύμφωνα με την ιστορία των βραβείων, όσοι ερμηνευτές έρχονται από sketch-shows πηγαίνουν στους Β’ ρόλους. Προσωπικά θα περιμένω την επίσημη ανακοίνωση των ballots των υποψηφιοτήτων για να εξακριβωθεί η κατηγορία που θα κατατεθεί κι έπειτα θα προσπαθήσω να αναγνώσω τις πιθανότητές της, που εκ πρώτης όψεως είναι αρκετές.

    Η χρονιά που πέρασε χάρισε ιδιαίτερες παρουσίες στην κατηγορία, ξεκινώντας από την υποτιμημένη Anna Faris του Mom που συνεχίζει να βλέπει την πλάτη της Janney, την Tracee Ellis Ross του Black-ish, την Aya Cash του You're the Worst, την Alex Bornstein του Getting On, την Kristen Schaal του The Last Man on Earth, ιδιαίτερα στα πρώτα επεισόδια και φυσικά το αδιαφιλονίκητο δίδυμο της περασμένης χρονιάς, των Ilana Glazer και Abbi Jacobson του Broad City. Μία κατηγορία γρίφος, μέχρι το τέλος.



    Πιθανές Υποψηφιότητες

    Julia Louis-Dreyfus - Veep
    Edie Falco - Nurse Jackie
    Ellie Kemper - Unbreakable Kimmy Schmidt
    Lisa Kudrow - The Comeback
    Amy Poehler - Parks & Recreation
    Gina Rodriguez - Jane the Virgin


    ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΕΣ +/-



    COMEDY ACTOR


    Ακόμη μία προφανής επιλογή, ακόμη ένα Emmy για τον Jim Parsons του The Big Bang Theory που με την περσινή του επικράτηση έφτασε τα τέσσερα σε αριθμό. Ακόμη και φέτος διαθέτει ένα από τα χαρακτηριστικά επεισόδια που συνήθως του δίνουν τη νίκη αλλά ποτέ ξανά δεν είχε απέναντί του έναν αντίπαλο που τον ξεπερνούσε στην επιρροή πάνω στην εκάστοτε τάση της κουλτούρας, όπως φέτος με τον Jeffrey Tambor του Transparent. Στον επιφανή πλέον ρόλο του, ο Tambor βραβεύτηκε πρόσφατα με τη Χρυσή Σφαίρα και η προσωπογραφία που του έχει χτίσει τόσο προσεκτικά η δημιουργός της σειράς και η γύρω αποδοχή τον καθιστούν αδιαφιλονίκητο φαβορί για το βραβείο. Σε καθαρά πρακτικό επίπεδο, έχει στην κατοχή του το υλικό από θέμα ποιότητας, όχι όμως σχετικό με την κατηγορία καθαυτή καθώς το Transparent δεν είναι κωμική σειρά.

    Η επιστροφή του Louis C.K. με την πέμπτη σεζόν του Louie βάλλεται από το παντοτινό πρόβλημα του τρίπτυχου σεναριογράφου/σκηνοθέτη/ηθοποιού και των δυσδιάκριτων ορίων τους. Ο ηθοποιός Louis C.K. φαίνεται να μην μπορεί να βρει τη φόρμουλα με την Ακαδημία όσον αφορά το κομμάτι της νίκης και προσωπικά δεν το βρίσκω παράδοξο καθώς η σειρά είναι τόσο ενιαία και συμπαγής ως οντότητα που η τμηματοποίηση με σκοπό την κρίση της είναι λογικό να οδηγεί σε κώλυμα. Φέτος, ο Louis C.K. πάντως έχει το επεισόδιο 505 – Untiled, αλλά και το υποτιμημένο 503 – Cop Story, που πάντως επισκιάζεται από το guest του Michael Rapaport.

    Η είσοδος στο 2015 βρήκε τον William H. Macy με το αναπάντεχο βραβείο των συναδέλφων του (SAG) για την τέταρτη σεζόν του Shameless, μία σεζόν που αξίζει κάθε επισήμανση. Ερχόμενος από την πρώτη του υποψηφιότητα για τη σειρά το 2014, σε ένα σκανδαλώδες μετατόπισμα της σειράς από δράμα σε κωμωδία, επανέρχεται και φέτος στην κατηγορία με μία εξίσου καλή σεζόν για τον ίδιο, αλλά όχι για τη σειρά. Από την οπτική των βραβείων είναι σπάνιο να καταφέρνει κάποιος να σταθεροποιείται μετά από τέσσερα έτη απουσίας αλλά η τελευταία σοδειά του Α’ ανδρικού στην κωμωδία δεν χρίζει επαίνων ώστε να θεωρείται σπουδαίο γεγονός. Σε παρόμοιο μονοπάτι, μόνο προς την ακριβώς αντίθετη πλευρά, βρίσκονται οι Don Cheadle και Matt LeBlanc για τις τέταρτες σεζόν των House of Lies και Episodes αντίστοιχα. Στην περίπτωση του πρώτου, το House of Lies βρίσκεται εκτός συζητήσεων από την αρχή και οι υποψηφιότητές του ποτέ δεν δικαιολογήθηκαν από άλλη εκπροσώπηση της σειράς. Αντιθέτως, το Episodes βρέθηκε πέρυσι με την εξαιρετική συγκομιδή των υποψηφιοτήτων σε σενάριο και σκηνοθεσία, κάτι σχεδόν ακατόρθωτο και η υποστήριξη στο πρόσωπο του LeBlanc φαίνεται να μην φθίνει. Στο πρώτο μισό της τέταρτης σεζόν της σειράς, που είναι και καλό μισό της, διαθέτει το υλικό για να επιστρέψει το ίδιο δριμύς.

    Από τους νέους στην κατηγορία, η παρουσία του Billy Crystal στο αλα-Episodes, The Comedians φάνταζε από την αρχή ως κακή ιδέα, αλλά η ίδια η σειρά με διέψευσε και σίγουρα η πραγματική της αξία δεν είναι αυτή που αντικατοπτρίζεται από τις πρώτες κριτικές. Ο Billy Crystal μαζί με τον Josh Gad συνθέτουν το δίδυμο που αποδεικνύει ότι το χάσμα γενεών είναι τεχνητό. Μία υπέροχη παρουσία από τον βετεράνο που με το επεισόδιο 107 – Billy’s Birthday, εάν προταθεί, μπορεί να ελπίζει και για τη νίκη. Συνεχίζοντας, μετά το μπάσιμο του Will Forte στην ανεξάρτητη δραματουργία του κινηματογράφου, το The Last Man on Earth σήμανε την επιστροφή του στο στοιχείο που έγινε γνωστός, πλέον σε θέση ισχύος καθώς εκτός από πρωταγωνιστής είναι κι ο δημιουργός της σειράς. Με μία πραγματικά καταπληκτική αρχή δύο επεισοδίων (έχει το πλεονέκτημα της κατάθεσης ωριαίων επεισοδίων καθώς το FOX τα προέβαλλε καθ'αυτόν τον τρόπο), στα χαρτιά παραμένει ένας από τους πιθανούς συνδιεκδικητές και σίγουρα μία από τις προσωπικές μου επιλογές. Το επίσης νεοσύστατο Black-ish υπέφερε όλη τη χρονιά από το ασυγχρόνιστο πρόγραμμα του ABC αλλά εν τέλει καταφέρνει να πάρει την αναγνώριση που του αξίζει. Ήδη τιμημένο από την Ακαδημία πριν από λίγες ημέρες για την προσφορά του, προτάσσει ένα αξιόλογο καστ σε όλες τις ηλικίες και με βασικό πρωτεργάτη τον Anthony Anderson, στον καλύτερό του ρόλο μετά το guest του στο The Shield.

    Όσον αφορά υπόλοιπους πιθανούς υποψήφιους, ο Thomas Middleditch του Silicon Valley δεν ακολούθησε την επιτυχία του Silicon Valley την περυσινή σεζόν και δυσχεραίνει την θέση του και την δική μου άποψη περί πιθανοτήτων του καθώς δεν έχει δείξει τίποτα το διαφορετικό σε σχέση με το περσινό του προφίλ. Ο πρωτάρης στην αμερικάνικη τηλεόραση Gael Garcia Bernal είναι εξαίσιος στο μινιμαλιστικό μα τόσο συναισθηματικό προφίλ του μαέστρο Rodrigo στο Mozart in the Jungle που ελπίζω να μην ξεχαστεί. Υπόλοιπες ερμηνείες που ξεχώρισαν στην κατηγορία τη σεζόν 2014-2015 είναι του Jonathan Groff για το Looking, του Chris Geere για το You’re the Worst, του Adam Scott για το Parks & Recreation και των Toby Jones και Mackenzie Crook για το Detectorists.



    Πιθανές Υποψηφιότητες

    Louis C.K. - Louie
    Billy Crystal - The Comedians
    Matt LeBlanc - Episodes
    William H. Macy - Shameless
    Jim Parsons - The Big Bang Theory
    Jeffrey Tambor - Transparent


    ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΕΣ +/-



    COMEDY SUPPORTING ACTRESS


    Ο σταδιακός αφανισμός του Modern Family στις κατηγορίες των ερμηνειών συνέβη μόνο μετά την παρουσία άξιων παρουσιών από τις υπόλοιπες κωμωδίες που αναδύθηκαν. Το Mom του CBS, ειδικά στην πρώτη του χρονιά, δεν είχε την πρέπουσα αποδοχή ως έργο αλλά ξεχώρισε για την ερμηνεία της Allison Janney που σκίζει και στην κωμωδία, σε ένα 2014 με δύο βραβεύσεις για την ίδια. Έφτασε σύνολο τα έξι βραβεία. Φέτος βρίσκεται δικαίως, και πάλι, σε θέση ισχύος για τη δεύτερη σεζόν της σειράς που έδειξε σημαντικά σημάδια βελτίωσης σε σχέση με την προηγούμενη και προέταξε το ταλέντο των πρωταγωνιστριών της. Η Janney, εάν προταθεί, έχει να επιλέξει μέσα από μία πληθώρα επεισοδίων που συνδυάζουν μανιακή κωμωδία και λεπτό δράμα. Αντιθέτως, στην περίπτωση της Julie Bowen της έκτης σεζόν του Modern Family, η εμβέλεια είναι άγνωστη λέξη καθώς ο χαρακτήρας της συνήθως τείνει να μπαίνει και να απεμπλέκεται από ειδικές καταστάσεις – ιστορίες χωρίς να υπάρχει ιδιαίτερη σημασία ή βάρος για αυτόν. Με λίγα λόγια, παραμερίζοντας το υλικό που μπορεί να της δώσει την υποψηφιότητα και μετά από δύο βραβεύσεις στο παρελθόν, δεν βλέπω κάποιον λόγο να επαναλάβει νίκη, ειδικά εναντίον του φετινού ανταγωνισμού.

    Το Transparent του Amazon, έχοντας όλα τα θετικά που προανέφερα στην μεγάλη κατηγορία, κοσμείται από ένα γεμάτο καστ γυναικών όλων των ηλικιών. Το ''κοσμείται'' ίσως να μην περνάει τον πρώτο επιφανειακό έλεγχο καθώς είναι γεγονός πως όλοι οι γυναικείοι χαρακτήρες της σειράς πάσχουν στο σενάριο και τη σκιαγράφησή τους. Ερμηνευτικά, τα φώτα έχουν πέσει πάνω στην μανιοκαταθλιπτική φιγούρα της μητέρας-Judith Light που θεωρείται από τα φαβορί για πιθανή βράβευση. Σε δική μου ανάγνωση της σειράς, πιο ενδιαφέρον πορτραίτο μου φαίνεται αυτό της Gabby Hoffman που επιτέλους καταφέρνει να αποφύγει τη μανιέρα της mumblecore ανεξάρτητης δραματουργίας που είχε υποκύψει στους προηγούμενούς της ρόλους κι επανέφερε το θεμιτό mystique της δημιουργίας ενός χαρακτήρα από το μηδέν. Η Amy Landecker, επίσης, διαθέτει αρκετό υλικό που να μπορεί να δικαιολογήσει πιθανή της παρουσία. Το πόσο πιθανά είναι αυτά τα σενάρια κι εάν όντως θα είναι επιτυχές το μπάσιμο του Transparent στην κωμωδία θα αποδειχθεί την ημέρα των υποψηφιοτήτων. Τα πρώτα δείγματα των βραβείων ενώσεων και κριτικών δίνουν στη σειρά την απαραίτητη ώθηση.

    Μέρος του θριάμβου του Veep οφείλεται στην αξιοποίηση όλων των ηθοποιών του. Κάθε έργο που σέβεται τον εαυτό του με το να δίνει σημασία στις πρόβες συνήθως έχει πολύ καλύτερα αποτελέσματα στον φακό από προσπάθειες που βασίζονται στις επιλογές των ηθοποιών επί τόπου. Το Veep δουλεύει μέσα από τις πρόβες μηνών που λαμβάνουν χώρα την περίοδο των γυρισμάτων. Κάθε ηθοποιός, χωρίς καμία εξαίρεση, λειτουργεί ως ένα καλοκουρδισμένο ρολόι και το σενάριο συνεχίζει να δίνει τα πατήματα για την προώθηση συγκεκριμένων χαρακτήρων. Η Anna Chlumsky προέρχεται από δύο συνεχόμενες υποψηφιότητες και φέτος διαθέτει το επεισόδιο (405 – Convention) που μπορεί να της δώσει ακόμη και τη νίκη! Ακόμη ένα δραματικό ξέσπασμα που επιβεβαιώνει την γονεϊκή σχέση της κωμωδίας με την τραγωδία, χωρίς το ένα να βαραίνει το άλλο!

    Στην πρόσφατη παράδοση των βραβείων να επισημαίνουν ηθοποιούς που ξεχωρίζουν στα sketch-shows, η Kate McKinnon που προτάθηκε για πρώτη φορά πέρυσι παραμένει ό,τι καλύτερο διαθέτει το SNL στο καστ του και μία δεύτερη συνεχόμενη επισήμανση είναι πολύ πιθανή, λίγο πριν την είσοδό της στα κινηματογραφικά δρώμενα. Το ''by-default'' μπάσιμο της Mayim Bialik στην κατηγορία δεν δικαιολογείται βάσιμα ούτε φέτος και είμαι ιδιαίτερα περίεργος να δω εάν θα επηρεαστεί από την σταδιακή φυγή του The Big Bang Theory ως σειρά από το ραντάρ των βραβείων. Εναλλακτικές προτάσεις υπάρχουν στη θεωρία και η σημαντικότερη έρχεται από το μεγάλο ερωτηματικό ονόματι Unbreakable Kimmy Schidmt. Η Jane Krakowski, η καρδιά του 30 Rock στα δύσκολά του, παίζει στα δάχτυλά της έναν ζωγραφισμένο στα μέτρα της ρόλο που θυμίζει ίσως την περσόνα της Jenna Maroney σε πρώτη ματιά αλλά με το πέρας της σεζόν συνειδητοποιείται το βάθος του χαρακτήρα και η μοναδικότητά του σε σχέση με το παρελθόν της ηθοποιού. Αυτό ίσως είναι το θετικό για την ίδια, σε μία σειρά που ήδη διαθέτει δυνατές γυναικείες παρουσίες, όπως αυτής της Carol Kane, πάλι σε δεύτερο ρόλο.

