Αποτελέσματα 1 έως 2 από 2

Θέμα: Doctor Who 4x97 - Special Episode: The Waters of Mars

  1.  
    Συνολικά Ψήφησαν
    3 Χρήστες
    10
    για να ψηφήσετε
    4x97
    Special Episode: The Waters of Mars
     
    ΠΕΡΙΛΗΨΗ





    Εμφάνιση Περίληψης
    O Doctor πηγαίνει στο έτος 2059 και συναντά την Adelaide Brooke.
    Πρώτη Προβολή Τοπική Ώρα
    15/11/2009 - 19:35
    GMT 0
    15/11/2009 - 21:35
    GMT +3
    ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ
     
    Η αναφορά σε επόμενα επεισόδια.
     
    Tο chatting και το spamming.
     
    Η αναφορά σε υπότιτλους και torrents ή άλλες μορφές παράνομου download.
    ΠΡΟΣΟΧΗ
     
    Το παρόν θέμα μπορεί να περιέχει spoiler.
     
    Να γράφετε με σεβασμό προς τα υπόλοιπα μέλη, ασχέτως αν συμφωνείτε ή διαφωνείτε με τις απόψεις τους.
     
    Να κάνετε report οτιδήποτε αντιτίθεται στους κανόνες.
  2. #2
    TV Guru! Το Avatar του/της HristinaB
    Εγγραφή
    10-10-2012
    Τοποθεσία
    Mulder's Apartment No 42
    Δημοσιεύσεις
    4.799
    Likes / Thanks
    Έλα ένα ακόμα 10ρι στρογγυλό, για μια συγκλονιστική ώρα τηλεόρασης! Παραθέτω τα αρχικά μου σχόλια:

    Παράθεση Αρχική Δημοσίευση από τον/την HristinaB Εμφάνιση Δημοσίευσης
    Αυτό το επεισόδιο συναγωνίζεται (και μάλλον κερδίζει) το "Runaway Bride" (Ντόνα, σ' αγαπώ) για τη δεύτερη θέση του προσωπικού μου Τop-3 των special επεισοδίων μέχρι και το τέλος της τέταρτης σεζόν (το "End of Time part II" θα είναι πρώτο εις τον αιώνα των αιώνων! Γοερό κλάμα...).

    Δεν είναι μόνο τα πολύ προσεγμένα ειδικά εφέ (φανταστική ιδέα το σκασμένο δέρμα γύρω από το στόμα), ούτε η αίσθηση της υποβόσκουσας απειλής και τα ατμοσφαιρικά πλάνα (η σκηνή όπου τα τέσσερα μολυσμένα μέλη του πληρώματος σηκώνουν τα χέρια και μοιάζουν σαν να ψέλνουν κάτι, εν μέσω καταρρακτών από νερά, είναι εξαιρετική).

    Δεν είναι μόνο τα κοινά σημεία με τα X-Files -- ναι, θα έσκαγα αν δεν το έγραφα (βρήκα ένα 1121 και, φυσικά, την αναφορά στον εξωγήινο οργανισμό-παράσιτο που ζει κάτω από τους πάγους).

    Αυτό που κάνει τούτο το επεισόδιο απλά ΥΠΕΡΟΧΟ είναι, ναι, το μαντέψατε, το ΘΕΣΠΕΣΙΟ characterization του Ντόκτορ. O οποίος ξεκινά με παιδική αθωότητα και ενθουσιασμό, ως συνήθως ("State your name, rank and intention." - "The Doctor, doctor, fun." -- απίθανη ατάκα!), περνά από το στάδιο στο οποίο χαίρεται και καμαρώνει τα επιτεύγματα του αγαπημένου του ανθρώπινου είδους... και μετά αρχίζει η ωραιότερη, πιο σκοτεινή, τραγική και ενήλικη μεταμόρφωσή του. Γνωρίζοντας το βαρύ καθήκον του να διαφυλάττει τους νόμους του Χρόνου, ο Δόκτωρ ξέρει ότι πρέπει να παραμείνει θεατής μπροστά στο θάνατο αυτών των ανθρώπων, αφού απαγορεύεται να επέμβει. Δεν του αρέσει καθόλου αυτό, ποτέ δεν του άρεσε, αλλά δεν μπορεί να κάνει διαφορετικά. Κάθε νέα απώλεια ζωής, όμως, όπως την ακούει μέσα στο κράνος του την ώρα που απομακρύνεται, είναι κι ένα πολύ ισχυρό πλήγμα γι' αυτόν. Το κράνος της διαστημικής στολής αποδεικνύεται απίστευτα χρήσιμο ερμηνευτικό εργαλείο για τον Τέναντ, καθώς κρύβει το χαριτωμένο, καρτουνίστικο χτένισμα του Ντόκτορ και καδράρει το σκοτεινό, στοιχειωμένο βλέμμα του τόσο αποτελεσματικά, που ξεχνώ ότι βλέπω τον αεικίνητο, παιχνιδιάρη Δέκα: είναι ένας άλλος ήρωας αυτός, κάποιος που κουβαλάει πάνω του το βάρος και τις τύψεις όλου του σύμπαντος, ένας σχεδόν παντοδύναμος μικρός Θεός, που στέκει παντελώς ανίσχυρος μπροστά σε κάτι που τον ξεπερνά.

