Αποτελέσματα 1 έως 2 από 2

Θέμα: Doctor Who 4x10 - Midnight

Υβριδική Εμφάνιση

  1.  
    Συνολικά Ψήφησαν
    3 Χρήστες
    9
    για να ψηφήσετε
    4x10
    Midnight
     
    ΠΕΡΙΛΗΨΗ





    Δεν Διατίθεται
    Πρώτη Προβολή Τοπική Ώρα
    14/06/2008 - 19:35
    GMT 0
    14/06/2008 - 22:35
    GMT +3
    ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ
     
    Η αναφορά σε επόμενα επεισόδια.
     
    Tο chatting και το spamming.
     
    Η αναφορά σε υπότιτλους και torrents ή άλλες μορφές παράνομου download.
    ΠΡΟΣΟΧΗ
     
    Το παρόν θέμα μπορεί να περιέχει spoiler.
     
    Να γράφετε με σεβασμό προς τα υπόλοιπα μέλη, ασχέτως αν συμφωνείτε ή διαφωνείτε με τις απόψεις τους.
     
    Να κάνετε report οτιδήποτε αντιτίθεται στους κανόνες.
  2. #2
    TV Guru! Το Avatar του/της HristinaB
    Εγγραφή
    10-10-2012
    Τοποθεσία
    Mulder's Apartment No 42
    Δημοσιεύσεις
    4.799
    Likes / Thanks
    Από τα αγαπημένα μου επεισόδια του Δέκα, της τέταρτης σεζόν και της σειράς, γενικότερα, είναι αυτό το κλειστοφοβικό, θεατρικής λογικής θρίλερ, το 200ό επεισόδιο του Doctor Who.

    Όλα τα αφηγηματικά ευρήματα δουλεύουν στην εντέλεια σ' αυτή την ιστορία: ο περιορισμένος χώρος, η αόρατη μορφή ζωής (ό,τι δε βλέπουμε αλλά απλά υπαινίσσεται είναι πάντα πιο τρομακτικό), οι συγχρονισμένοι διάλογοι των επιβατών και του Midnight Entity -- ένα τεχνικό επίτευγμα πρωτότυπο και άψογα εκτελεσμένο --, ο αστραφτερός, θανατηφόρος πλανήτης που κανείς δε γνωρίζει την ιστορία του, ακόμα και τα ρετρό βίντεο της Ραφαέλα Καρά και τα ασπρόμαυρα κινούμενα σχέδια, παράταιρα όπως είναι στο υπερσύγχρονο περιβάλλον του μελλοντολογικού τραίνου, όλα συντελούν στη δημιουργία μιας ατμόσφαιρας βραδύκαυστης έντασης και γρήγορα κλιμακούμενης απειλής.

    Ποιος, όμως, απειλεί στ' αλήθεια ποιον;

    Αυτό, νομίζω, ότι είναι και το μεγαλύτερο επίτευγμα του σεναρίου, η αποκάλυψη των χειρότερων χαρακτηριστικών και ενστίκτων της ανθρώπινης φύσης, που αντιδρά με μίσος και σκληρότητα απέναντι σε ό,τι δεν καταλαβαίνει, σε ό,τι φοβάται επειδή είναι διαφορετικό. (Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι, όταν οι επιβάτες στρέφονται εναντίον του Ντόκτορ, αναρωτιούνται αν είναι "μετανάστης".) Ο Ντόκτορ, πάντα καλόψυχος και περίεργος, θέλει να γνωρίσει αυτή τη νέα μορφή ζωής, να την καταλάβει, να τη βοηθήσει. Αρχικά, μάλιστα, το Midnight Entity δεν παρουσιάζεται καν ως απειλή -- οι επιβάτες κι εμείς οι θεατές την εκλαμβάνουμε ως τέτοια, επειδή είναι κάτι άγνωστο και πρωτόγνωρο. Και μετά συμβαίνει το εξής: όσο περισσότερο μιμείται τους ανθρώπους, τόσο περισσότερο απειλητική γίνεται. Είναι σαν το μωρό που μιμείται αυτό που βλέπει, γιατί δε γνωρίζει κάτι άλλο. Όσο οι επιβάτες σκέφτονται να προβούν στη δολοφονία της "μολυσμένης" Σκάι, η οντότητα κλέβει τη φωνή του Ντόκτορ και χρησιμοποιώντας αυτό το νέο εργαλείο έκφρασης, μιμούμενη τη συμπεριφορά τους, τους οδηγεί στην απόφαση να τον σκοτώσουν κι αυτόν. Αν είχαν παραμείνει ψύχραιμοι και λογικοί, θα είχε άραγε διαμορφωθεί διαφορετικά η οντότητα;