    Από τις σημαντικές νέες παρουσίες στην κατηγορία τη σεζόν 2014-2015 ήταν αυτή της Amanda Peet στο Togetherness, ίσως περισσότερο στα πρώτα του επεισόδια καθώς στη συνέχεια το βάρος του σεναρίου δόθηκε στην έτερη θετική Melanie Lynskey. Το μεγαλύτερο ίσως fraud κατηγορίας είναι η μετακίνηση της Wendi McLendon-Covey εδώ, σε μια σειρά (The Goldbergs) που είναι με διαφορά το καλύτερό της σημείο αλλά επίσης με διαφορά η πρωταγωνίστριά του! Η πιο αγαπημένη μου ερμηνεία στην κατηγορία παραμένει, παραδοσιακά, αυτή της απίθανης Laurie Metcalf του Getting On σε μία θριαμβευτική δεύτερη σεζόν. Τα κακώς κείμενα του HBO, όταν υπάρχουν, είναι χτυπητά σε αποκρουστικό βαθμό. Τα παραδείγματα του παρελθόντος είναι πολλά και το Getting On, μαζί με το Looking, ανήκουν σε αυτά στο σήμερα. Ευτυχώς, το δεύτερο τυγχάνει καλύτερης καμπάνιας καθώς υπογραμμίζεται το καλύτερο επεισόδιο της σεζόν του, το 207 – Looking for a Plot όπου η Lauren Weedman διαθέτει ίσως το καλύτερο tape (κασέτα) από το φετινό γκρουπ ηθοποιών.

    Οι υπόλοιπες ερμηνείες που ξεχώρισαν είναι της εξαιρετικής Eden Sher του The Middle που δυστυχώς ενώ επιβραβεύεται από τα βραβεία Critic's Choice, ποτέ δεν βρίσκει τον δρόμο της εδώ, της Kether Donohue για το You're the Worst, της Merritt Wever για την τελευταία σεζόν του Nurse Jackie, της Stephnie Weir για το The Comedians, της Niecy Nash για το Getting On, της Carrie Brownstein για το Portlandia και της Kathleen Rose Perkins για το Episodes.



    Πιθανές Υποψηφιότητες

    Julie Bowen - Modern Family
    Anna Chlumsky - Veep
    Gabby Hoffmann - Transparent
    Allison Janney - Mom
    Judith Light - Transparent
    Kate McKinnon - SNL


    ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΕΣ +/-




    COMEDY SUPPORTING ACTOR


    Το σπάσιμο της τετράδας του Modern Family κρατεί καλά τα δύο τελευταία χρόνια δίνοντας την ευκαιρία σε νέους υποψήφιους να βρεθούν και να αφήσουν το δικού τους στίγμα στην κατηγορία. Μετά την απρόσμενη νίκη του Tony Hale το 2013, πέρυσι είχαμε την επιστροφή στα γνωστά λημέρια με τη νίκη του Ty Burrell. Φέτος μπορεί να επιστρέψουμε στο 2013 καθώς ο Hale έχει ήδη νικητήριο επεισόδιο (402 – East Wing) που ήδη συζητιέται για την είσοδό του και στην κατηγορία του σεναρίου. Κάθε επεισόδιο που εστιάζει στη δυναμική της σχέσης Selina-Gary χαρίζει μοναδικές, για τη σειρά, εξελίξεις. Από την υπόλοιπη οικογένεια του Modern Family, αυτός που φαίνεται να είναι ικανός να κρατήσει τη θέση του είναι ο Jesse Tyler Ferguson, χωρίς όμως να έχει το επεισόδιο (που είχε για παράδειγμα πέρυσι) να τον υποστηρίζει. Ο Ed O’Neill έλειψε πέρυσι, ενώ ο Eric Stonestreet τα τελευταία δύο χρόνια. Το αξιοπερίεργο της περίπτωσης των τεσσάρων ανδρών είναι η επιλογή των επεισοδίων προς εξέταση καθώς πάντα η παρουσία του ενός βοηθούσε ή ζημίωνε τον άλλον, αλλά πλέον βλέπουμε πως απλά ο ένας εξουδετερώνει τον άλλον μπροστά στο φάσμα του γενικότερου ανταγωνισμού της κατηγορίας.

    Επιστρέφοντας στο Veep, το πολυπληθές ανδρικό καστ καταφέρνει και ξεφεύγει από το συμπυκνωμένο υλικό κι όλοι τους αφήνουν το στίγμα που χαρακτηρίζει τη σειρά. Ο Gary Cole προτάθηκε πέρυσι στην κατηγορία των κομπάρσων και φέτος ανεβαίνει κατηγορία, κάτι που σίγουρα λιγοστεύει τις πιθανότητές του. Οι Timothy Simons, Matt Walsh και Kevin Dunn τον πλαισιώνουν επάξια αλλά η πραγματικά μεγάλη προσθήκη στο καστ είναι του Hugh Laurie στην επιστροφή του στην τηλεόραση μετά το House. Σύμφωνα με τους νέους κανόνες έγκειται επίσημα σε αυτήν την κατηγορία κι όχι στων κομπάρσων και προσωπικά βρίσκω αμφίβολη την παρουσία του στις υποψηφιότητες, σε αντίθεση με τη γενική ομολογία που τον συμπεριλαμβάνει στις επιλογές.

    Από το Unbreakable Kimmy Schmidt είχαμε το breakthrough του άγνωστου Tituss Burgess που μπορεί να μην έχει τη φήμη αλλά το γκελ της ερμηνείας του συνεχίζει να ισχύει και θεωρώ πως είναι πολύ πιθανό να είναι μέσα στους έξι. Ο χαρακτήρας που υποδύεται καταφέρνει να στέκεται ίσα απέναντι στη Kimmy Schmidt και να τη στηρίζει άψογα. Εάν θα καταφέρει να πάρει τη θέση κάποιου από τη περσινή φουρνιά, αυτή θα είναι είτε του Adam Driver της τέταρτης σεζόν του Girls, μία εντελώς αποτυχημένης επαναπροσδιόρισης της σειράς, είτε του Fred Armisen του Portlandia που έκανε την έκπληξη πέρυσι στην τέταρτη σεζόν της σειράς αλλά φέτος δεν έφτασε στα ίδια επίπεδα. Σχετικά ασφαλής φαίνεται να είναι η θέση του Andre Braugher για τη δεύτερη σεζόν του Brooklyn Nine-Nine, ακόμη μίας σειράς που έκανε ένα βήμα πίσω ποιοτικά αλλά οι ερμηνευτές του το κρατάνε σε ανεκτά επίπεδα.

    Στις νέες σειρές της σεζόν, η υποβάθμιση του Josh Gad σε δεύτερο ρόλο για το The Comedians ίσως τον ωφελήσει και ίσως μεταφράζεται λογικά έπειτα από την κατεύθυνση της σειράς στο δεύτερο μισό της σεζόν. Θα αποτελέσει μία δικαιολογημένη επιλογή καθώς διαθέτει το όνομα, το υλικό σε περισσότερα από ένα-δύο επεισόδια και υπό συνθήκες μπορεί να συμβάλει στην ασφάλεια του μέλλοντος της σειράς. Από το αξιόλογο Togetherness, ο Steve Zissis δεν είναι μόνο ένας από τους δημιουργούς του αλλά συμπρωταγωνιστεί σε έναν ρόλο χτισμένο στο προφίλ που φαίνεται να έχει χτίσει ως ηθοποιός. Ως αποτυχημένος στην υποκριτική και στην ίδια τη ζωή, ψάχνοντας απαντήσεις από κάθε τι, ο χαρακτήρας του Zissis και η αυτοσχέδιά του μορφή δίνει χώρο για κάποιες ποιοτικές καταθέσεις από τον ίδιο που υπό προϋποθέσεις μπορεί να αναγνωριστούν, αλλά πιθανότερα θα αγνοηθούν.

    Στην τελευταία σεζόν του Parks & Recreation δίνεται η ευκαιρία στον Chris Pratt, πλέον κινηματογραφικού αστέρα, να λάμψει πάνω στους χαρακτήρες που έπλασε όλα τα χρόνια αλλά η λάμψη του δεν είναι ικανή να καλύψει το παντοτινό άστρο του Nick Offerman που έχει αδίκως παραγνωριστεί όλα αυτά τα χρόνια ως Ron Swanson. Επιγραμματικά, οι υπόλοιπες ερμηνείες της κατηγορίας που ξεχώρισαν τη σεζόν 2014-2015 είναι του Mel Rodriguez για το Getting On, του Terry Crews για το Brooklyn Nine-Nine, του T.J Miller για το Silicon Valley, του Murray Burlett για το Looking και του Desmin Borges για το You’re the Worst.



    Πιθανές Υποψηφιότητες

    Andre Braugher - Brooklyn Nine-Nine
    Tituss Burgess - Unbreakable Kimmy Schmidt
    Ty Burell - Modern Family
    Jesse Tyler Ferguson - Modern Family
    Josh Gad - The Comedians
    Tony Hale - Veep


    ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΕΣ +/-




    COMEDY GUESTS



    Οι νέοι κανόνες της Ακαδημίας που ορίζουν εκ νέου, ή μάλλον υπενθυμίζουν, τη σημασία του όρου κομπάρσου σε σειρά έρχονται να ταράξουν τα νερά με τους συνήθεις ύποπτους να έρχονται και να φεύγουν από τις προβλέψεις. Η σεζόν 2014-2015 έδωσε πολλές στιγμές όπου ηθοποιοί ικανοποίησαν με λιγοστό χρόνο μπροστά από τον φακό. Το Saturday Night Live στην 40η του σεζόν έδωσε κάποια αξιόλογα επεισόδια που οφείλονται κυρίως στους καλεσμένους τους. Sarah Silverman, Scarlett Johansson στις γυναίκες και Bill Hader, Louis CK, Woody Harrelsson και Dwayne Johnson στους άνδρες είναι μερικά από τα πιο γνωστά ονόματα που πέρασαν από το στούντιο του NBC. Η Silverman θεωρείται σίγουρη από πολλούς και παρόλο που δεν είμαι απόλυτα θετικός, θα στηρίξω την πρόβλεψη. Στους άνδρες, ο Bill Hader θα επιστρέψει στις υποψηφιότητες ενώ το σόου του Harrelson είναι πολύ ψηλά στις συζητήσεις στο Los Angeles.

    Η έτερη ''δεξαμενή'' από καλεσμένους είναι το The Big Bang Theory που φιλοξένησε τον Billy Bob Thornton σε μία αξιομνημόνευτη ερμηνεία και τις Christine Baranski και Laurie Metcalf στην τακτική τους επιστροφή στη σειρά. Μπορεί το Mike and Molly να είναι μια από τις πλέον περίεργες σειρές εκεί έξω ως προς τη σκοπιά του(δεν μπορώ να το κατανοήσω, ακόμη), αλλά μας συνηθίζει σε πολύ δυνατές παρουσίες κατά μήκους των σεζόν. Φέτος η Kathy Bates επέστρεψε σε ένα όμορφο επεισόδιο ενώ η Margo Martindale έχει διπλή παρουσία σε ρόλο χτισμένο πάνω της.

    Το Modern Family έχει την παράδοση με το μέρος του όσον αφορά την αποδοχή των Emmy στους καλεσμένους του και φέτος εμφανίστηκαν οι γνωστοί στη σειρά Elizabeth Banks, Fred Wilard και Nathan Lane. Η πρώτη ίσως υποστηρίζεται κι από τις εξωτερικές δυνάμεις της show business καθώς το όνομά της θεωρείται καυτό αυτήν τη στιγμή στη βιομηχανία. Από το Shameless, η Joan Cusack επωφελείται από την αλλαγή είδους της σειράς καθώς είναι ίσως η πιο κωμική φιγούρα της. Η επιστροφή της πρέπει να θεωρείται ασφαλής. Στο δραματικό Transparent, η έτερη τρανς φιγούρα του Bradley Whitford ήτανε το απαραίτητο στήριγμα του Tambor στην εξέλιξη του χαρακτήρα του!

    Το Unbreakable Kimmy Schmidt έδωσε την ευκαιρία σε πολλούς ηθοποιούς να λάμψουν μέσα από μικρό τηλεοπτικό χρόνο. Πρώτος από όλους ο ξεκαρδιστικός Jon Hamm που το buzz του Mad Men ακολούθησε το buzz αυτού του guest. Θα είναι αυτό το πρώτο Emmy του ηθοποιού? Η Tina Fey ακολούθησε σε μικρότερο βαθμό και οι Tim Blake Nelson, Richard Kind, Dean Norris και Christine Ebersole έκαναν εκτάκτως την εμφάνισή τους. Το Mom μπορεί να μην χαίρει ακόμη την αναγνώριση που του αξίζει αλλά σε αυτό το κείμενο θα τονιστούν σίγουρα οι παρουσίες των Octavia Spencer και Jaime Pressly που από του χρόνου θα είναι βασικές παρουσίες στη σειρά. Το ντουέτο Laurence Fishburne-Jennifer Lewis είναι από τα highlights της πρώτης σεζόν του Black-ish και περιμένουμε με ενδιαφέρον το εάν η Ακαδημία θα υποδεχθεί θερμά τη σειρά. Στο Louie, τα δεδομένα guests που κάθε χρόνο ξεχωρίζουν μπορεί να μην υπήρχαν στη (μισή) πέμπτη σεζόν αλλά αυτό του Michael Rapaport για το 503 – Cop Story είναι τουλάχιστον άξιο αναφοράς.

    Οι θρύλοι της κωμωδίας Mel Brooks και Dick Van Dyke πέρασαν από τα The Comedians και The Middle αντίστοιχα και κάθε πιθανή αναγνώριση του δεύτερου είναι ευπρόσδεκτη από τη μεριά μου. Η φρενίτιδα που ακολουθεί το Inside Amy Schumer έχει ως τοτέμ της το επεισόδιο 12 Angry Men Inside Amy Schumer, ένα από τα καλύτερα τηλεοπτικά συμβάντα της σεζόν, όπου οι Paul Giamatti, John Hawkes κι άλλοι γνωστοί ηθοποιοί έδωσαν τα πάντα. Σε αντίστοιχη νότα, ο περσινός υποψήφιος Steve Buscemi επέστρεψε στην πέμπτη σεζόν του Portlandia αλλά πιθανή του επιστροφή στην κατηγορία φαντάζει δύσκολη. Τέλος, το σχεδόν άριστο εγχείρημα της δεύτερης σεζόν του Broad City φιλοξένησε τις Susie Essman και Patricia Clarkson σε αξιομνημόνευτος ρόλους.

    Στις γυναίκες, ξεχώρισαν επίσης οι Kyra Sedwick για το Brooklyn Nine-Nine, Rita Moreno για το Jane the Virgin και Mary Steenburgen για το Togetherness. Στους άνδρες, αισθητή έκαναν την παρουσία τους οι Josh Charles για το Inside Amy Schumer, Scott Bakula για το Looking και Steve Webber για το The Comedians.




    Πιθανές Υποψηφιότητες / Γυναίκες

    Kathy Bates - Mike and Molly
    Joan Cusack - Shameless
    Tina Fey - Unbreakable Kimmy Schmidt
    Scarlett Johansson - SNL
    Laurie Metcalf - The Big Bang Theory
    Sarah Silverman - SNL


    ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΕΣ +/-



    Πιθανές Υποψηφιότητες / Άνδρες


    Louis CK - SNL
    Paul Giamatti - Inside Amy Schumer
    Bill Hader - SNL
    Jon Hamm - Unbreakable Kimmy Schmidt
    Billy Bob Thornton - The Big Bang Theory
    Bradley Whitford - Transparent



    ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΕΣ +/-




    DRAMA SERIES



    No Breaking Bad, No True Detective. Το 2014 σημαδεύτηκε από την αποδοχή της απουσίας και των δύο. Από μαθηματικής απόψεως, είμαστε μείον δύο και συν ένα (βάση των νέων κανόνων). Τρεις νέες θέσεις λοιπόν ανοίγουν για σειρές που είτε θα βρεθούν πρώτη φορά υποψήφιες είτε θα επιστρέψουν. Η ανάγνωση του τι από τα δύο θα γίνει είναι ο φετινός γρίφος της κατηγορίας.