    Είναι φανερό ότι ο Ντόκτορ υποφέρει ακόμα από την απώλεια των αγαπημένων του στο "Journey's End". Τους έχασε όλους και δεν μπορούσε να κάνει τίποτα γι' αυτό. Είναι θυμωμένος, πληγωμένος και μόνος -- πότε μπορεί ένας τέτοιος συνδυασμός συναισθημάτων να οδηγήσει σε κάτι καλό; Στους ανθρώπους της διαστημικής βάσης βλέπει όλους αυτούς που δεν μπόρεσε να σώσει (ή να κρατήσει κοντά του), επειδή έπρεπε να υπακούσει σε νόμους μεγαλύτερους απ' τον ίδιο. Όταν, λοιπόν, αποφασίζει να μετατραπεί από επιζών σε "Time Lord victorious", δεν το κάνει από προσωπική ματαιοδοξία, αλαζονεία ή από αίσθημα μεγαλείου. Το κάνει γιατί είναι έξοχα συναισθηματικός και δεν αντέχει να χάσει πια κανέναν άλλον. Γιατί η υπακοή στους Νόμους του Χρόνου είναι ένα βαρύ φορτίο, που του επιτρέπει ελάχιστες στιγμές ευτυχίας και πολλές απώλειες. Γιατί θέλει να είναι αυτός ο ίδιος κύριος των πράξεων ή μη πράξεών του. Γιατί είναι μόνος, πληγωμένος και φοβάται.

    Πόσο (περισσότερο) τον αγαπάω σε κάτι τέτοιες στιγμές!

    Και πόσο μου άρεσε η σιγουριά που ένιωθα ότι ήθελα, για πρώτη φορά, να τον δω να αποτυγχάνει, πριν την κάνει, αλά Νταρθ Βέιντερ, για τη Dark Side! Ευτυχώς για εκείνον (εμένα δε θα με χάλαγε να τον έβλεπα σκοτεινό για λίγα ακόμα επεισόδια), συνειδητοποιεί πολύ σύντομα ότι ξεπέρασε τα όρια και διέπραξε ύβρι. Και τότε, σαν τη Νέμεσι, σκάει και ο Ουντ, ο προάγγελος του θανάτου του. Ανατριχίλες... Ο Ντόκτορ δε θέλει να πεθάνει (όσο κι αν ενδεχομένως διαφωνείτε, η αναγέννηση είναι θάνατος, κάθε νέος Δόκτωρ είναι ένας άλλος χαρακτήρας, κι εγώ το λέω κι αυτός το λέει) κι αυτό είναι αφοπλιστικά ανθρώπινο. Και το πεισμωμένο "Όχι" του στο τέλος, "όχι, δε θα μείνω να πεθάνω, θα φύγω, θα τρέξω, απελθέτω απ' εμού το ποτήριον τούτο" είναι η απελπισμένη προσπάθεια ενός ανθρώπου να αποφύγει το τέλος.

    Μιλάμε για ένα συναισθηματικό κομψοτέχνημα εκπληκτικής ομορφιάς.

    Μόνο μια απορία έχω: γιατί έπρεπε, σώνει και ντε, η Μπρουκ να πεθάνει; Να εμπνευστεί η εγγονή από την αυτοθυσία της γιαγιάς της στον Άρη το καταλαβαίνω απόλυτα, αλλά μια παράλογη αυτοκτονία στη Γη πώς μπορεί να αποτελέσει αιτία έμπνευσης; Θα μπορούσε κάλλιστα να την είχε εμπνεύσει και με τις ιστορίες της, με τη φυσική της παρουσία, σ' αυτό ο Ντόκτορ δεν είχε άδικο. Καταλαβαίνω, βέβαια, ότι ο θάνατος έπρεπε να συμβεί για να συνειδητοποιήσει το λάθος του, αλλά το μήνυμα που περνιέται είναι ότι η εγγονή χρειαζόταν το θάνατο (προσοχή: όχι την αυτοθυσία) της γιαγιάς για να βαδίσει στα βήματά της. Υπό αυτό το πρίσμα, είτε η Μπρουκ αυτοκτονούσε είτε την πατούσε λεωφορείο (αλλά το 2059 τα λεωφορεία μάλλον θα είναι ιπτάμενα...), το αποτέλεσμα θα ήταν το ίδιο κι αυτό αποδυναμώνει την αξία της πράξης της.

    ΥΓ. Γνωστά πρόσωπα: την captain Brooke την ξέρετε από το "His last Vow" του Sherlock και την ομορφούλα γεωλόγο Mia Bennett από το Humans (κι εκεί μία Μia έπαιζε ).
    Απλώς να προσθέσω ότι τη θέση του "Runaway Bride" στο Top-3 την έχει πάρει το διπλό "Human Nature"/"The Family of Blood".
    http://www.greektvsubs.gr/image.php?type=sigpic&userid=212080&dateline=13498  77416
    Maybe there's hope.



    Be ashamed to die until you have won some victory for humanity.
    Horace Mann

    Ν' αγαπάς την ευθύνη. Να λες: Εγώ, εγώ μονάχος μου έχω χρέος να σώσω τη γης. Αν δε σωθεί, εγώ φταίω.
    Nίκος Καζαντζάκης
     
     

  3. Likes johny f, Darkphobia, nwosu liked this post

Δικαιώματα Δημοσίευσης

  • Δεν μπορείτε να δημοσιεύσετε νέα θέματα
  • Δεν μπορείτε να δημοσιεύετε απαντήσεις
  • Δεν μπορείτε να δημοσιεύσετε επισυναπτόμενα αρχεία
  • Δεν μπορείτε να επεξεργαστείτε τις δημοσιεύσεις σας
  •  
  • Ο BB code είναι σε λειτουργία
  • Τα Smilies είναι σε λειτουργία
  • Ο Κώδικας [IMG] είναι σε λειτουργία
  • Ο Κώδικας [VIDEO] είναι σε λειτουργία
  • Ο Κώδικας HTML είναι εκτός λειτουργίας
join us
style
switch to fluid
vBulletin & Site Copyright