    Η λύση στο δράμα δίνεται με την αυτοθυσία της συνοδού, η οποία, μαζί με την Ντι Ντι, συνειδητοποιούν τι ακριβώς συμβαίνει. Εδώ πρέπει να εκφράσω την ένστασή μου, καθώς και οι δύο αυτοί χαρακτήρες είχαν παρουσιαστεί χωρίς ηθικό ενδοιασμό στη δολοφονία της Σκάι και η μεταστροφή τους ήταν κάπως απότομη. Θα προτιμούσα να είχε παίξει περισσότερο αποφασιστικό ρόλο στη λύση ο Τζέθρο, που, ως ο νεότερος όλων, θα έπρεπε να είναι ο πιο ανεκτικός και ανοιχτόμυαλος. Ακόμα κι έτσι, όμως, η δύναμη του σχολίου για το κακό μέσα μας παραμένει ισχυρή, καθιστώντας το επεισόδιο ένα από τα κορυφαία του σύμπαντος του Doctor Who.

    Διάσπαρτα σχόλια:
    - Ατάκα που μπορεί κανείς να εκλάβει ως politically correct και, ταυτόχρονα, ενδεικτική του πόσο εκτός της γήινης καθημερινότητας βρισκόμαστε: "Κυρίες και κύριοι και παραλλαγές αυτών".
    -- Πόσο σημερινό το σχόλιο του RTD σχετικά με την προσκόλληση των ανθρώπων στις οθόνες τους: όταν ο Ντόκτορ χρησιμοποιεί το κατσαβίδι του για να σβήσει το σύστημα ψυχαγωγίας του τραίνου, οι επιβάτες αναρωτιούνται με τι θα ασχοληθούν στις τόσες ώρες ταξιδιού. Η ιδέα του να συζητήσουν με τους συνανθρώπους τους δεν τους περνάει καν από το νου, μέχρι να το προτείνει ο Ντόκτορ.
    - Το ποίημα της Christina Rossetti που αναφέρεται στο επεισόδιο είναι το "Goblin Market".
    - Ναι, την είδα τη Ρόουζ στην οθόνη... Δε θα απαλλαγούμε ποτέ από την ξανθιά;

    9 (αντί για 10), γιατί έλειπε η Ντόνα, που, περιέργως, δεν πείστηκε να δει έναν καταρράκτη από ζαφείρια. Ακόμα και η σύντομη αλληλεπίδρασή τους, όμως, αποδεικνύει πόσο χαλαρή και όμορφη είναι η φιλική τους σχέση. Αχ, αυτό το ντουέτο το υπερλατρεύω!

    http://www.greektvsubs.gr/image.php?type=sigpic&userid=212080&dateline=13498  77416
    Maybe there's hope.



    Be ashamed to die until you have won some victory for humanity.
    Horace Mann

    Ν' αγαπάς την ευθύνη. Να λες: Εγώ, εγώ μονάχος μου έχω χρέος να σώσω τη γης. Αν δε σωθεί, εγώ φταίω.
    Nίκος Καζαντζάκης
     
     

Δικαιώματα Δημοσίευσης

  • Δεν μπορείτε να δημοσιεύσετε νέα θέματα
  • Δεν μπορείτε να δημοσιεύετε απαντήσεις
  • Δεν μπορείτε να δημοσιεύσετε επισυναπτόμενα αρχεία
  • Δεν μπορείτε να επεξεργαστείτε τις δημοσιεύσεις σας
  •  
  • Ο BB code είναι σε λειτουργία
  • Τα Smilies είναι σε λειτουργία
  • Ο Κώδικας [IMG] είναι σε λειτουργία
  • Ο Κώδικας [VIDEO] είναι σε λειτουργία
  • Ο Κώδικας HTML είναι εκτός λειτουργίας
join us
style
switch to fluid
vBulletin & Site Copyright