    Με την αποχαιρετιστήριά του κι όχι άριστη σεζόν, το Mad Men κόβει στα δύο τον σύνδεσμο που μας ένωνε με την προηγούμενη εποχή στην αμερικάνικη τηλεόραση. Τα εφτά τελευταία επεισόδια έκλεισαν την ιστορία του Don Draper αφήνοντας μία νοσταλγική νότα. Η προσέγγιση του Matthew Weiner κυμάνθηκε γύρω από την προσωπολατρία του ειδώλου του Don Draper αφήνοντας στην άκρη τα υπόλοιπα. Μιας και το φινάλε ήταν ικανοποιητικό για την ιστορία της σειράς, κρίνω ορθό την επισήμανσή του στο σενάριο και πιστεύω πως ακόμη και η επικράτησή του είναι ιδιαίτερα πιθανή. Στη συζήτηση της μεγάλης κατηγορίας όμως η σειρά δεν διαθέτει το υλικό (3 σετάκια επεισοδίων), ούτε την ένωση με τις τέσσερις πρώτες σεζόν που έγραψαν ιστορία στα βραβεία. Από την άλλη πλευρά, υπάρχει το επιχείρημα της τάσης της Ακαδημίας να επιβραβεύει τις τελευταίες σεζόν των σειρών που επηρέασαν δραματικά την κουλτούρα της εποχής, είτε αυτή λέγεται έκτη σεζόν του The Sopranos είτε πέμπτη του Breaking Bad. Το επιχείρημα αυτό λήγει στην παρουσίαση του υλικού και το Mad Men, πολύ απλά, δεν το έχει.

    Η τρίτη σεζόν του House of Cards ήταν η λιγότερο αποδεκτή από τους κριτικούς και ορθώς καθώς το επίπεδο σεζόν με τη σεζόν φθίνει. Το δράμα του Netflix όρισε νέες κατευθύνσεις υπό το νέο πρίσμα της θέσης του Francis Underwood. Στα πρακτικά, υπάρχουν συγκεκριμένα επεισόδια-δολώματα για τα βραβεία που πολύ πιθανώς οι ψηφοφόροι θα λυσσάξουν να ψηφίσουν (306 – Chapter 32, 311 – Chapter 37), όπως έγινε πέρυσι με το 201 – Chapter 13. Εκτός αυτού, στην προοπτική της νέας προεδρίας του 2016 στις Ηνωμένες Πολιτείες, σειρές του τύπου του House of Cards πάντα θα υπερισχύουν αυτές του Scandal, όπου η ακαδημαϊκή κρίση ψάχνει την καλύτερη μίξη της πόζας με τη πρόζα του πολιτικού λόγου. Είναι τουλάχιστον θλιβερό που αυτό, σήμερα, συναντιέται στο House of Cards.

    Τηλεοπτικά έργα που ξεπερνάνε την τέταρτή τους σεζόν, συνήθως λυγίζουν από το βάρος της άρτιας αφήγησης... ή αυτό του syndication. Στην πέμπτη σεζόν του, το Game of Thrones όχι μόνο λυγίζει αλλά παίρνει συνειδητές αποφάσεις που ρίχνουν πολύ την ποιότητά του. Μετά την περσινή αξιόλογη σεζόν φέτος ρίχνεται στα βραβεία χωρίς το υλικό (το HBO έχει καταθέσει τα 503 και 504 στους ψηφοφόρους, πράγμα όχι ενθαρρυντικό), αλλά η θέση του είναι ασφαλής συνυπολογίζοντας τις τεχνικές διακρίσεις που θα έχει και φέτος. Ακόμη μία σειρά που πέρασε το φράγμα της τέταρτης σεζόν είναι το βρετανικό Downton Abbey που συνεχίζει την ιστορία του με νέες ίντριγκες, που έχουν κυρίως να κάνουν με τα πράγματα μέσα κι όχι έξω από τον Πύργο. Η πτώση της ποιότητας ελέγχθηκε άμεσα από τα βρετανικά βραβεία BAFTA που δεν ψηφίζουν τη σειρά εδώ και τρία έτη, αλλά η αμερικάνικη Ακαδημία κρίνει πως παραμένει σημαντικό και φέτος, μετά από τόσα έτη παρουσίας και την αύξηση των υποψηφίων, φαντάζει απίθανο να λείπει. Μπορούμε όμως να πούμε κάτι τέτοιο με σιγουριά? Στα τελευταία δύο αφιερώματα (2014, 2013) άφησα τη σειρά επιδεικτικά έξω από τις προβλέψεις μου και βρίσκομαι μισό βήμα πριν το ξανακάνω.

    Η μεταφορά του Orange is the New Black ως δραματική σειρά κρίνεται δίκαιη και ίσως αποβεί λυτρωτική στις πιθανότητες περισσότερων νικών της. Το Netflix μπορεί να μην έχει αποστείλει ακόμη τα FYC DVDs, αλλά το μεγάλο μπαμ γίνεται άμεσα με το 201 – Thirsty Bird, ως απόλυτο δείγμα της σειράς στο σενάριο, τη σκηνοθεσία και την πρωταγωνιστική ερμηνεία. Ακόμη μία θετική πλευρά της μετακίνησης της σειράς είναι η αμεσότητα αυτής. Ποτέ δεν πρόλαβε να μπολιάσει το πέρας της ως κωμωδία μέσα στον ένα χρόνο παραμονής της εκεί. Μάλιστα, δεν κατάφερε να κερδίσει κανένα μεγάλο βραβείο τη στιγμή που θεωρούνταν το φαβορί από πλευρά ποιότητας. Ως δραματική σειρά, πλέον, εξαλείφονται και οι τελευταίοι ενδοιασμοί που μπορεί να υπήρχαν κατά την περίοδο της ψηφοφορίας και μπορούμε να δούμε ακόμη περισσότερες υποψηφιότητες. Στο δικό μου βιβλίο, αυτή η σειρά μπορεί να προκαλέσει τη μεγάλη έκπληξη της κατηγορίας.

    Το έργο φαινόμενο της σεζόν είναι το Empire που αποτελεί ορόσημο της σημερινής τάσης της κουλτούρας και προκαλεί πολύ περισσότερο ντόρο από τον πρόσφατο του Scandal. Ο πιλότος (101 - Pilot) θεωρείται το μεγάλο χαρτί για την είσοδο στην κατηγορία, στην οποία είμαι πλήρως αντίθετος. Η πρωτάρα σεζόν της χρονιάς όμως έρχεται από το AMC και το spin-off του Breaking Bad, το Better Call Saul που αναπάντεχα κέρδισε τις εντυπώσεις δημιουργώντας φύσει και θέσει ένα έργο με ρίζες κι επιρροές και συνάμα εξ’ολοκλήρου αυτόνομο. Η πιθανότητα παρουσίας του στη μεγάλη κατηγορία θέλω να πιστεύω πως παραμένει υψηλή μετά το ντεμαράζ δηλώσεων τους περασμένους μήνες, αλλά κοντοστέκομαι μπροστά στην ορμή άλλων που ίσως τη δεδομένη στιγμή να μην είναι... καλύτεροι. Πάραυτα, η θέση του Vince Gilligan στην κατηγορία της σκηνοθεσίας για τον πιλότο (101 - Uno) είναι κρατημένη.

    Το μεγάλο ενδιαφέρον του τελευταίου μήνα, επίσημα σεζόν των βραβείων, είναι η ανάγνωση της τύχης του The Americans στα φετινά βραβεία. Μπορεί από θεωρητικής πλευράς να έγκειται από την πρώτη στιγμή στο ραντάρ κάθε βραβείου (κατασκοπία-αντιήρωες-κριτική υποστήριξη), μέχρι σήμερα όμως έχει αποκλειστεί πλήρως από τα Emmy. Η τρίτη του σεζόν, πολύ καλή αλλά όχι τόσο καλή όσο η δεύτερη, συνεχίζει να βρίσκεται μέσα στην αποθέωση της κριτικής και καταφέρνει να κάνει το ένα βήμα παραπέρα, εκ των έσω, αφήνοντας τα μυστικά να... πετάξουν. Η δημιουργία της συναρπαστικής αυτής αφηγηματικής οδού μπορεί να επηρεάσει, επιτέλους, την Ακαδημία, τονίζοντας ακόμη περισσότερο την άνοδο του αντιηρωισμού και του δράματος χαρακτήρων, ενώ στην πραγματικότητα δεν πρόκειται απόλυτα για τέτοιο δράμα. Η νέα θέση στην κατηγορία μπορεί να προσελκύει πολλούς νέους μνηστήρες, αλλά για πρώτη φορά το παρών κείμενο θα πάρει την απόφαση να βάλει το The Americans στις επίσημες επιλογές του.

    Τον περασμένο Ιανουάριο οι Χρυσές Σφαίρες αποφάσισαν να τιμήσουν τη νέα σειρά του Showtime, The Affair, που έκανε αξιόλογη είσοδο στην τηλεόραση με την αλα-Rashomon αφήγηση να συναρπάζει το κοινό. Το μεγαλύτερο μέρος της αμερικάνικης ανταπόκρισης εμμένει συνειδητά στο θέμα της απιστίας, που είναι ένα από τα θέματα που λογίζεται η σειρά και δημιουργεί πολύ ενδιαφέροντα ερωτηματικά ως προς την πραγματική πρόθεση των δημιουργών κι αυτή που εν τέλει εκλαμβάνεται από το κοινό. Η Sarah Treem, δημιουργός της σειράς, δήλωσε πρόσφατα πως εφόσον η ανταπόκριση παραμένει θετική δεν την ενδιαφέρει με ποιον τρόπο εκλαμβάνεται η σειρά ως σύνολο από τον δέκτη. Αντιθέτως, εξετάζοντας την οπτική μίας ακαδημαϊκής προσέγγισης στο εν λόγω έργο ίσως οι ατέλειές του οδηγήσουν στον αποκλεισμό του από την κατηγορία. Όπως και να έχει, η παρουσία του δεν είναι καθόλου απίθανη. Αντιθέτως, αυτή του νέου δράματος του Netflix, Bloodline δεν μπορεί να λογιστεί σοβαρώς, έπειτα από μία μετριότατη χρονιά, μηδαμινή καμπάνια και σχετικά υποβάθμιση του προφίλ των Kessler.

    Αποφεύγοντας δύσκολα την κατάθεση ολόκληρης ωδής, δράμα της χρονιάς για το 2014-2015 είναι το Rectify που επιστρέφει μετά το 2013 στην κούρσα των βραβείων. Το Sundance TV έστειλε επιλεγμένα επεισόδια (201, 204, 207, 209) στους ψηφοφόρους και παρακαλάμε να γίνει το απίθανο. Πολύ θετικό σημάδι είναι η επιτέλους αναγνώριση του έργου από όλο και περισσότερους θεατές. Στην πλευρά του WGN, το Manhattan ήταν μία από τις ποιοτικότερες επιλογές του καλοκαιριού του 2014 σε ένα δράμα που χαρακτηρίστηκε από τη στυλιστική του ταυτότητα και την απουσία μελοδραματισμού. Το WGN ήταν το πρώτο κανάλι που έστειλε DVDs και στους 16,000 ψηφοφόρους, στις αρχές του Μαρτίου. Ακόμη μία rookie σειρά αξιώσεων ήταν το The Knick του Steven Soderbergh στο Cinemax που δεν υπολογίστηκε πέρυσι αλλά φέτος τυγχάνει την καμπάνια του HBO.

    Σειρές που ελπίζουν να επιστρέψουν στην κατηγορία είναι αρχικώς το Homeland με την μίνι αναγέννησή του στην τέταρτη σεζόν κι ένα εξαιρετικό δεύτερο μισό που αναγνωρίστηκε από το σωματείο των σκηνοθετών (DGA) (406 – From A to B and Back Again). Συγκυριών θέλοντος, η επιστροφή της είναι πιθανή καθώς λογίζεται ακόμη σοβαρά από τα περισσότερα σωματεία παρά την αλλαγή πλεύσης της κριτικής. Ακολούθως, το Boardwalk Empire αποχαιρέτησε με μία εξαιρετική τελευταία σεζόν το φθινόπωρο του 2014 και προέρχεται από τις δύο υποψηφιότητες από το σωματείο των σεναριογράφων (WGA) και η επιστροφή του Tim Van Patten στη σκηνοθεσία είναι σχεδόν βέβαιη.

    Ακόμη ένας θετικός αποχαιρετισμός ήταν αυτός του Justified που ολοκλήρωσε επίσης με μία εξαιρετική σεζόν που ημι-αμαυρώθηκε από το απογοητευτικό φινάλε. Η σειρά δεν προτάθηκε ποτέ και για αυτόν τον λόγο δεν λογίζεται ως σοβαρή πιθανότητα, αλλά κρίνεται αναγκαία τουλάχιστον η επισήμανσή της από την πλευρά μου. Άλλες σειρές που ξεχώρισαν τη σεζόν 2014-2015 είναι το The Leftovers, το Masters of Sex και το Ray Donovan.



    Πιθανές Υποψηφιότητες

    The Americans - FX
    Downton Abbey - PBS
    Empire - FOX
    Game of Thrones - HBO
    House of Cards - Netflix
    Mad Men - AMC
    Orange is the New Black - Netflix


    ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΕΣ +/-





    DRAMA ACTRESS



    Η περσινή επικράτηση της Julianna Margulies στην κατηγορία του Α’ γυναικείου ρόλου στιγματίστηκε από την πρωτοποριακή της ευχαριστήρια ομιλία όπου κι ευχαρίστησε συγκεκριμένα τον σκηνοθέτη του επεισοδίου που επέλεξε να στείλει στην Ακαδημία (Jim McKay – 516 The Last Call). Η δημόσια αποδοχή της ισχύς των επιλογών αυτών, ούτως ειπείν των συγκεκριμένων επεισοδίων που στέλνουν οι ερμηνευτές, μας δείχνει το ότι πράγματι αυτά που λέμε και γράφουμε ως αναλυτές των βραβείων έχουν βάση κι όχι θεωρητική μόνο υπόσταση. Φέτος, η Margulies προέρχεται από την απογοητευτική έκτη σεζόν της σειράς και τη δική της στροφή που βρίσκονταν συνεχώς σε ... αυτόματο πιλότο. Έχοντας αυτό ως κρατούμενο, είναι όντως πολύ δύσκολο να μείνει εκτός, παρόλο που συνέβη στην τέταρτη σεζόν της σειράς, σε μια χρονιά που οι υποψήφιες ήταν εφτά! Το αντιπροσωπευτικότερο, του ταλέντου της, επεισόδιο είναι το 614 – Mind’s Eye.

    Η είσοδος του Orange is the New Black στο δράμα φέρνει την Taylor Schilling με το εξαιρετικό της δείγμα στο 201 – Thirst Bird σε πρώτο πλάνο, αν και οι προβλέψεις των ειδικών την αφήνουν εκτός της εξάδας. Για μένα, η Schilling κατέχει ένα από τα καλύτερα φετινά επεισόδια για ερμηνευτή και παρόλο που το Netflix έχει αργήσει παράφορα με την καμπάνια του, το επεισόδιο πρόκειται για το εναρκτήριο λάκτισμα της δεύτερης σεζόν που δύσκολα θα το χάσει ο εκάστοτε ψηφοφόρος. Ακόμη πιο σημαντικά, όλος ο χρόνος του της ανήκει μιας και είναι το μοναδικό επεισόδιο της σειράς που δεν εστιάζει σε δευτερεύοντες χαρακτήρες. Συνεχίζοντας, στις rookie χρονιές των Empire και How to Get Away with Murder οι ερμηνεύτριές του κλέβουν την παράσταση. Η Taraji P. Henson στον συμβολικό πλέον χαρακτήρα της Cookie Lyon έχει στο πλευρό κι οδηγό της την παρακαταθήκη του πιλοτικού επεισοδίου όπου κι έχει κατατεθεί, υπογραμμιστεί και διαφημιστεί από το FOX. Στην πραγματικότητα, ρόλοι και χαρακτήρες σαν αυτοί του Empire δεν έχουν καμία σχέση με τα δικά μου γούστα αλλά οφείλω να καταγράψω τη ροή της βιομηχανίας και την επίδραση της σειράς και των χαρακτήρων της. Πλάι της, η σπουδαία Viola Davis στο How to Get Away with Murder, φαβορί της κατηγορίας, μπορεί να μην έχει την υποστήριξη της μέτριας σειράς αλλά διαθέτει ένα πανίσχυρο επεισόδιο (113 – Mama’s Here Now) όπου μοιράζεται τις σκηνές της με την Cicely Tyson. Από μόνο του πάντως το ''name recognition'' θα λειτουργήσει σχεδόν σίγουρα για την ίδια.

    Η τέταρτη σεζόν του Homeland, δεύτερη με την Claire Danes ως παραγωγό, κέρδισε εκ νέου τον σεβασμό του θεατή με μία αλματώδη άνοδο στο δεύτερο μισό της σεζόν και την Danes σε εκπληκτικές στιγμές και πολλά επεισόδια από τα οποία μπορεί να επιλέξει, εάν προταθεί. Χαρακτηριστικό δείγμα της σπουδαίας της δουλειάς είναι το 407 – Redux, ναι μεν επεισόδιο που δεν έχει σταλεί από το Showtime, αλλά σίγουρα μέσα στο ραντάρ της βιομηχανίας. Νικήτρια το 2012 και το 2013, η Danes είναι από πολλούς ''ξεγραμμένη'' αλλά κάποιος που σέβεται τη δουλειά της δεν πρέπει να την υποτιμά.

    Στην τρίτη σεζόν του House of Cards, η σκηνοθετική αισθητική της Agnieszka Holland στο 311 – Chapter 37 εκπέμπει όλη την ομορφιά και υποκριτική ικανότητα της Robin Wright όπου προέρχεται από την περσινή της ήττα από το ίδιο της το κανάλι που δεν κατέθεσε το καλύτερό της (κι άχαστο) επεισόδιο. Η Claire Underwood της τρίτης σεζόν της σειράς είναι αδύναμα γραμμένος χαρακτήρας αλλά τα προσχήματα κρατούνται από την προσέγγιση της Wright και το μυστικιστικό πέπλο που προσδίδει σε αυτόν και την πλασματική εντύπωση που δημιουργεί στον θεατή. Σπουδαία ερμηνεύτρια κι αυτή και δικαίως θα βρίσκεται υποψήφια. Πολύ δυσκολότερη θα είναι μία πιθανή επιστροφή της Lizzy Caplan της δεύτερης σεζόν του Masters of Sex. Πέρυσι προτάθηκε, σε αντίθεση με τον συμπρωταγωνιστή της, για τον πιλότο της σειράς που δεν ήταν καν μέσα στις καλύτερες στιγμές της ηθοποιού. Φέτος, με ένα παντοδύναμο ερμηνευτικά επεισόδιο, το 203 – Fight, παραδόξως έχει λιγότερες πιθανότητες να βρεθεί εδώ λόγω εξωτερικών παραγόντων που έχουν να κάνουν με την πτώση της σειράς στην ποιότητα και τον υψηλό ανταγωνισμό. Σε περαιτέρω ανάλυση, αντιθέτως, το Masters of Sex θα επιστρέψει για την τρίτη του σεζόν τις ημέρες της ψηφοφορίας κάτι που θα το ξανακάνει σχετικό μέσα στη βιομηχανία και θα το παρακολουθήσει ακόμη περισσότερος κόσμος.

    Για ακόμη μία σεζόν, αγαπημένη μου γυναικεία ερμηνεία στο δράμα είναι αυτή της Vera Farmiga για το Bates Motel, αισίως στην τρίτη του σεζόν. Προτάθηκε για τον πιλότο της σειράς, δύο χρόνια πριν αλλά από τότε έμεινε πίσω, παρόλο τις όλο και καλύτερές τις καταθέσεις. Φέτος έχει το 305 – The Deal ως κορυφαίο επεισόδιο αλλά μένει να δούμε εάν θα καταφέρει να βρεθεί στο προσκήνιο. Για την τρίτη σεζόν του The Americans, που νωρίτερα επισημάναμε ως πιθανή έκπληξη στη μεγάλη κατηγορία κι επιτέλους υποψήφιο, η Keri Russell επιχείρησε να κάνει το βήμα παραπέρα για τον χαρακτήρα της, μία πολύπλοκη διαδικασία που ολοκληρώθηκε στο εξαιρετικό 309 - Do Mail Robots Dream of Electric Sheep?, στην καλύτερή της ερμηνεία στη σειρά. Δυστυχώς, η επισήμανση τέτοιου τύπου ερμηνειών είναι όλο και σπανιότερη.

    Στο μεγάλο αντίο του Mad Men, η Elisabeth Moss έδωσε το τελευταίο στίγμα της στων επικών διαστάσεων χαρακτήρα της Peggy Olson, ένας χαρακτήρας-εγχειρίδιο και σίγουρα επιδραστικός για τις επόμενες γενεές σεναριογράφων. Το πλήγμα που έχει δεχθεί η σειρά στις ερμηνείες (καμία απολύτως βράβευση τα προηγούμενα εφτά χρόνια) ίσως να αλλάξει φέτος, αλλά αυτό δεν θα γίνει από την Moss εάν παραμείνει σε αυτήν την κατηγορία. Μέχρι να ανακοινωθούν τα επίσημα nomination ballots δεν είμαι πεπεισμένος ότι θα διαγωνιστεί εδώ κι όχι στο Β’ γυναικείο, στο πλάϊ της Christina Hendricks. Εκεί οι τύχες της είναι μεγάλες. Εδώ, ίσως μόνο εάν δούμε και πάλι εφτά υποψήφιες με την εφαρμογή του κανόνα του 2%.

    Η κάτοχος της φετινής Χρυσής Σφαίρας και προσφάτως υποψήφια στα Tony Awards, Ruth Wilson απέδωσε έναν προβληματικό χαρακτήρα, στο χαρτί και στην πράξη, με τον καλύτερο δυνατό τρόπο στο ψυχολογικό δράμα The Affair. Η πρώτη σεζόν δούλεψε συμπληρωματικά μέσω της διαφορετικής οπτικής των χαρακτήρων, δίνοντας την ευκαιρία στους ηθοποιούς και συγκεκριμένα στη Wilson να ''γεμίσει'' κάθε άδεια γωνία του δικού της, έως να φτάσει στο κορυφαίο για την ίδια 109 – Chapter 9 που θα είναι η επίσημή της επιλογή εάν προταθεί.

    Οι περσινές υποψήφιες Michele Dockery και Kerry Washington φαίνεται να φθίνουν, επηρεασμένες από την πτώση των σειρών τους, αν και στην περίπτωση της Dockery ίσως παίξει καθοριστικό ρόλο η υποστήριξη από την πιθανή υποψηφιότητα του Downton Abbey στη μεγάλη κατηγορία. Όπως και να έχει, το υλικό δεν το έχει η ίδια ειδικά σε σχέση με τις προηγούμενες σεζόν που προτάθηκε! Οι υπόλοιπες ερμηνείες που ξεχώρισαν στη σεζόν 2014-2015 είναι της Olivia Colman για τη δεύτερη σεζόν του Broadchurch, της Olivia Williams για το Manhattan, της Joelle Carter για το Justified, δυστυχώς χαμένης από χέρι σε αυτήν την κατηγορία και της Eva Green για την πρώτη σεζόν του Penny Dreadful.


    Πιθανές Υποψηφιότητες

    Claire Danes - Homeland
    Viola Davis - How to Get Away with Murder
    Taraji P. Henson - Empire
    Taylor Schilling - Orange is the New Black
    Ruth Wilson - The Affair
    Robin Wright - House of Cards


    ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΕΣ +/-


    DRAMA ACTOR



    Στον ρόλο του Walter White, ο Bryan Cranston κατάφερε πέρυσι να επικρατήσει για τέταρτη φορά, ξεπερνώντας τα τρία βραβεία του James Gandolfini ως Tony Soprano, έχοντας ως εχέγγυο το Ozymandias που στάθηκε ικανό να υπερκεράσει τη φρενίτιδα για τον Matthew McConaughey για το True Detective. Με δύο ανοιχτές θέσεις φέτος αυτόματα αναρωτιόμαστε εάν όντως ήρθε η ώρα για την πρώτη (!) βράβευση του Jon Hamm στον ρόλο του Don Draper, τηλεοπτικό πλέον είδωλο για την τηλεόραση. Στην τελευταία σεζόν της σειράς ο Hamm είναι εξαιρετικός στην αποτύπωση του ρόλου, by default πλέον στην εκπομπή της πολυπλοκότητάς του και μπορεί να σπάσει το ρόδι στην κατηγορία. Υπολογίζοντας την ιστορία του στα βραβεία, όπου και δεν στάθηκε ικανός να κερδίσει έχοντας το καλύτερό του επεισόδιο στη σειρά (The Suitcase), το παρών κείμενο δεν μπορεί να τον προλογίσει ως το απόλυτο φαβορί όταν το υλικό του είναι τέτοιο σαν του φινάλε (714 – Person to Person). Ναι μεν εξαιρετικό, αλλά όχι συμβατό με τις πρόσφατες βραβεύσεις της Ακαδημίας.

    Ως αντίπαλο δέος έρχεται ο Kevin Spacey της τρίτης σεζόν του House of Cards, με νέα σκοπιά στην ερμηνεία του ως Πρόεδρος Francis Underwood. Η ραδιουργία του χαρακτήρα ξεπερνάει τα όρια της τηλεόρασης κι έχει εισχωρήσει στη φτιάξη της τηλεοπτικής ομάδας των σύγχρονων αντιηρώων της τηλεόρασης, αλλά λαμβάνοντας κριτική στάση, τα κίνητρα και οι προθέσεις του χαρακτήρα μπορεί να αποτυπώνονται αξιόλογα από τον ηθοποιό, το σενάριο όμως δεν τον κολακεύει, ούτε τον υποστηρίζει σε μία σεζόν όπου τα εξωσυζυγικά και μη του χαρακτήρα δεν έχουν σχεδόν κανένα νόημα. Έχοντας αυτό ως κρατούμενο, γνωρίζουμε πως η Ακαδημία δεν διστάζει να βραβεύσει ηθοποιούς που πρωταγωνιστούν σε αμφιβόλου ποιότητας παραγωγές, ούτε να ακολουθήσει τον κώδικα του ''name recognition'' που ήδη ο Spacey έχει αρχίσει να χαίρει έπειτα από το τέλος του Breaking Bad. Θα είναι δυσάρεστο να υπάρξει βράβευση που θα αποστασιοποιηθεί από το υλικό των tapes των ηθοποιών κι αυτή δεν θα είναι για τον Hamm!

    Ως πιθανές επιστροφές στην κατηγορία έχουμε για αρχή την περίπτωση του Jeff Daniels, απρόσμενου νικητή το 2013, όπου στην τρίτη και τελευταία σεζόν του The Newsroom έχει την υποστήριξη του σεναρίου στο 302 – Run που ίσως αποτελέσει τον σωτήρα της σειράς στα βραβεία, αλλά μέσα σε ένα έτος όπου οι νέοι άνδρες ερμηνευτές άφησαν το στίγμα τους, αμφιβάλλω εάν πραγματικά θα κοιτάξουν στην πλευρά του Daniels. Στην επίσης τελευταία σεζόν του Boardwalk Empire, ο Steve Buscemi είναι εξαιρετικός με τον τρόπο που του χάρισε τις υποψηφιότητες στις δύο πρώτες σεζόν της σειράς αλλά έγκειται στην κατηγορία των ερμηνευτών που χάνονται στην ισχύ του συνολικού καστ και δη σε μία πέμπτη σεζόν του Boardwalk Empire με μόλις οχτώ επεισόδια και συμπυκνωμένη γραφή. Θα επιθυμούσα την παρουσία του, αλλά μένει ως ευχή και μόνο! Στην περίπτωση του Downton Abbey, η πέμπτη του σεζόν αντιμετώπισε τον χαρακτήρα του Hugh Bonneville ως έναν οξύθυμο άνδρα, πληγωμένο από την έγκριση που δεν παίρνει από τους γύρω του. Χωρίς σχεδόν κανένα επεισόδιο άξιο για επισήμανση, η παρουσία του κρίνεται απίθανη και η περσινή του απουσία το υποστηρίζει. Τέλος, στην έκτη σεζόν του Justified, που έφερε στον νου την δεύτερη όπου είχε μεγάλη πέραση στην Ακαδημία, ο εξαιρετικός Timothy Olyphant ερμηνεύει δίχως κανέναν φραγμό και πρόβλημα τον Raylan Givens στον τελικό αγώνα του Harlan. Με στήριγμα την κοφτερή γραφή του σεναρίου και τους εξαιρετικούς διαλόγους με τους υπόλοιπους χαρακτήρες, οι πιθανότητές του κρέμονται σε εκείνο το τελευταίο πλάνο της σειράς (613 – The Promise) που ήδη έχουν προμηθευτεί οι ψηφοφόροι από την καμπάνια του FX.

    Περνώντας στις νέες ανδρικές παρουσίες της σεζόν 2014-2015, ο κλοιός αρχίζει να σφίγγει επικίνδυνα. Η στροφή του Clive Owen στην τηλεόραση έγινε προς τιμή του The Knick και του χαρακτήρα του John Thackery, πλήρως εναρμονισμένου με την παρακαταθήκη των Soprano-White-Mackey, ενός αντιήρωα που πληρεί τις προϋποθέσεις του ''σωτήρα'' λόγω του επαγγέλματος και δεν διστάζει να ξεπεράσει τα όρια για όφελος των αδυναμιών του. Η μελέτη του χαρακτήρα από τον ηθοποιό είναι άξια αναφορών και ο Steven Soderbergh δεν ξεχνάει να του το ανταποδώσει στο δεύτερο μισό της σεζόν, με κορυφαία στιγμή το 108 – Working Late a Lot. Η σειρά βρίσκεται μέσα στην διαφημιστική καμπάνια του HBO καθώς το Cinemax είναι αδελφικό κανάλι. Οι πιθανότητές του είναι υπαρκτές αλλά όχι δεδομένες καθώς η είσοδος των υπόλοιπων υποψηφίων περιπλέκει την κατάσταση. Στην ερμηνεία της ζωής του, ο Bob Odenkirk του Better Call Saul είναι φοβερός στην δημιουργία του ονόματος του Saul Goodman και της ψυχής του Jimmy McGill. Με φανερές επιρροές από την πλάση των μεγάλων αντιηρώων της τηλεόρασης, ο Vince Gilligan με τον Peter Gould δίνουν την ευκαιρία στον Odenkirk να λάμψει, να λάμψει πραγματικά, δημιουργώντας συνάμα εξαιρετική τηλεόραση. Ο ηθοποιός προέρχεται από τη βράβευσή του στα Critic's Choice Awards και τυγχάνει δυνατής καμπάνιας από το AMC όπου έδωσε όλα τα επεισόδια της σεζόν προς εξέταση. Συγκεκριμένα, εάν προταθεί, έχει να καταθέσει το 109 – Pimento, σημείο αναφοράς του χαρακτήρα. Μετακινούμενοι στο Showtime, το The Affair πέρασε επιτυχώς τις εξετάσεις της συνολικής κριτικής αλλά και του κοινού καθώς ανανεώθηκε με σχετικά άνεση. Στο πλευρό της Ruth Wilson, ο Dominic West είναι επίσης πολύ καλός στην αποτύπωση ενός χαρακτήρα που ίσως δεν περνάει το τεστ της εντιμότητας (η γνώμη στάθηκε πολύ στην ανεντιμότητά του), κάτι που πολλές φορές δεν είναι θετικό από άποψη βραβείων εάν δεν υπάρχει το στοιχείο του ''συναρπαστικού'' γύρω από τον χαρακτήρα, ώστε να είμαστε συνειδητά ή όχι μαζί του, αλλά αυτό το επιχείρημα αντικρούεται από την αφήγηση της σειράς όπου ενώνει χαρακτήρες κι ερμηνείες. Ο West έχει την τύχη να βρίσκεται γύρω από την Ruth Wilson και το ειδικό βάρος των ερμηνειών δεν αφήνει πολύ χώρο για σύγκριση μεταξύ τους, αλλά μάλλον για σύμπλευση που ίσως αποβεί λυτρωτική για τον Βρετανό! Ο ίδιος προέρχεται από την συνολική απόρριψη για το The Wire από την Ακαδημία. Στο Netflix, η νέα σειρά Bloodline υποσχέθηκε πολλά περισσότερα από όσα μας έδωσε, με μία σεζόν που δεν εντυπωσίασε, ούτε ικανοποίησε τα στοιχειώδης στάνταρντς. Ο Kyle Chandler εισέρχεται στην οθόνη με μία περίεργη voice-over αφήγηση κι εν συνεχεία στέκεται πίσω από τις σκιές της ερμηνείας του Ben Mendelsohn, έως ότου φτάσουμε στο 112 – Part 12 που είναι η σοβαρότερή του πιθανότητα για διάκριση. Προέρχεται από τη βράβευση το 2011 για το τελευταίο επεισόδιο του Friday Night Lights. Από τους υπόλοιπους ''νέου'' το όνομα του Empire επανέρχεται με τον Terrence Howard που μπορεί να επισκιάζεται από την Henson αλλά εάν συνυπολογίσουμε την αποδοχή της σειράς ως σύνολο, ίσως βρει θέση εδώ. Στην πραγματικότητα, δεν έχει και το ενδεικτικότερο υλικό για να δικαιολογήσει την παρουσία του.

    Στις υπόλοιπες ερμηνείες που ξεχωρίζουν, ειδική μνεία θα γίνει και πάλι στο Rectify και τον Aden Young που η τηλεόραση πρέπει να νιώθει τυχερή που τον έχει στις επάλξεις της. Ο Αυστραλός ηθοποιός έχει, επιτέλους, αρχίσει να παίρνει την ανταπόδοση όλο και περισσότερων, προτάθηκε πρόσφατα στα Critic’s Choice Awards και τυγχάνει πολύ καλής καμπάνιας από το κανάλι που με το 204 – Donald the Normal, ήδη διάσημο επεισόδιο για τη σειρά, έχει τουλάχιστον μία άψογη εκπροσώπηση. Ευχόμαστε καλή τύχη! Την περσινή σεζόν, η ερμηνεία του Matthew Rhys του The Americans βρισκόταν δικαίως στις λίστες με τις καλύτερες ερμηνείες της σεζόν, μόνο που δεν συγκίνησε την Ακαδημία (όπως κι όλη η σειρά) κι έμεινε εκτός υποψηφιοτήτων. Φέτος παραμένει στα υψηλότατα στάνταρντς, χωρίς ίσως να έχει το επεισόδιο που κάνει τη διαφορά όπως είχε πέρυσι. Η απόφαση μου να προβλέψω τη σειρά στη μεγάλη κατηγορία, εάν επαληθευτεί, ίσως ακολουθηθεί με υποψηφιότητα στην κατηγορία του σεναρίου, αλλά δεν νιώθω καθόλου σίγουρος εάν θα υπάρξει εκπροσώπηση στις βασικές ερμηνείες, κάτι που ήδη ανέφερα και στην περίπτωση της Russell. Θα χρειαστεί να δούμε αυτού του τύπου τις ερμηνείες να προτείνονται ώστε να νιώθουμε μεγαλύτερη ασφάλεια να τις προτείνουμε. Τέλος, στην περίπτωση του Masters of Sex, ο Michael Sheen παραμένει ένας από τους πιο υποτιμημένους ηθοποιούς, ειδικότερα στην περσινή περίπτωση όπου η καμπάνια του κορυφαίου 105 – Catherine δεν του έδωσε την υποψηφιότητα. Φέτος έχει πάλι ένα πολύ δυνατό επεισόδιο, το 203 – Fight που αποτελεί την ελπίδα του ίδιου αλλά και της συμπρωταγωνίστρίας του για διάκριση. Ή ίσως θα επισκιαστεί και πάλι από αυτή!

    Οι υπόλοιπες ερμηνείες που ξεχώρισαν τη σεζόν 2014-2015 είναι οι John Benjamin Hickey για το Manhatta, του Freddie Highmore για το Bates Motel, του Live Schreiber για το Ray Donovan και του Justin Theroux για το The Leftovers.



    Πιθανές Υποψηφιότητες

    Jeff Daniels - The Newsroom
    Jon Hamm - Mad Men
    Terrence Howard - Empire
    Bob Odenkirk - Better Call Saul
    Clive Owen - The Knick
    Kevin Spacey - House of Cards


    ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΕΣ +/-




    DRAMA SUPPORTING ACTRESS


    Χωρίς ιδιαίτερες επιπλοκές, η νίκη της Anna Gunn πέρυσι για το Breaking Bad, δεύτερη δική της στο σύνολο, ήταν από τα δεδομένα των περσινών βραβείων. Η απουσία της φέτος ανοίγει τουλάχιστον μία νέα θέση στην κατηγορία που παραδοσιακά είναι μία από τις δυσκολότερες για πρόβλεψη. Άμεσα τα βλέμματα πηγαίνουν στη Maggie Smith του Downton Abbey, μεγάλη κυρία του κινηματογράφου και σπουδαία ηθοποιός, που στην πέμπτη σεζόν της δίνεται η ευκαιρία να λάμψει πέρα των φλεγματικών γραμμών του σεναρίου. Έχει αρκετά επεισόδια που μπορεί να επιλέξει, αν κι όπως γνωρίζουμε δεν μπαίνει καν στη διαδικασία να ασχοληθεί με τα Emmy. Η συμπρωταγωνίστριά της Joanne Froggatt προέρχεται από την περσινή της υποψηφιότητα για την τέταρτη σεζόν της σειράς όπου ήταν χρισμένη πάνω στα πάθη του χαρακτήρα της. Φέτος, τα μεθεόρτια αυτών δεν επηρεάζουν και πολύ, αλλά εφόσον έχουμε ως δεδομένο πως το Special επεισόδιο των Χριστουγέννων πάντα λογίζεται στα βραβεία, τότε ίσως να είναι ικανή να επιστρέψει στην κατηγορία.
    Εν συνεχεία, στο αντίο του Mad Men δίνεται σεβαστός χρόνος στον χαρακτήρα της Christina Hendricks. Η ηθοποιός δεν έχει βραβευτεί ποτέ, ακολουθώντας την ''κατάρα'' των ηθοποιών της σειράς. Φέτος έχει το επεισόδιο (710 – The Forecast ή και 711 – Time & Life) και φαντάζει μία πολύ βολική περίοδος για τη σειρά να κερδίσει το χαμένο έδαφος στις ερμηνείες. Για ακόμη μία φορά, όμως, η προσέγγιση του Matthew Weiner απέναντι στον συγκεκριμένο χαρακτήρα ελέγχεται ηθικά καθώς η Joan επιλέγει, και πάλι, την εύκολη διέξοδο. Την προηγούμενη φορά που έγινε κάτι τέτοιο, στην περίφημη για την Hendricks πέμπτη σεζόν, τα βραβεία δεν την ακολούθησαν. Η υπόθεση Mad Men ίσως δεν τελειώνει εδώ στην κατηγορία καθώς μένει να δούμε που θα κατατεθεί η Elisabeth Moss. Εάν είναι συμβατή για εδώ, τότε πολύ πιθανώς να δούμε διπλή εκπροσώπηση.

    Το γεγονός της κατηγορίας, όμως, παραμένει η αλλαγή είδους για το Orange is the New Black όπου οι Β’ ερμηνείες του είναι πολλές και ποιοτικές. Πέρυσι, η Kate Mulgrew προτάθηκε, αλλά έχασε από την Janney στην κωμωδία. Φέτος, το supporting της Lorraine Tousaint είναι το γεγονός της σεζόν για τη σειρά και προέρχεται από την βράβευσή της στα Critic’s Choice Awards. Θεωρώ δεδομένο πως θα επισημανθεί εδώ, όπως και η Uzo Aduba, νικήτρια στην guest κατηγορία πέρυσι και το μεγάλο αστέρι της σειράς όσον αφορά το ξεπέταγμά της. Την υποστηρίζει σημαντικά το σενάριο, καθώς μοιράζεται τις σκηνές της κυρίως με την Toussaint και συνθέτουν το αχτύπητο δίδυμο της σειράς για την κατηγορία. Αντιθέτως, η στροφή της Mulgrew χρίζει εξέτασης καθώς άργησε πολύ να συνδεθεί με κάποια ιστορία στη δεύτερη σεζόν της σειράς, κάτι που όμως όντως έγινε. Η δική της παρουσία θα κριθεί στο εάν εν τέλει θα έχουμε νέες εισόδους στην κατηγορία.

    Όσον αφορά τις πιθανές επιστροφές στην κατηγορία, αυτή της Christine Baranski για την έκτη σεζόν του The Good Wife ίσως να προλογίζεται ως δεδομένη αλλά προσωπικά αμφιβάλλω έπειτα από το επίπεδο της σεζόν που είχε η σειρά. Η ίδια έχει κάποια επεισόδια που μπορεί να την βοηθήσουν, το CBS όμως δεν τα έχει προωθήσει όπως θα έπρεπε. Στην περίπτωση της Archie Panjabi, τελευταίας της σεζόν στη σειρά, η πόρτα έχει κλείσει εδώ και καιρό. Πηγαίνοντας στο Game of Thrones, πέρυσι ήταν η πρώτη παρουσία της Lena Headey στην κατηγορία, σίγουρα η καλύτερη παρουσία στο Β’ γυναικείο στη σειρά και μία δίκαιη επισήμανση που πολύ θα χαρώ εάν επαληθευτεί ξανά. Η Headey έχει εξίσου δυνατή σεζόν και φέτος όσον αφορά την ιστορία του χαρακτήρα της, αλλά οι παράγοντες που μπορεί να λειτουργήσουν εναντίον της είναι πρώτον χρονικοί (τα δύο τελευταία επεισόδια της σεζόν θα μεταδοθούν μετά τις 1/6) κι έπειτα αφηγηματικοί, πράγμα που είναι δεδομένο πρόβλημα της σειράς. Στην περίπτωση της Emilia Clarke δεν υπάρχει υλικό που να δικαιολογεί πιθανή της επιστροφή.

    Στην περίπτωση του Rectify, για ακόμη μία φορά, η τριάδα των δεύτερων γυναικείων ρόλων είναι συγκλονιστική. Abigail Spencer, Adelaide Clemens και J. Smith-Cameron μαγεύουν, όπως και η σειρά, με την πρώτη να έχει κάποια αναγνώριση από την πρώτη σεζόν όταν προτάθηκε με Critic’s Choice Award. Η Clemens έχει ίσως το καλύτερο υλικό από ηθοποιό της κατηγορίας φέτος με τα 202 – Sleeping Giants και 209 – Until You’re Blue. Από νέες φετινές παρουσίες, την παράσταση κλέβει, ασυζητητί, η Carrie Coon του The Leftovers όπου έχει την συγκλονιστική της ερμηνεία στο 106 – The Guest, επεισόδιο που στάλθηκε από το HBO στους ψηφοφόρους (μαζί με το 109), αλλά δεν είμαι καθόλου βέβαιος για την τύχη της σειράς στα βραβεία. Από δίπλα της, Ann Dowd και Amy Brenneman, με έμφαση στην πρώτη, συνθέτουν το υψηλό επίπεδο της σειράς στην κατηγορία. Στην περίπτωση του Bloodline, η κριτική είχε προλογίσει την Sissy Spacek όπου εν τέλει δεν άφησε το σημάδι της, σε αντίθεση με την Linda Cardelini που ενώ έχει αξιόλογη παρουσία ίσως να μην μπορέσει να διακριθεί, στη σκιά του Ben Mendelsohn. Καμιά φορά, στον βωμό του ύφος των βραβείων, μία ερμηνεία μπορεί να επισκιάσει την άλλη. Ως θεατές οφείλουμε να είμαστε σε θέση να αφήνουμε στην άκρη αυτές τις νοοτροπίες (σύγκρισης) για να μπορούμε να ευχαριστιόμαστε την θέαση. Τέλος, σε πιθανή επιτυχία του The Americans, μία παρουσία που δεν θα άξιζε να λείπει είναι της Alison Wright. Χωρίς ίσως την ποσότητα του χρόνου στη διάθεσή της, η βρετανίδα ηθοποιός είναι εξαιρετική στις σκηνές της και συμβάλλει τα μέγιστα στην επιτυχία της σειράς.

    Υπόλοιπες ερμηνείες που ξεχώρισαν τη σεζόν 2014-2015 είναι της Juliet Rylance για το The Knick, της Paula Malcolmson για το Ray Donovan, της Marianne Jean-Baptiste για το Broadchurch και της Fiona O’Shaughnessy για το Utopia.



    Πιθανές Υποψηφιότητες

    Uzo Aduba - Orange is the New Black
    Lena Headey - Game of Thrones
    Christina Hendricks - Mad Men
    Kate Mulgrew - Orange is the New Black
    Maggie Smith - Downton Abbey
    Lorraine Tousaint - Orange is the New Black


    ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΕΣ +/-



    DRAMA SUPPORTING ACTOR


    Το τρίτο Emmy του Aaron Paul για την τελευταία σεζόν του Breaking Bad ισοπέδωσε τις όποιες πιθανότητες του Peter Dinklage που πέρυσι παρέδωσε ίσως την καλύτερή του ερμηνεία στο Game of Thrones. Φέτος, με τη θέση του Paul ανοιχτή, ο Dinklage είναι από τα φαβορί, σίγουρα μέσα στις υποψηφιότητες, αλλά δεν έχει το τρανταχτό επεισόδιο που μπορεί να του δώσει τη δεύτερη νίκη. Αντιθέτως, στην περίπτωση του νεοφερμένου Jonathan Banks, νεοφερμένου στην αυστηρή θεωρία καθώς έχει προταθεί για τον ίδιο ρόλο στο πρώτο μισό της πέμπτης σεζόν του Breaking Bad, η νίκη φαντάζει πολύ πιθανή, εάν βεβαίως καταφέρει να προταθεί. Το επεισόδιο 106 – Five-O είναι πλήρως αφιερωμένο σε αυτόν κι εκείνος το δικαιώνει με μία ερμηνεία που μνημονεύεται ακόμη και λογικά θα τον οδηγήσει στην υποψηφιότητα. Το AMC δεν έδωσε βαρύτητα σε κάποιο συγκεκριμένο επεισόδιο της σεζόν, καθώς έστειλε και τα δέκα, αλλά θεωρώ πως εκείνα που προτάσσουν τους ηθοποιούς του θα κάνουν τη διαφορά.

    Σε πιθανές επιστροφές, ο Mandy Patinkin της τέταρτης σεζόν του Homeland δέχεται ένα σοβαρό πλήγμα από πλευράς του χαρακτήρα του (ταπείνωση και υποβάθμιση), πράγμα που του δίνει τη δυνατότητα να εκφράσει τις αντιθέσεις στο εσωτερικό του, με κύριο δείγμα το επεισόδιο 409 – There’s Something Else Going On που έχει διαφημιστεί από το Showtime στην αξιόλογη καμπάνια του. Η θέση του Patinkin είναι μάλλον ασφαλής και ίσως υποθάλπει τις πιθανότητες του Rupert Friend που μεγάλο κομμάτι της σεζόν κυμάνθηκε γύρω από τον ψυχισμό του. Στην όχθη του Downton Abbey, ο παραδοσιακά υποψήφιος Jim Carter επέστρεψε πέρυσι με συγκεκριμένα επεισόδια που εστίαζαν στον χαρακτήρα του μπάτλερ Carson αλλά φέτος χάνεται στην γενικότητα και την αδιαφορία. Ίσως αυτή είναι η χρονιά που η σειρά θα χάσεις τις θέσεις της στις ερμηνείες. Για πρώτη φορά μετά από τη δεύτερη σεζόν, ο Brendan Coyle έχει κατατεθεί από το PBS στην κατηγορία.

    Στον δυναμίτη της δεύτερης σεζόν του Ray Donovan, ο χαρακτήρας του Jon Voight φάνταζε ανούσια παρουσία μπροστά στην κύρια ιστορία αλλά οι σεναριογράφοι κατάφεραν να του δώσουν αξιόλογο υλικό που θα δικαιολογήσει τη δεύτερη συνεχόμενη υποψηφιότητα και υπό συνθήκες τις βάσιμες πιθανότητες για διάκριση. Αυτό που μένει είναι πως στην συνολική υποτίμηση της σειράς, υποτιμήθηκαν όλες οι ερμηνείες με σκοπό να αναδειχθεί αυτή του Voight, πράγμα σύνηθες στη λογική των βραβείων και της κριτικής. Ακόμη ένας βετεράνος που συνήθισε να βρίσκεται στην κατηγορία είναι ο John Slattery στον ρόλο του Roger Sterling. Τη στιγμή που το Mad Men έχασε έδαφος στα βραβεία, ο Slattery αποκόπηκε αμέσως από αυτά, μάλλον θύμα της αέρινης παρουσίας του Sterling στα δρώμενα της σειράς. Φέτος ο Weiner δεν τον ξέχασε, δημιουργώντας το απαραίτητο πλαίσιο για τον ηθοποιό να αναδείξει τον πόνο του χαρακτήρα ως κύρια φωνή της ματαιότητας των Mad Men, στην ανάδειξή τους ως φυσικοί Sad Men. Ίσως να βρεθεί εδώ, πιθανώς όχι και θα είναι κρίμα το γεγονός που ενώ ο ίδιος πήρε την αναγνώριση από τα βραβεία, ο Vincent Kartheiser θα μείνει χωρίς καμία για την δουλειά του ως Pete Cambell. Μπορούμε όμως από εδώ να υποβάλλουμε τα σέβη μας.

    Πέφτοντας στην περίπτωση του House of Cards και της φετινής του πολύ πιθανής ανάδειξης στα βραβεία, η παρουσία του Michael Kelly είναι η προφανέστερη ως ένδειξη της ανόδου της σειράς. Στα θετικά έχει την όντως αξιόλογη ερμηνεία του, την εστίαση πολλών επεισοδίων στην ιστορία του και το επεισόδιο 201 – Chapter 27 όπου επικεντρώνεται πλήρως πάνω του. Αντιθέτως, η σειρά δεν έχει καλό ιστορικό με τους δεύτερούς του ρόλους, ενθυμούμενοι την περίπτωση του Corey Stoll το 2013. Συνεχίζοντας, από τα νέα πρόσωπα στην κατηγορία είναι ο Ben Mendelsohn του Bloodline, μία από τις καλύτερες ερμηνείες στην κατηγορία και σίγουρα ο λόγος να παρακολουθήσει κανείς τη σειρά. Αισίως εδραιωμένος ως ένας από τους πιο ενδιαφέροντες ηθοποιούς στη βιομηχανία, ο Mendelsohn ''αγκαλιάζει'' όλο το φάσμα της σειράς και των ιστοριών ως ο μεγάλος αδερφός μίας οικογένειας που πνίγεται από τα μυστικά του παρελθόντος. Ο Mendelsohn έχει το επεισόδιο που μπορεί να του δώσει ακόμη και νίκη (106- Part VI), μένει να δούμε όμως εάν η Ακαδημία θα τον θυμηθεί.

    Το The Leftovers ακολούθησε την τακτική των μεμονωμένων επεισοδίων για τους ηθοποιούς του κι αυτό του Christopher Eccleston (103 – Two Boats And A Helicopter) κάθεται δίπλα από του Jonathan Banks. Το HBO διαφήμισε μόλις δύο επεισόδια (106, 109), αλλά το θετικό στην προκειμένη περίπτωση είναι πως ο Eccleston δείχνει την ικανότητά του στις αρχές της σεζόν, πιθανώς ήδη σχετική από τους ψηφοφόρους. Για ακόμη μία φορά, στην περίπτωση του Rectify υπάρχουν ερμηνείες που ''αγγίζουν'' από παντού κι ο Β’ ρόλος του Clayne Crawford εξελίχτηκε σε έναν χαρακτήρα που επενδύεις ως θεατής, δείγμα της σπουδαιότητας του Ray McKinnon ως σεναριογράφος. Η παρουσία του εδώ είναι σχεδόν αδύνατη, αν και το Sundance TV έχει στείλει το καλύτερό του επεισόδιο (209 – Until You’re Blue).

    Υπόλοιπες ερμηνείες που ξεχώρισαν τη σεζόν 2014-2015 είναι του Andre Holland για το The Knick, του Walton Goggins για το Justified, του Michael Harney για το Orange is the New Black, του Sam Elliott για το Justified, του Frank Langella για το The Americans και του Michael McKean για το Better Call Saul.




    Πιθανές Υποψηφιότητες

    Jonathan Banks - Better Call Saul
    Peter Dinklage - Game of Thrones
    Michael Kelly - House of Cards
    Ben Mendelsohn - Bloodline
    Mandy Patinkin - Homeland
    Jon Voight - Ray Donovan


    ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΕΣ +/-



    DRAMA GUESTS


    Η φετινή αλλαγή των κανόνων στις κατηγορίες των καλεσμένων, όπως προείπα στο πεδίο της κωμωδίας, τονίζει την ουσία της έννοιας και της κατηγορίας. Με μεγάλη χαρά βλέπω πως πολλοί ερμηνευτές που έχουν σημαντικούς, σχεδόν βασικούς, ρόλους σε δραματικές σειρές έχουν μετακινηθεί στην αμέσως επόμενη κατηγορία των δεύτερων ρόλων, αφήνοντας το πεδίο ανοιχτό για τους πραγματικά άξιους της κατηγορίας. Έτσι, μπορούμε να εξετάσουμε τις πιθανότητες ατόμων όπως της Alison Janney στο Masters of Sex, περσινής νικήτριας της κατηγορίας στις γυναίκες, που εμφανίστηκε τη σεζόν 2014-2015 σε μόλις ένα επεισόδιο (201 - Parallax). Το ίδιο ακριβώς έγινε και με τον Beau Bridges, σύζυγός της στη σειρά, όπου στο ίδιο επεισόδιο παρέδωσαν εξαιρετικές ερμηνείες για τους χαρακτήρες τους. Επίσης πιθανή παρουσία από τη σειρά είναι αυτή της εξαίσιας Julianne Nicholson σε μία πολύ συγκινητική ιστορία, σίγουρα η καλύτερη της σεζόν για τη σειρά, μοιράζοντας τις σκηνές της με την Lizzy Caplan. Η Nicholson προτάθηκε πρόσφατα από τα Critic’s Choice Awards, είναι γνωστή στη βιομηχανία και πρωταγωνιστεί και σε ένα ακόμη show στη σεζόν που μας πέρασε (The Road). Το επεισόδιο που θα κατατεθεί είναι το 206 – Blacbird κι έχει τις ευχές μας για διάκριση.

    Σημαντική συνεισφορά στην κατηγορία είχε το Mad Men όλα τα χρόνια της πορείας του. Φέτος, αυτή που ξεχώρισε είναι η Elisabeth Reaser στην αποτύπωση ενός χαρακτήρα-μεταφορά του Don Draper, χτυπώντας τις χορδές του Dick Whitman με απαράμιλλη καταθλιπτική νότα. Δεδομένο ότι το AMC έστειλε τα τρία πρώτα επεισόδια στος ψηφοφόρους, η Reaser θα ειδωθεί και την λογίζω ως την έκπληξη των υποψηφιοτήτων. Συνεχίζοντας με τις σειρές που χρονολογούνται στο παρελθόν, το The Americans προτάθηκε δύο φορές για το guest της Margo Martindale. Φέτος, εμφανίστηκε μόλις για ένα λεπτό σε μία σκηνή, πράγμα που δεν την καθιστά πραγματική υποψήφια, σε αντίθεση με την Lois Smith που η αφηγηματική της ακολουθία στο 309 - Do Mail Robots Dream of Electric Sheep? είναι από τις σημαντικότερες της σειράς και για αυτήν προτάθηκε από τα Critic’s Choice Awards.

    Στην πλευρά του The Good Wife, η Carrie Preston κέρδισε το 2013 αλλά πλέον το υλικό που της δίνεται δεν είναι το ίδιο αποδοτικό. Η καλεσμένη που έκανε τη διαφορά είναι η Linda Lavin, κάτοχος βραβείου Tony, όπου με τα τρία της επεισόδια στη σεζόν μπορεί να βρεθεί εδώ. Ακόμη μία παρουσία της σειράς που έχει βάσιμες ελπίδες είναι αυτή του David Hyde Pierce ως το αντίπαλο δέος της Alicia Florrick στις εκλογές που ζημίωσαν την έκτη σεζόν. Αντιθέτως, Dylan Baker και Michael J. Fox, υποψήφιοι στο παρελθόν για τη σειρά, δεν πρόσφεραν κάτι νέο στους χαρακτήρες τους και την ιστορία. Το House of Cards, προτεινόμενο πέρυσι στην κατηγορία με τον Reg E.Cathey, επωφελήθηκε (όσο ήταν δυνατό) από το εξαιρετικό guest του Lars Mikkelsen, αδερφού του Mads, στον ρόλο του Ρώσου Πρωθυπουργού. Το επεισόδιο 303 – Chapter 29 είναι η μεγάλη του ισχύς. Στο έτερο πολιτικό δράμα, Scandal, πέρυσι ο Joe Morton με το τρομακτικό (με την κακή έννοια) overacting, αποτέλεσμα της γραφής της Shonda Rimes. Φέτος, η παρουσία του Courtney B. Vance στο επεισόδιο 414 – The Lawn Chair έχει χαραχθεί στο μυαλό των ειδικών και ήδη λογίζεται ως το φαβορί της κατηγορίας. Εδώ ερχόμαστε στο παντοτινό ερώτημα: Λαμβάνω υπόψη, ως ψηφοφόρος, την ποιότητα του επεισοδίου ή εστιάζω στην ερμηνεία και μόνο αυτή? Τοποθετήστε το και στην περίπτωση του Sam Shepard του Bloodline.

    Επιγραμματικά, οι υπόλοιπες παρουσίες που ξεχώρισαν είναι, στις γυναίκες, της κυρίας Cicely Tyson για το How to Get Away with Murder, της Jennifer Hudson για το Empire, της Kiernan Shipka για το Mad Men, της Ann Dowd για το Masters of Sex, της Diana Rigg για το Game of Thrones και της Kate Burton για το Scandal και στους άνδρες του Christian Borle για το Masters of Sex, του David Harbour για το Manhattan, του Jonathan Tucker για το Justified, του Mel Rodriguez για το Better Call Saul και του Scott Glenn για το The Leftovers.


    Πιθανές Υποψηφιότητες / Γυναίκες

    Allison Janney - Masters of Sex
    Linda Lavin - The Good Wife
    Julianne Nicholson - Masters of Sex
    Elizabeth Reaser - Mad Men
    Lois Smith - The Americans
    Cicely Tyson - How to Get Away with Murder



    ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΕΣ +/-



    Πιθανές Υποψηφιότητες / Άνδρες


    Beau Bridges - Masters of Sex
    Michael J. Fox - The Good Wife
    Lars Mikkelsen - House of Cards
    David Hyde Pierce - The Good Wife
    Sam Shepard - Bloodline
    Courtney B. Vance - Scandal


    ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΕΣ +/-


    ΑΦΙΕΡΩΜΑ 2014
    ΑΦΙΕΡΩΜΑ 2013


    ΧΡΗΣΙΜΟΙ ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ





    ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΚΑΤΩ
    Τελευταία επεξεργασία από τον/την Chiras365; 2 Ιουνίου 2015 στις 03:29

  2. #2
    Αρθρογράφος Το Avatar του/της Chiras365
    Εγγραφή
    05-10-2011
    Δημοσιεύσεις
    2.980
    Likes / Thanks
    LIMITED SERIES


    Νέα κατηγορία, νέοι συμμετέχοντες. Μετά την ανακοίνωση των νέων κανόνων από την Ακαδημία, η νεοσύστατη κατηγορία Limited Series γέμισε από πιθανούς υποψήφιους, ειδικά τη σεζόν 2014-2015 όπου το επίπεδο είναι ασύγκριτα μεγάλο. Αριστουργηματικές δουλειές όπως αυτές των Wolf Hall, Olive Kitteridge και The Honourable Woman έχουν όλα τα φόντα και την υποστήριξη να βρεθούν εδώ.

    Η Lisa Cholodenko, σκηνοθέτης του Olive Kitteridge, βραβεύτηκε πρόσφατα με το βραβείο του σωματείου σκηνοθετών (DGA). Το HBO φρόντισε να πράξει άμεσα και η καμπάνια της σειράς είναι σεβαστή και προς όλους τους ψηφοφόρους, πράγμα που θα καλύψει το κενό που υπήρχε από τον Νοέμβριο (μήνας προβολής της σειράς) όπου η τηλεθέαση ήταν λιγοστή. Στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, Wolf Hall και The Honourable Woman αποτελούν δύο τρομακτικής ποιότητας κομμάτια τηλεόρασης από το BBC που βρήκαν στέγη στην Αμερική μέσω του PBS και του Sundance TV αντίστοιχα. Το πρώτο βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο της Hillary Mantel, μία διασκευή πιστή στο ύφος, ξεπερνώντας όλα τα εμπόδια της μεταφοράς που έχουν να κάνουν με τις συχνές εναλλαγές περιόδων και την αφήγηση. Η σειρά βρίσκεται στις κορυφαίες επιλογές των κριτικών κι έχει βρεθεί υποψήφια σε όλες τις κατηγορίες των Critic’s Choice Awards. Το The Honourable Woman έχει το μειονέκτημα του χρόνου καθώς προβλήθηκε τον Αύγουστο του 2014, αλλά το Sundance TV φρόντισε να το προβάλλει άμεσα. Η στήριξη ήρθε από τις Χρυσές Σφαίρες όπου και η Maggie Gyllenhaal βραβεύτηκε για τον πρωταγωνιστικό ρόλο ενώ πλεονέκτημα πρέπει να θεωρείται το πόσο σχετική είναι η σειρά με τον σημερινό κόσμο και τις πολιτικές εξελίξεις.

    Στη συνέχεια, ένα ακόμη έργο σχετικό και οικουμενικό είναι το American Crime του ABC που θα ακολουθήσει την ανθολογική οδό τα επόμενα έτη. Βασισμένο σε καθημερινές ιστορίες ταυτότητας, φυλετικών διαφορών και εγκαθιδρυμένων νοοτροπιών, η σειρά του ABC έχει τη στήριξη της κριτικής, παρόλο που δίχασε μεγάλο μέρος του κοινού. Το δεύτερο μισό της σεζόν του είναι εκπληκτικό πάνω στην έκφραση του οράματός του και είμαι ένας από τους πολλούς υποστηρικτές του. Από την ελεύθερη τηλεόραση ξεχωρίζει επίσης το 24 Live Another Day, ή αλλιώς η επιστροφή του Jack Bauer μετά από πολλά χρόνια. Η τύχη του στα βραβεία θα κριθεί από τις τεχνικές του διακρίσεις.
    Ο χορός των σκληρών δραμάτων στην τηλεόραση συνεχίστηκε με το The Missing, ακόμη μία ευρωπαϊκή παραγωγή που βρήκε στέγη στην Αμερική στο Starz. Η ιστορία είναι αρκετά συναρπαστική ώστε να κρατήσει το ενδιαφέρον και δεν διστάζει μπροστά σε κανένα πιθανό ηθικό εμπόδιο. Αναγνωρίστηκε πρόσφατα από τις Χρυσές Σφαίρες και αποτελεί μία από τις πιθανές παρουσίες στην κατηγορία, εάν καταφέρει να υπερκεράσει την τέταρτη σεζόν του American Horror Story, μίας σειράς που βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση από πέρυσι και παρόλα αυτά συνεχίζει να βραβεύεται, κυρίως στις ερμηνείες του.

    ‘Άλλες σειρές που ξεχώρισαν με τον έναν ή τον άλλον τρόπο τη σεζόν 2014-2015 είναι το One Child και το Babylon του Sundance TV, το απογοητευτικό Texas Rising του History Channel και το βρετανικό The Casual Vacancy που πήρε διανομή στην Αμερική από το HBO.



    Πιθανές Υποψηφιότητες

    American Crime - ABC
    Olive Kitteridge - HBO
    The Honourable Woman - Sundance TV
    The Missing -Starz
    Wolf Hall - PBS


    ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΕΣ +/-



    TV MOVIE


    Στην κατηγορία των τηλεταινιών, υπόθεση ταμάμ για το HBO και τη διαφημιστική του ισχύ, η σεζόν 2014-2015 έκλεισε με την προβολή των δύο δυνατών του χαρτιών. Το Bessie, ένα βιογραφικό πορτραίτο της τραγουδίστριας του μπλουζ Bessie Smith και το Nightingale, ένα καθαρό δράμα χαρακτήρος είναι τα φετινά όπλα του HBO προς τη δόξα. Το πρώτο έχει κερδίσει εξαιρετικές κριτικές, κυρίως για την πρωταγωνιστική ερμηνεία και είναι ήδη το μεγάλο φαβορί για νίκη. Το δεύτερο ελέγχεται στο σενάριο, που όντως δεν είναι και το καλύτερό του κομμάτι αλλά διαθέτει τον εξαιρετικό David Oyelowo. Επίσης, η προδιάθεση των βραβείων τείνει προς το Bessie ως έργο σημαντικότερο από τα υπόλοιπα φετινά που δεν έχουν την αίγλη και το ποιόν εκείνων των προηγούμενων ετών.

    Το PBS έκανε το αναπάντεχο μπάσιμο με την προβολή των τελευταίων επεισοδίων από τις ιστορικές σειρές Foyle’s War και Agatha Christie’s Poirot. Το Foyle’s War προβλήθηκε για πρώτη φορά το 2002 στη Βρετανία και πρόσφατα κυκλοφόρησε στο Netflix, κερδίζοντας νέο κοινό στην Αμερική. Το τελευταίο του επεισόδιο, διάρκειας 90 λεπτών, ονομάζεται Elise και ακολουθεί την αισθητική ενός μεστού βιβλίου του John LeCarre με φόντο την μεταπολεμική περίοδο στη Νότια Αγγλία (1940-1948 ). Το Poirot αντιθέτως, με την αυτοτελή μορφή των επεισοδίων του, έμεινε στον αέρα για 25 (!) ολόκληρα χρόνια και το μεγάλο φινάλε (Curtaion, Poirot’s Last Case) αποπνέει νοσταλγία και κυρίως πόνο από τον πρωταγωνιστή David Suchet. Επίσης, επιλέξιμο είναι το τελευταίο επεισόδιο της σειράς Derek του Ricky Gervais που προτάθηκε πέρυσι στην κατηγορία του Α’ ανδρικού ρόλου σε κωμωδία. Μία εξαιρετική στροφή καριέρας για τον Gervais που σε δηλώσεις του δηλώνει πως το Derek είναι ό,τι καλύτερό έχει κάνει ποτέ. Από τη Βρετανία (BBC Two) ξανά έρχεται η τηλεταινία A Poet in New York που ακολουθεί τις τελευταίες στιγμές του ποιητή Dylan Walsh πριν τον θάνατό του στη Νέα Υόρκη, σε ηλικία 39 ετών. Τέλος, ο σπουδαίος σεναριογράφος David Hare υπογράφει το τελευταίο κομμάτι της τριλογίας Worricker (Page Eight, Turks & Caicos) με το Salting the Battlefield, μία κατασκοπική πρόζα με μεγάλο ενδιαφέρον. Το Page Eight είχε κερδίσει τα βλέμματα της Ακαδημίας το 2012 και ίσως γίνει και φέτος με νέο αυτό έργο.

    Επιγραμματικά, οι τηλεταινίες που επίσης κέντρισαν το ενδιαφέρον τη σεζόν που πέρασε είναι τα Killing Jesus, Whitney, Stockholm Pennsylvania και Hello Ladies: The Movie.


    Πιθανές Υποψηφιότητες

    A Poet in New York - BBC America
    Agatha Christie's Poirot: Curtain, Poirot's Last Case - PBS
    Bessie - HBO
    Nightingale - HBO
    Worricker Salting the Battlefield - PBS


    ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΕΣ +/-



    MOVIE/MINI ACTRESS


    Κατηγορία μεγατόνων, μόνο από το άκουσμα των ονομάτων Ευτυχώς όμως και από το επίπεδο των ερμηνειών. Στη σειρά σταθμό αυτών των κατηγοριών, το Olive Kitteridge, η Frances McDormand φαντάζει ως η δεδομένη επιλογή για τη νίκη και πως να μην είναι όταν παραδίδει αυτό το συγκλονιστικό πορτραίτο! Το τέταρτο και τελευταίο μέρος της σειράς είναι ένα σεμινάριο υποκριτικής. Θα μπορέσει να υπερκεράσει την κυριαρχία της Jessica Lange του American Horror Story? Στον ρόλο της απόλυτης ντίβας, πληγωμένης, εύθραυστης και σκληρής, η Lange φτάνει σχεδόν σε ναρκισσιστικά επίπεδα στην ερμηνεία της ακολουθούμενη από την έτσι κι αλλιώς κακή σεζόν της σειράς. Η υποψηφιότητα είναι δεδομένη, αν και ήδη το σωματείο των συναδέλφων της (SAG) την άφησαν εκτός φέτος.

    Η δική μου αγαπημένη ερμηνεία στην κατηγορία είναι της Maggie Gyllenhaal ως η The Honourable Woman της ομώνυμης σειράς του Hugo Blick. Ενήλικο σενάριο και ρόλος που χτίζει καριέρες, ακόμη κι εάν προέρχεται από την τηλεόραση. Η Gyllenhaal βραβεύτηκε με τη Χρυσή Σφαίρα, επικρατώντας ακόμη και της McDormand, αλλά έχασε το βραβείο των συναδέλφων της. Θεωρείται το δεύτερο φαβορί. Στο εγχώριο της Αμερικής, American Crime, η Felicity Huffman υποδύεται το τρομακτικό πρότυπο ενός προσώπου που κρύβεται πίσω από τις μεγαλύτερες μαύρες αλήθειες της κοινωνίας μας. Τα ''μαύρα μάτια'' του χαρακτήρα της αποδίδουν το βάθος της ψυχής της, μέχρι να έρθει το τέλος όπου ο John Ridley μας υπενθυμίζει ότι τίποτα δεν είναι μόνο μαύρο ή άσπρο. Ουσιαστικές, ωμές ερμηνείες από την Huffman που ταρακουνάει τον θεατή.

    Από το HBO, η Queen Latifah στον ρόλο της Bessie Smith είναι αποδοτική, γήινη και ανοίγει την ψυχή της στο κοινό με σεβασμό στον χαρακτήρα. Συνήθως τέτοια βιογραφικά πρότυπα είναι που κερδίζουν την κατηγορία αλλά λογικά μιλώντας (εγώ), η Queen Latifah μπορεί αρκεστεί με την υποψηφιότητα. Συνεχίζοντας, από το The Missing ξεχωρίζει η αποτύπωση του πόνου και της επανόρθωσης και το πρόσωπο της Frances O’Connor τα καταφέρνει χωρίς μελοδραματισμούς. Προτάθηκε για Χρυσή Σφαίρα και ίσως βρει θέση κι εδώ. Από το Sundance, κατευθείαν στο Lifetime, το κακό Stockholm Pennsylvania έχει ως πρωταγωνίστρια την Saoirse Ronan, χρόνια τώρα εξαιρετικά σε ό,τι βρίσκεται, αλλά ο ανταγωνισμός δεν επιτρέπει να την θεωρούμε δεδομένη ως παρουσία εδώ. Ακολούθως, η απογοήτευση έρχεται από το The Slap όπου η Thandie Newton θα μπορούσε να αποτελεί μέρος της συζήτησης.

    Άλλες γυναικείες ερμηνείες που ξεχώρισαν την περασμένη σεζόν είναι της Katie Leung για το One Child και της Nicole Kidman για το Grace of Monaco.


    Πιθανές Υποψηφιότητες

    Maggie Gyllenhaal - The Honourable Woman
    Felicity Huffman - American Crime
    Jessica Lange - American Horror Story: Freak Show
    Queen Latifah - Bessie
    Frances McDormand - Olive Kitteridge
    Frances O'Connor - The Missing


    ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΕΣ +/-



    MOVIE/MINI ACTOR


    Σε ακόμη μία παντοδύναμη κατηγορία όπου βλέπουμε εξίσου σπουδαία ονόματα με των γυναικών, η πρόβλεψη ενός πιθανού νικητή δεν είναι καθόλου εύκολη. Το Olive Kitteridge θα έχει την εκπροσώπησή του στην κατηγορία με τον υπέροχο Richard Jenkins. Συγκεκριμένα, ο ηθοποιός έχει τη δυνατότερή του κατάθεση στο πρώτο επεισόδιο της μίνι σειράς που σίγουρα θα τον ωφελήσει για την υποψηφιότητα και μία πιθανή, ίσως, επικράτηση. Προέρχεται από την επισήμανση στα βραβεία του σωματείου των συναδέλφων του αλλά όχι στις Χρυσές Σφαίρες. Ο Jenkins αποτέλεσε προσωπική επιλογή της Frances McDormand για τον ρόλο κι αυτός της το ανταπέδωσε χωρίς υπεκφυγές, μία ερμηνεία που θέλω και πρέπει να προσεχθεί από όλους.

    Στη συνεχόμενη κριτική αποθέωση του Wolf Hall, ο Mark Rylance έχει, ευτυχώς, περίοπτη θέση στον ρόλο του Thomas Cromwell, ενός πολιτικού αγριμιού και πανούργου δολοπλόκου. Ο Rylance διαχειρίζεται την πολύπλοκη αφήγηση με χάρη κι ένα σθένος που έρχεται τις κατάλληλες στιγμές κι οδηγεί ουσιαστικά τη θέαση του τηλεθεατή. Επιπροσθέτως, η απόφασή του (επιτέλους) να στραφεί στον κινηματογράφο της Αμερικής έρχεται τέλεια, χρονικά, με την περίοδο των βραβείων. Ακόμη όμως μία προσωπική υπόθεση, στις ερμηνείες, είναι αυτή του David Oyelowo στο Nightingale, ενός δράματος με έναν πρωταγωνιστή και την κάμερα στραμμένη πάντα σε αυτόν. Προέρχεται από την γενική αποδοχή για τον ρόλο του στο Selma και οι κριτικές τον εκθειάζουν για τον συγκεκριμένο ρόλο, πράγμα όχι εκτός πραγματικότητας διότι όντως δίνει τον καλύτερό του εαυτό σε ένα ελαττωματικό project.

    Από το The Missing και πάλι, ο James Nesbitt αποδίδει τον χαρακτήρα της τραγικής πατρικής φιγούρας προσαρμοσμένος στην εκδικητική της φύση και την υψηλή ένταση των νεύρων. Σε κανένα σημείο δεν ξεφεύγει από το επιτρεπτό, με τελική αποζημίωση μία μεστή ματιά πάνω στον παραλληλισμό της παντοτινής αγάπης ενός γονέα με την υγεία του ψυχισμού μας. Δεν προτάθηκε σχεδόν σε κανένα από τα προηγούμενα βραβεία της χρονιάς αλλά θεωρώ πως τα Emmy θα τον αναγνωρίσουν. Σε διαφορετική νότα, αλλά με το θέμα του ψυχισμού παρών, ο Tom Hollander του A Poet in New York περιμένει (ακόμη) να ανακαλυφθεί και για αυτό βρισκόμαστε εμείς εδώ. Άξια αποτύπωση του χαρακτήρα και το μεγάλο αουτσάιντερ της κατηγορίας. Σε ακόμη μία πατρική φιγούρα με την τραγωδία στο προσκήνιο, ο ξεχασμένος Timothy Hutton του American Crime δίνει τις καλύτερες ερμηνείες του των τελευταίων δύο δεκαετιών και μπορεί να δώσει το παρόν μέσα από την αναγνώριση της σειράς.

    Άλλες ερμηνείες που ξεχώρισαν τη σεζόν 2014-2015 είναι του Ricky Gervais για το Derek The Final Chapter, Adrien Brody για το Houdini, David Suchet για το Curtain, Poirot’s Last Case και Bill Nighy για το Worricker Salting the Battlefield.


    Πιθανές Υποψηφιότητες

    Tom Hollander - A Poet in New York
    Timothy Hutton - American Crime
    Richard Jenkins - Olive Kitteridge
    James Nesbitt - The Missing
    David Oyelowo - Nightingale
    Mark Rylance - Wolf Hall


    ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΕΣ +/-



    MOVIE/MINI SUPPORTING ACTRESS


    Στο πεδίο των δεύτερων γυναικείων κι ανδρικών ρόλων σε μίνι σειρά ή τηλεταινία, καθώς πρόκειται για μία συνήθως άνιση μίξη των δύο (ταινία / σειρά), θεωρώ πως σημαντικότερη προϋπόθεση για την ανάδειξη κάποιου είναι ο καθαρός του χρόνος. Προσθέτοντας αυτό στην ήδη υπαρκτή γενική γνώμη γύρω από το όνομα και την ερμηνεία του καλλιτέχνη, βλέπουμε πως πολλές βραβεύσεις είναι δεδομένες πολύ πριν την τελετή ή και τις υποψηφιότητες! Η περσινή σοδειά ανέδειξε για άλλη μια φορά την ικανότητα των ερμηνευτριών του American Horror Story. Η Sarah Paulson, σε διπλό ρόλο, βραβεύτηκε από τα Critic’s Choice Awards ενώ ακόμη υπάρχει δεδικασμένο από την ''κλοπή'' του 2013 για τη δεύτερη σεζόν της σειράς. Φέτος θα είναι λογικά η σειρά της, ακολουθούμενη από την Kathy Bates, συμπρωταγωνίστριας και περσινής νικήτριας.

    Ερχόμενη από το πρόσφατο ξεπέταγμα στην κινηματογραφική σκηνή, η γλυκύτατη Zoe Kazan έκλεψε σκηνές στα πρώτα δύο μέρη του Olive Kitteridge και θα αποτελέσει μία δίκαιη επισήμανση, αν τελικώς αυτή γίνει καθώς η δύναμη των ονομάτων στην κατηγορία μπορεί να την αφήσουν έξω. Η ηθοποιός που δεν έχει σίγουρα το όνομα, πάντως, είναι η Claire Foy του Wolf Hall στον ρόλο της Anne Boleyn, στο δίπολο του εύθραυστου και του δυναμικού του χαρακτήρα, είναι το προσωπικό μου Emmy στην κατηγορία και θα ήταν ιδεατό να βρεθεί εδώ. Προέρχεται από την υποψηφιότητά της στα Critic’s Choice Award.

    Στον ακαδημαϊκό κόσμο της βρετανικής δραματουργίας, το The Honourable Woman μόνο ως τέτοιο δεν μπορεί να χαρακτηριστεί και ξεχωρίζει για αυτό. Η Janet McTeer ως το απόλυτο Alpha Woman, πρότυπο εργασιακής ισχύς και με δυνατό λόγο μπορεί να υπολείπεται σε επίπεδο ιστορίας για τον χαρακτήρα που υποδύεται αλλά διαθέτει την ιστορία και το όνομα για να βρεθεί εδώ. Ίσως αυτό αντικρουστεί από την παρουσία ήδη δυνατότερων ονομάτων, όπως αυτό της Susan Sarandon για το Secret Life of Marylin Monroe και της Angela Bassett για το American Horror Story, αλλά σε επίπεδο λογικής ανάλυσης, η McTeer υπερέχει.

    Από τον χώρο των τηλεταινιών, η παρουσία της MoNique στο Bessie ξεχωρίζει για τη δυναμικότητά της, παρόλο τον λιγοστό χρόνο που βρίσκεται μπροστά στον φακό. Η ίδια παραμένει σημαντική παρουσία στον χώρο και άκρως σχετική μετά τις τελευταίες της ''περιπέτειες'' με τον Lee Daniels. Άλλες ερμηνείες που ξεχώρισαν και μπορεί να ελπίζουν για διάκριση είναι των Regina King για το American Crime, της Penelope Ann Miller επίσης για το American Crime, της Judy Davis για το Worricker Salting the Battlefield και της Uma Thurman για το The Slap.


    Πιθανές Υποψηφιότητες

    Kathy Bates - American Horror Story: Freakshow
    Claire Foy - Wol Hall
    Zoe Kazan - Olive Kitteridge
    Janet McTeer - The Honourable Woman
    MoNique - Bessie
    Sarah Paulson - American Horror Story: Freakshow


    ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΕΣ +/-


    MOVIE/MINI SUPPORTING ACTOR


    Η εν λόγω κατηγορία επιδέχεται πάντα ενδοιασμών όσον αφορά τις προβλέψεις καθώς βλέπουμε όλο και περισσότερες εκπλήξεις τα τελευταία έτη. Πέρυσι, η πέραση του Sherlock μεταφράστηκε εδώ με τη νίκη του Martin Freeman, έναντι του ακλόνητου φαβορί Matt Bomer για το The Normal Heart. Φέτος το μεγάλο φαβορί δεν υπάρχει, καθώς ως τέτοιο δεν μπορεί να θεωρηθεί ο Bill Murray του Olive Kitteridge παρόλο την σημαντική, σεναριακά, παρουσία του στο τελευταίο μέρος της ιστορίας. Από το Olive Kitteridge, επίσης, μεγάλη εντύπωση (μου) έκανε η ερμηνεία του Cory Michael Smith στο δεύτερο μέρος της ιστορίας, αλλά μεγαλύτερες πιθανότητες έχει ο John Gallagher Jr. με πολύ περισσότερο χρόνο, ως γιος της Olive.

    Εν συνεχεία, τα χρονικά άλματα του Wolf Hall επιτρέπουν όχι μόνο σε έναν, αλλά δύο υποστηρικτικούς ρόλους να λάμψουν. Ο Jonathan Pryce για τα πρώτα δύο επεισόδια κι ο Damian Lewis για τα υπόλοιπα είναι εξαιρετικοί διότι καταφέρνουν να αποδώσουν ρόλους που έχουν ήδη αποδοθεί πολλάκις στο παρελθόν, με πρωτόγονη ζωτικότητα και κίνητρα. Ο πρώτος προτάθηκε από τα Critic’s Choice Awards. Στο The Honourable Woman, ο Stephen Rea υποδύεται την καλή πλευρά του νόμου δημιουργώντας από μόνος του χαρακτηριστικά που πλάθουν έναν γήινο χαρακτήρα με αδυναμίες και πάθη που αντικρούονται με τη δουλειά του. Για την ερμηνεία του τιμήθηκε με το BAFTA Β’ ανδρικού ρόλου αλλά δεν έχει την αναμενόμενη υποστήριξη, ακόμη, στην αμερικάνικη ήπειρο. Σετάκι με τον Rhea, θα πρέπει να πηγαίνει ο Tcheky Karyo του The Missing σε παρόμοιας φύσης ρόλο αλλά με μεγαλύτερους κινδύνους να τον καραδοκούν. Ο Karyo σμιλεύει επεισόδιο με το επεισόδιο έναν χαρακτήρα που είναι διακριτός ακόμη κι έπειτα από τις μεγάλες εντάσεις του σεναρίου στους πρωταγωνιστές του.

    Από το American Horror Story, όπου στο παρελθόν έχει βραβευτεί στην κατηγορία για τον James Cromwell, έρχεται φέτος ο Finn Wittrock σε μία ανεπανάληπτα γραφική φιγούρα κι εντελώς εκτός των γούστων μου κι ο Michael Chiklis που μπορεί να επιστρέψει στα βραβεία για πρώτη φορά μετά τα χρόνια του The Shield! Τέλος, από τα ονόματα που ακόμη δεν έχουν ακουστεί σοβαρά, ξεχωρίζει αυτό του Michael Gambon για το μέτριο The Casual Vacancy, κείμενο της Rowling και μεταφορά του BBC.

    Υπόλοιπες ερμηνείες που ξεχώρισαν στην περσινή σεζόν είναι του Michael Kenneth Williams για το Bessie, του Brian Cox για το The Slap και του Ralph Fiennes για το Worricker Salting the Battlefield.


    Πιθανές Υποψηφιότητες

    John Gallagher Jr. - Olive Kitteridge
    Michael Gambon - The Casual Vacancy
    Damian Lewis - Wolf Hall
    Bill Murray - Olive Kitteridge
    Jonathan Pryce - Wolf Hall
    Stephen Rea - The Honourable Woman


    ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΕΣ +/-




    ΑΦΙΕΡΩΜΑ 2014
    ΑΦΙΕΡΩΜΑ 2013


    ΧΡΗΣΙΜΟΙ ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ

    Τελευταία επεξεργασία από τον/την Chiras365; 3 Ιουνίου 2015 στις 00:11

  3. #3
    TV Guru!
    Εγγραφή
    17-02-2009
    Δημοσιεύσεις
    1.905
    Likes / Thanks
    Στην κωμωδία θα ήθελα πάρα πολύ την Kether Donohue, αλλά μόνο στα όνειρά μου.
    Επίσης δεν δέχομαι να μην προταθεί ο Nick Offerman.

    Στο Δράμα, οποιαδήποτε υποψηφιότητα για το Rectify θα μου δώσει τεράστια χαρά.
    Ruth Wilson και Ben Mendelsohn οι αγαπημένοι μου φέτος.

  4. #4
    TV Guru! Το Avatar του/της χάρις2106
    Εγγραφή
    11-03-2009
    Τοποθεσία
    Αθήνα
    Δημοσιεύσεις
    1.675
    Likes / Thanks
    Δεν έχω δει πολλά είναι η αλήθεια και δεν μπορώ να κρίνω(βασικά έχω δει πολύ λίγα), αλλά σε πρώτη φάση έχω να πω ένα μεγάλο στον chiras για το μικρούλη αυτό αφιέρωμα!

    Μπράβο!

    Θέλω και εγώ πολύ Rectify!

  5. Thanks Chiras365 thanked for this post
    Likes baspav, Dr. Iceman Georges liked this post
  6. #5
    Αρθρογράφος Το Avatar του/της Chiras365
    Εγγραφή
    05-10-2011
    Δημοσιεύσεις
    2.980
    Likes / Thanks

    Emmy Chats

    DRAMA ACTRESS

    Joelle Carter - Justified Season 6


    Στην έκτη σεζόν του Justified, η Joelle Carter είχε καταλυτικό ρόλο στην έκβαση της ιστορίας. Το FX την έχει καταθέσει ως πρωταγωνίστρια, κάτι που μειώνει τις πιθανότητές της για να προταθεί, πράγμα στενάχωρο διότι παρέθεσε την καλύτερή της δουλειά στη σειρά. Παρακάτω μιλάει για το ταξίδι της Ava στη σειρά, το παρελθόν και το μέλλον του χαρακτήρα, πως λειτούργησε η νωχελική για την ίδια πέμπτη σεζόν στην ανάπτυξη του χαρακτήρα. Επίσης εκμυστηρεύεται τα αισθήματά της για το τέλος της σειράς, τι θα της μείνει από την εμπειρία και τα σχέδια για το μέλλον.




  7. #6
    Αρθρογράφος Το Avatar του/της Above
    Εγγραφή
    21-04-2008
    Δημοσιεύσεις
    7.309
    Likes / Thanks
    Εξαιρετικό και φέτος το αφιέρωμα σου Chir και κατατοπιστικότατο!
    Μενω πάντα στις μίνι σειρές και τηλεταινίες, ειδικά του ΗΒΟ που και φέτος τα Bessie και Nightgale ξεχωρίζουν όντως. Να δούμε τι και πως θα καταθέσουν παραγωγοι, κανάλια και ηθοποιοί, επ. και σκηνές τους... Θα ήθελα το Comeback της Kudrow να αναγνωριστεί σε αρκετές κατηγορίες του είδους του, όπως και τα Bessie, Olive Kitteridge, American Horror Story: Freakshow, American Crime, Orange is the New Black, Parks & Recreation και Brooklyn Nine-Nine... που θα τιμήσω προσωπικά στα δικά μας βραβεία!
    Τα γνωστά και μη εξαιρετέα Game of Thrones, Mad Men, Modern Family κτλ...λογικά θα σαρώσουν και φέτος σε υποψηφιοτητε
    ς!

  8. Thanks Chiras365 thanked for this post
    Likes Dr. Iceman Georges liked this post
  9. #7
    Αρθρογράφος Το Avatar του/της Chiras365
    Εγγραφή
    05-10-2011
    Δημοσιεύσεις
    2.980
    Likes / Thanks
    Above, μιας και το ανέφερες (και χαίρομαι που το έκανες), ποια είναι η γνώμη σου για το American Crime και τις πιθανότητές του για υποψηφιότητες?

    Προσωπικά, το δεύτερο μισό της σεζόν του με εξέπληξε. Υπερβολικά, θα έλεγα.
     
     

  10. Likes Dr. Iceman Georges liked this post
  11. #8
    Αρθρογράφος Το Avatar του/της Dr. Iceman Georges
    Εγγραφή
    23-02-2009
    Δημοσιεύσεις
    1.817
    Likes / Thanks

    Χουάνα η Παρθένα

    Στη φετινή σεζόν, όλα (μου) ήρθαν μαζεμένα. Ο Jon Stewart άφησε το Daily Show, αποσύρθηκαν οι Letterman, Ferguson, τελείωσε το Mad Men (και το Justified και το Boardwalk Empire), ένας μεγάλος κύκλος για την τηλεόραση του γούστου μου έκλεισε. Στα καθ' ημάς και με την πρώτη ματιά:

    Στις κωμωδίες, πρόσωπα της χρονιάς είναι ο Jeffrey Tambor του Transparent και η Gina Rodriguez του Jane The Virgin. Κι όμως, η Χουάνα η Παρθένα, στο CW κιόλας, θα είναι υποψήφια, χάρη στο χαριτωμένο μουτράκι της πρωταγωνίστριας. Μία στιγμή, ένα κάστινγκ, that's it! H σειρά της Soloway, νομίζω, ότι χρησιμοποιεί επιδέξια το δόλωμα της διαφυλικότητας, προκειμένου να σατιρίσει ανελέητα την εβραϊκή οικογένεια, και να την καταγγείλει για πλείστα όσα φαινόμενα "τραβεστί" γονεικότητας. Είμαι με τη Soloway.

    Από την άλλη, δεν ήμουν ποτέ με τον Ianucci του Veep. Όσο κι αν αγαπώ την Louis-Dreyfus, το Veep ήταν και παραμένει κακέκτυπο του The Thick Of It.

    Στα δράματα, η σειρά προτίμησης έχει ως εξής: Rectify / Mad Men / Better Call Saul / Halt And Catch Fire / Manhattan / Boardwalk Empire / OITNB.

    Ειδικά για το τελευταίο, έχω και μία προσωπική αγάπη, αφού τη σειρά οραματίστηκε η Liz Friedman και φέτος την ανέβασε επίπεδο η Sara Hess, αμφότερες αδυναμίες μου από τα χρόνια του [Η]. Αν και τους έσυρα ουκ ολίγα για τις επιλογές τους στην σκιαγράφηση του ήρωα, δεν ξεχνώ ότι μας χάρισαν την 13. Και την Olivia Wilde ως 13.

    Θα επανέλθω με τα ειδικότερα, κλείνω με τα φλέγοντα ζητήματα.

    Γυναικάρα της χρονιάς: Veronica Echegui (Fortitude) / Katja Herbers (Manhattan).

    Γυναικείος Χαρακτήρας της Χρονιάς: Atika Halibi [The Hono(u)rable Woman].

    Σας Θέλω Πολύ Μαζί Εδώ Και Τώρα: Δράματα: MacKenzie Davis/Kerry Bishe (Halt And Catch Fire), Κωμωδίες: Kat Dennings/Beth Behrs (2 Broke Girls).

    Όπως πάντα, Chir, συνοπτικός, λιτός και απέριττος ... Ένα μεγάλο , πρελούδιο του φετινού Rectify.

  12. Thanks Chiras365 thanked for this post
    Likes theo_d, t0ny3, Above liked this post
  13. #9
    Αρθρογράφος Το Avatar του/της Above
    Εγγραφή
    21-04-2008
    Δημοσιεύσεις
    7.309
    Likes / Thanks
    Παράθεση Αρχική Δημοσίευση από τον/την Chiras365 Εμφάνιση Δημοσίευσης
    Above, μιας και το ανέφερες (και χαίρομαι που το έκανες), ποια είναι η γνώμη σου για το American Crime και τις πιθανότητές του για υποψηφιότητες?

    Προσωπικά, το δεύτερο μισό της σεζόν του με εξέπληξε. Υπερβολικά, θα έλεγα.
    Moνο τα καλύτερα εχω να πω για αυτο το δύσκολο πολυσύνθετο αστυνομικοδικαστικο δράμα, χαρακτήρων και υπόθεσης. Μου αρεσουν πολύ αυτού του είδους οι σειρές, ειδικά όταν ο ανθρωπινός παράγοντας και η ψυχοσύνθεση του επιδρά στην εξέλιξη και το ύφος της σειράς! Που πολλές φορές μπορεί και να το καθορίζει. Άρχισε μουδιασμένα κάπως, αλλα μετά πήρε μπρος...Οι δε ερμήνευες εινια εξαιρετικές και θα ήθελα πολύ να φτάσουν σε υποψηφιοτητες...Είναι απο τις καλύτερες μου σειρές του 2015...

    Χειροκροτώ και επαυξάνω για την πρόταση υπενθύμιση του αγαπημένου μου μισητού Ice για το δίδυμο του 2 Broke Girls το οποίο θα υπερψηφίσω στα δικά μας βραβεία...Α...όπως και το The Leftovers...που είχα ξεχάσει για την ωρα!

  14. Likes Chiras365 liked this post
  15. #10
    Αρθρογράφος Το Avatar του/της Chiras365
    Εγγραφή
    05-10-2011
    Δημοσιεύσεις
    2.980
    Likes / Thanks

    Emmy Chats

    DRAMA SUPPORTING ACTOR

    Michael McKean - Better Call Saul Season 1


    Προσπαθώντας να καταπολεμήσω την ανερυθρίαστη είσοδο του Breaking Bad σε κάθε συζήτηση περί επιτυχίας του Better Call Saul, η σημερινή επιλογή συζήτησης είναι του Michael McKean με τον Glenn Whipp των LA Times. Ο McKean αναφέρεται στη σειρά, τι έχει κερδίσει από αυτή, στην πολυπλοκότητα του χαρακτήρα του αλλά και τον ρόλο του... Bryan Cranston στο κάστινγκ του ως αδερφός του Jimmy McGill.



  16. Likes Dr. Iceman Georges, theo_d liked this post
Σελίδα 1 από 6 123 ... ΤελευταίοΤελευταίο

Δικαιώματα Δημοσίευσης

  • Δεν μπορείτε να δημοσιεύσετε νέα θέματα
  • Δεν μπορείτε να δημοσιεύετε απαντήσεις
  • Δεν μπορείτε να δημοσιεύσετε επισυναπτόμενα αρχεία
  • Δεν μπορείτε να επεξεργαστείτε τις δημοσιεύσεις σας
  •  
  • Ο BB code είναι σε λειτουργία
  • Τα Smilies είναι σε λειτουργία
  • Ο Κώδικας [IMG] είναι σε λειτουργία
  • Ο Κώδικας [VIDEO] είναι σε λειτουργία
  • Ο Κώδικας HTML είναι εκτός λειτουργίας
join us
style
switch to fluid
vBulletin & Site Copyright